“Vive heeft ons
geleerd te leven
vanuit
de waarden:
Liefde, Kracht en
Positiviteit
en die levensles
geven wij door.”
de hele situatie schetst. Totdat ze op een gege-
ven moment alles van zich af begint te pennen.
Ze begint een weblog dat in het begin dient als
informatiebron voor bezorgde familie en vrien-
den. Later zijn het ook andere belangstellenden
die haar blogs lezen en ook reageren. Die reac-
ties zijn van grote waarde in het complexe rouw-
proces waar Peggy en Jeroen doorheen moeten.
Peggy is dit blijven doen tot drie maanden na de
dood van Vive.
Een passage uit het weblog:
Vandaag is weer een grote mijlpaal. Pre-
cies twee maanden na haar geboorte nemen
we Vive voor een dagje mee naar huis. Rond
10.00 uur mogen we gaan en we moeten om
19.00 uur weer terug zijn. We krijgen voeding
en medicatie mee. Als we na de lange auto-
rit met Vive thuiskomen is het huis versierd.
Emotioneel moment waar we al weken naar
uit hebben gekeken. Er hangen ballonnen en
er staat een bos bloemen op tafel. Wat is dit
heerlijk. Het eerste wat we met ons drietjes
gaan doen is Vive haar nieuwe thuis laten
zien. We kruipen lekker het bed in en nuttigen
voor het eerst beschuit met muisjes. Nu mag
het dan eindelijk, wat smaken ze goed! Tot de
dag van vandaag heb ik geweigerd dit te eten.
De fles champagne wordt ontkurkt en na an-
derhalf glas ben ik heerlijk rozig van de cham-
pagne die ik niet meer zo goed kan hebben als
voorheen. We vallen in slaap met Vive tussen
ons in. Dit is precies zoals ik het gedacht had.
Vive vindt het ook heerlijk. Ze knort lekker
door. Wat ben ik trots op ons vechtertje. We
hebben de wekker gezet want ze moet natuur-
lijk wel op tijd weer terug zijn. We staan rond
18.00 uur op en pakken ons boeltje bij elkaar
en vertrekken weer naar Maastricht. Een me-
morabele en perfecte dag om nooit meer te
vergeten. Voor altijd in ons geheugen gegrift.
Het leven
Peggy en Jeroen besluiten Vive alles te geven
wat het leven te bieden heeft. Zo brachten zij
een weekend door bij Vive’s peettante, aan de
Nederlandse kust. “We gunden haar een frisse
bries over haar wangetjes, haar teentjes in het
zeewater. Vive genoot daar ontzettend van. Haar
grote blauwe kijkers gaven ons een kijkje in haar
ziel.”
De steun van familie en vrienden is van onschat-
bare waarde voor Peggy en Jeroen. Maury, hun
dan tweejarig nichtje, was dik met Vive. Ze
bracht een onwaarschijnlijk grote luchtigheid in
verdrietige periodes waar Peggy en Jeroen hun
petekindje nog altijd dankbaar voor zijn.
Peggy en Jeroen ontmoeten een fotografe die zij
vragen voor een gezinsshoot. Zij weet hoe het is
te moeten leven met het feit dat je op korte ter-
mijn je kindje moet afgeven. Zelf verloor zij na-
melijk haar dochter, wat maakte dat zij als geen
ander het gezin in beeld kon brengen, met als
resultaat een reeks prachtige foto’s waarop is te
zien hoe Vive het gezin verbindt en hoe zij samen
liefde, kracht en positiviteit uitstralen.
Zoveel liefde
Na de zomer krijgt Vive veel epileptische aanval-
len en lijdt ze aan een longontsteking. Een aan-
doening die Vive’s lijfje niet te boven kan komen.
Vive overlijdt in het bijzijn van haar ouders op
17
mooi
mens
