vertel’
ns
de twee andere robots lopen, maar blijft liever in
de buurt.
“Een koe houdt van rust en regelmaat”, vervolgt
Rianne. “In de stal is het rustig omdat de koeien
zelf bepalen wanneer ze worden gemolken. De
melkrobot registreert een aantal gegevens aan
de hand van het nummer op haar halsband zoals
de hoeveelheid melk die ze kan geven en hoeveel
krachtvoer ze krijgt tijdens het melken. Daarbij
wordt de samenstelling van de melk gemeten. Is
die niet goed, kan er iets aan de hand zijn met de
koe. Terwijl de koe staat te eten, reinigt de robot
de spenen. De positie van de spenen moeten we
de eerste keer ingeven, die is namelijk voor elke
koe anders. Het moet heel precies, met een laser
zoekt de robotarm de positie van de spenen. Een
voor een.
Na het melken worden de spenen nog een keer
gereinigd en wordt ook de apparatuur automatisch
gereinigd en gedesinfecteerd. In het computersys-
teem zitten alle gegevens van onze koeien.”
Kalfje Pluis
“Onze kinderen geven de pasgeboren kalfjes vaak
namen”, vertelt Rianne. “Pluisje, Micky, net wat
in hen opkomt. Die naam blijft. Het is zelfs op-
vallend dat de koeien als ze volwassen zijn, nog
steeds reageren op de kinderen die ze als kalf heb-
ben geknuffeld.
Zodra het kalf geboren is, gaat de koe in de melk-
robot. De biest die er dan uit komt gaat naar
het kalf. De koe gaat weer terug en likt het kalf
schoon. Dat bevordert de nageboorte. Daarna gaat
het kalf van de koe weg. Van de honderd koeien
zijn er misschien vijf die nog naloeien als dat ge-
beurt. We willen het kalf daarom niet te lang bij
de koe laten.” Een vier dagen oud kalf ligt buiten
op het stro in de box. “Als het goed met haar gaat,
dan mag ze bij de andere kalfjes die nog melk krij-
gen. Dat gaat ook via een computersysteem. Ze
krijgt dan een halsband om met een chip die regis-
treert hoeveel melk ze per dag mag hebben.
rijden. Fysiek is het nu ook gemakkelijker. Twintig
procent van de melkveehouderijen in Nederland
werkt inmiddels zo. Nu per 1 april het melkquo-
tum is losgelaten, kunnen wij nog uitbreiden naar
200 stuks melkvee.”
Koe Rosa en Micky
In de nieuwe stal met nu nog 175 melkkoeien
heerst een bijna serene rust. Er is er maar één
koe wat onrustig. “Dat is de roodbonte koe Rosa,
want die wil een knuffel zodra ze je ziet”, vertelt
Rianne verder terwijl Gert op de tractor plaats-
neemt om het voer aan de kant te schuiven. “Als
onze dochter Fieke in de stal komt, weet Rosa niet
hoe snel ze er naar toe moet lopen. We hebben
maar twee roodbonte koeien. Rosa is een van de
lievelingskoeien van Fieke. Een andere is Mickey
die ze vanaf de geboorte heeft verzorgd, het is
een hele tamme koe die zelfs een keer in de car-
navalsoptocht heeft meegelopen!”
De vijftienjarige Fieke is mogelijk de vrouwelij-
ke opvolger voor het bedrijf. Ze zit nu in 4 havo,
straks gaat ze naar de Hogere Agrarische School in
Den Bosch.
“Onze Mathijs is dertien en zit op 2 atheneum.
Hij wil geen boer worden. ‘Veel te hard werken
voor te weinig geld’, vindt hij. De jongste, Teun
is twaalf en weet het nog niet maar hij zit net als
zijn broer op handbal en wil misschien prof wor-
den. Er hangen hier meerdere koeborstels in de
stal. Wanneer de koe de borstel raakt en daarbij
de borstel iets omhoog duwt, begint deze automa-
tisch te draaien. Loopt ze weg, dan valt de borstel
in de verticale stand terug en stopt met draaien.
Oud en dof haar, dat soms jeuk geeft, wordt door
de borstel verwijderd. Omdat de koe het prettig
vindt, komt dit de melkproductie ten goede.”
Intussen is Rosa ons gevolgd richting melkrobot.
Maar ze moet even wachten want een andere koe
is haar voor, ze kan eventueel ook naar een van
Zodra ze ouder zijn, gaan ze naar het tweede deel
van de opfokstal en krijgen ze vast voer.”
In een ander deel staan de kalveren in opfok vanaf
vier maanden die moeten leren hoe ze in de ligbox
moeten verblijven als ze willen rusten.
“We hebben op deze manier onze eigen opfok.
Daarna gaan ze naar een andere stal. Zijn ze toch-
tig worden ze kunstmatig geïnsemineerd. Ze gaan
dan ook oefenen in de melkrobot zodat ze daar
al aan gewend raken. Alleen droogstaande koeien
komen buiten. Het zijn koeien die twee maanden
zwangerschapsverlof krijgen. We huren grond van
natuurmonumenten waar ze dan op grazen. Twee
weken voordat het kalf verwacht wordt, komen ze
weer terug binnen. Het jongvee gaat in de zomer
naar buiten. Ze kunnen ook zelf weer naar binnen
waar ze bijgevoerd worden.”
Eten tussen de koeien
Rianne: “Iedereen kan alles zien wat we doen en
hoe de koeien erbij staan. Er loopt een wandel-
route langs ons erf zodat iedereen naar de koeien
kan kijken.
We nodigen mensen wel eens uit om verder te ko-
men. Zo hebben we verschillende keren deelge-
nomen aan de Campina Open Boerderijdag. Er ko-
men hier vaak groepen leerlingen uit de groepen
zeven en acht. De kinderen krijgen na afloop een
boerderijbewijs. Er komt binnenkort nog een kleu-
terklas naar de kalfjes kijken. Dat is dan ook de af-
sluiting van een periode basisschool waarin ik met
veel plezier in de oudervereniging zat. De jongste
gaat in augustus naar het vervolgonderwijs.”
Gert tot slot: “Laatst kwam er iemand met een
speciaal verzoek: ze wilden een etentje in de stal
organiseren. Er zaten zestig mensen op pakken
stro aan lange tafels in de kraamstal. Kok Paul
Silvertand kookte en tussentijds kregen de mensen
van ons een rondleiding.
Het was heel gezellig. Overigens..… er stond
varkenshaas en schnitzel op het menu!”
10
