Tot dat moment was een algemene opvatting om
stervenden, die onrustig waren, steeds meer mor-
fine te verstrekken. Daar werden ze rustig van!
Maar mensen konden dan juist in een psychose of
delier raken, waardoor ze in volmaakte verwarring
zoudenkunnenoverlijden. Eenhelenaremanier…”
Palliatieve sedatie
“Vaak wordt gedacht dat we terminale patiënten
in diepe slaap brengen, maar dat hoeft niet zo te
zijn. Bij benauwdheid of pijn, die voor patiënten
nauwelijks te hanteren is, kun je een middel toe-
dienen dat hem/haar in verlaagde staat van be-
wustzijn brengt. De belangrijkste richtlijn is: zorg
dat iemand er ‘comfortabel’ bij is. Het is niet
altijd nodig om iemand ‘plat te spuiten’. Mensen
hebben vaak het idee: dan komt er een spuitje of
een pompje en dan gaat hij nu slapen! Iedereen
reageert daar anders op. Sommigen zijn bij een
lage dosering meteen onder zeil. Anderen hebben
bij een hoge dosering nog steeds de ogen open.
‘Ogen open’ wil niet zeggen dat de stervende alles
mee krijgt, maar familieleden voelen dat vaak zo.
Nogmaals: de patiënt moet comfortabel zijn.
Soms is dat diepe slaap, soms is dat onnodig. Dan
nog een misvatting. Mensen denken dat door pal-
liatieve sedatie het leven bekort wordt. Het is
toch echt het natuurlijke stervensproces van niet
eten, niet drinken, plus een voortschrijdende
ziekte, die zorgt dat je uiteindelijk overlijdt.”
Geloof
Margreth en Wim Baake zijn gelovig en dragen
dat oprecht uit. Als voorgangers in een kleine
Evangelische Gemeente en als drijvende krach-
ten achter de christelijke boekwinkel De Link
(Molenpoort) waar ze, naast boeken, geschenk-
jes verkopen. Wim: “Ik ben geen prediker maar
kan geïnteresseerde mensen wel aangeven hoe
ze meer over het geloof te weten kunnen komen.
Na mijn eindexamen VWO kocht ik een Bijbel.
Ik liep er niet mee te koop, maar las er veel in.
Het interesseerde me en ik ging bij een
bijbelstudiekring. Door te lezen, studeren en
flink te worstelen met bepaalde teksten, weet
ik nu: ‘Ik ben niet religieus, maar ik ben tot
geloof gekomen!’ Jezus heeft me altijd ge-
ïntrigeerd. Ik zie hem als mijn rolmodel.
De opvatting ‘dit moet je doen’ en ‘dat moet
je laten’, waarbij aan het eind Iemand oor-
deelt of het goed genoeg, of toch niet, was…
is aan mij niet besteed. God houdt niet in de
eerste plaats afrekening maar wil jou voor-
al Zijn liefde en nabijheid schenken. De ver-
rijzenis van Jezus uit de dood, die we met Pasen
vieren, is een geweldige gebeurtenis (en historisch
m.i.); gelovigen mogen daarin ook hun eigen ver-
rijzenis voor de toekomst met hoop tegemoet zien.
Ik weet niet of mijn geloof mij ‘helpt’ in het
hospice. Het is wel zo: als ik merk dat men-
sen nog een bepaalde geloofsovertuiging heb-
ben, ik graag wil laten merken dat ik dat met
hun deel! Ik zoek daar wel het moment voor.”
Emotie
“Ik zag stukjes uit de film ‘Saving Private Ryan’
en kan sindsdien geen oorlogsfilm meer zien. Als
fervent wandelaar kwam ik vaak in de Arden-
nen, terwijl juist die plek onlosmakelijk is ver-
weven met twee wereldoorlogen. Zoveel jonge
jongens die daar hun leven lieten voor de me-
galomanie van Hitler en consorten. Helaas is
het nog steeds actualiteit. Pak Syrië waar IS be-
zig is om alle andersgelovigen systematische te
‘verdrijven’. Straks is daar geen Christen meer
over, terwijl ze daar 2000 jaar geleefd hebben.
Droevig voor mijn familie: Mijn zus overleed in
1966 (oorzaak?) en mijn broer in 1982 aan leu-
kemie. Als herinneringen langskomen, kan ik nog
volschieten. Mijn tropendroom is in de tijd ver-
vlogen, voor mijn ouders heerlijk dat die ene,
overgebleven zoon een ‘Hollands gezin werd’.
Mijn moeder werd 34 toen ik kwam. De laatste
jaren wil ik steeds liever bij haar zijn op onze
gezamenlijke verjaardag (zij nu 91 en ik 57).
Ontspanning
Gelukkig houdt Wim Baake zich niet enkel bezig
met emotionele zaken. De gespannen boog veert
regelmatig terug in ‘ruststand’. “Tweemaal per
week loop en wandel ik tussen de vier en de acht
kilometer. Ik ken alle natuurgebieden 15 kilo-
meter rond Weert. Ik heb ook nog een elektri-
sche Fleischmann treinbaan waar ik soms mee
bezig ben. Wij zijn fervente volgers van ‘Rail-
away’ op TV, en de reisverhalen van Michael
Palin. En ik vind het ontspannend om te klussen.
Onze allernieuwste hobby heet musea bezoe-
ken. Wij stonden versteld hoeveel verrassende
musea er alleen al in Brabant en Limburg zijn.
Wanneer ik voor het laatst hartelijk gela-
chen heb? Regelmatig! Ik kan smakelijk lachen
om leuke woordspelingen. ‘Dokter, wat
heb je slecht weer meegebracht.’ ‘Oh, dan
neem ik het dadelijk wel weer mee terug”!
Opvallend dat hij Herman Finkers niet noemt.
Bijna zijn ‘buurjongen’, daar in Twente. Als
iemand het ‘woordgoochelen’ tot kunst heeft ver-
heven is het wel deze bescheiden droogkloot uit
Almelo. Wim: “Ach natuurlijk, als ik met Kerst bij
mijn moeder ben, wordt hij regelmatig van stal
gehaald: met Kroamschudden in Mariaparochie.”
Wim Baake, een bevlogen arts, die de tijd neemt
om te luisteren. Die weloverwogen zijn woorden
kiest en regelmatig stiltes laat vallen. Bewust? Hij
straalt op een prettige manier geduld en rust uit.
Onmisbare elementen in ons jachtige bestaan!
Opmerkelijke quotes
•‘De apostel Paulus was mijn grote inspirator.
Misschien dat ik hem in het hiernamaals nog
eens tref…’
• ‘Ik zou nog moeten leren om eerder te
zeggen wat me dwars zit…’
• ‘Wat mij nu erg bezighoud zijn die
bootvluchtelingen en Christen-vervolgingen in
het Midden-Oosten..’
• ‘De regering wil dat iedereen gaat werken.
Maar iedereen moet ook nog mantelzorger
zijn. Dat is teveel van het goeie…’
• ‘Geduld is een van mijn eigenschappen.
Waarschijnlijk bij het schaken geleerd…’
hoofd
stuk
18
