Harrie Koppen: “Ik bedoel dan niet alleen de
ambachtslieden die in het museum hun ambacht
beoefenen en het publiek daar kennis mee laten
maken, maar ook al die mensen die rondom deze
groep vrijwillig hun werkzaamheden uitvoeren:
van de poetsers en de PR-groep tot aan de gid-
sen en de kioskmedewerkers. Het boek is ook een
hommage aan de bestuursleden die het beste
met het museum en de vrijwilligers voor heb-
ben én aan de ‘Vrienden van Eynderhoof’ die het
bestuur ondersteunen, dat bestuur met raad en
daad bij staan en achter de schermen zorgen voor
financiële ondersteuning.”
Samenwerking
Aan het begin van het boek beschrijft Harrie Kop-
pen kort de ontstaansgeschiedenis van de stich-
ting Heimschans die in 1985 werd opgericht. De
stichting had tot doel: ‘het verwerven, beheren en
exploiteren van een museum, exposeren van ob-
jecten en het behoud, herstel en bescherming van
het bouwkundig en heemkundig erfdeel’. Harrie
Koppen: “De stichting Heimschans kreeg in 1985
een gebouw aangeboden: de Bräöbeschuur. Het
was een oude langgevelschuur uit circa 1750 van
de familie Jan Jonkers uit het buurtschap Hulsen.
We wilden dat gebouw graag hebben, maar we
hadden geen plek om het weer op te bouwen. We
braken de schuur af en sloegen de stenen en het
hout op in de Dielehoof. Vijf jaar later, begin 1990,
zocht de stichting Parochieel Comité contact met
de Heimschans. Het Parochieel Comité organiseer-
de jaarlijks de Brugfeesten in Nederweert-Eind.
Deze ‘Brugfeesten’ hadden als centraal idee het
verzamelen en uitvoeren van ‘oude ambachten’.
We hadden gezamenlijke doelen.”
Harrie vervolgt: “Samen zochten we contact met
de heemtuin ‘Eynderbeemden’ die al vanaf augus-
tus 1982 in Nederweert-Eind bestond. In de heem-
tuin werden oude cultuurgewassen, kruiden en
tuinplanten beschermd en behoed tegen uitster-
ven. De heemtuin was een initiatief van oud-on-
derwijzer Henk Pil uit Ospel, die de mensen wilde
laten zien en ervaren hoe de mens vroeger omging
met de natuur en hoe de moderne mens die natuur
nog steeds nodig heeft. Ook was in de heemtuin te
zien hoe mensen vroeger in grote armoede leef-
den in het Peelgebied.”
Op 30 maart 1990 passeerde bij notaris Stassen in
Nederweert de oprichtingsakte van een nieuwe
stichting: ‘Eynderhoof’. Eynder slaat op de oudste
tot nu toe gevonden naam voor het kerkdorp Eind
en hoof staat voor boerderij met een oppervlakte
van 16 bunder akkerland. Dat is ongeveer dertien
hectare. De oude Bräöbeschuur werd neergezet op
Nederweert-Eind- 25 jaar van noeste arbeid nadert zijn einde. Medio mei presenteert Harrie Koppen zijn
boek over de vrijwilligers die de afgelopen 25 jaar Eynderhoof hebben uitgebouwd tot het aansprekende
openluchtmuseum dat het nu is. In zijn inleiding schrijft hij dat het boek ‘een eerbetoon is aan de vrijwilligers
die ons in de achter ons liggende 25 jaar zijn ontvallen én aan demannen en vrouwen die het vrijwilligerskorps
zijn komen versterken en nog elke werkdag actief zijn’.
Door Peter de Kievit
actueel
het grondgebied van ‘Eynderbeemden’ en vormde
met de Zagerij bî-j Maantje het begin van het
openluchtmuseum Eynderhoof.
Vrijwilliger centraal
Het kleine groepje vrijwilligers van 25 jaar gele-
den is vandaag de dag uitgegroeid tot een grote
groep van circa 300 personen. Harrie Koppen be-
klemtoont dat iedere vrijwilliger, hoe lang hij of
zij ook voor Eynderhoof heeft gewerkt en wat hij
of zij ook deed, heeft bijgedragen aan het suc-
ces van het museum en de positie die het vandaag
de dag inneemt. In zijn boek plaatst Harrie Kop-
pen die vrijwilliger centraal. Harrie Koppen: “In
27 hoofdstukken belicht ik de gebouwen die in de
achter ons liggende 25 jaar elders zijn afgebro-
ken en in Eynderhoof weer zijn opgebouwd én de
rol van de vrijwilligers daarbij. Die vrijwilligers
worden veelvuldig genoemd in de tekst. Anekdo-
tes worden aangehaald en ruim 700 foto’s laten
zien hoe die vrijwilligers in het museum bezig zijn.
Het boek is een naslagwerk voor iedereen die be-
moeienis heeft of heeft gehad met Eynderhoof.
Maar het is vooral een boek dat van belang is voor
kinderen en kleinkinderen van die vrijwilligers én
voor de inwoners van Nederweert en verre omge-
ving. Ze kunnen zien en lezen hoe de moeders en
vaders, oma’s en opa’s als vrijwilligers hebben ge-
werkt in het museum. Om te kunnen beseffen wat
deze mensen hebben gedaan om het culturele en
heemkundig erfgoed van Nederweert en omgeving
te bewaren en te beschermen.”
Inschrijven
Het jubileumboek wordt eenmalig uitgegeven door
de stichting Heimschans en bevat circa 260 bladzij-
den. Wilt u meer informatie over het boek, stuur
dan een mail naar:
.
Bent u geïnteresseerd in de inhoud van het boek?
Op de website van Nederweert Actueel, neder-
weert-actueel.nl, verschijnen geregeld voorpubli-
caties van het boek. Houd deze website dan ook
in de gaten.
Oud-bestuurslid en vrijwilliger schrijft
standaardwerk over Eynderhoof
Harrie Koppen: “Boek is
eerbetoon
aan de vrijwilligers”
Harrie Koppen was in 1985 betrokken bij de oprichting van de Heimschans en in 1990 was hij
initiatiefnemer en één van de medeoprichters van de stichting Eynderhoof. Daarnaast was hij twintig
jaar bestuurslid van Eynderhoof. Verder is hij als vrijwillige pottenbakker aan het museum verbonden.
23
