Noodplan

Lang vóór ‘De Bom’ van DoeMaar was er al sprake van een serieuze dreiging voor een kernoorlog. In 1960 sloeg de opvliegende Russische Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov tijdens een vergadering van de Verenigde Naties met zijn schoen op tafel. Tijdens de daaropvolgende optocht in Weert trok er een grote wagen mee waarop een kale dikke man slaande bewegingen met een schoen maakte. Het was de tijd van de Koude Oorlog. In 1962 volgde de Cubacrisis: Rusland installeerde kernraketten op Cuba. De Amerikaanse president John F. Kennedy besloot tot een zeeblokkade rondom Cuba terwijl Russische schepen met raketten onderweg waren. De wereld hield de adem in. Chroesjtsjov realiseerde zich dat een kernoorlog catastrofale gevolgen zou hebben en de schepen maakten rechtsomkeert.

Ik zal een jaar of tien zijn geweest toen ik met mijn moeder een nieuwbouwwoning bezocht in de wijk Groenewoud die door de Bescherming Bevolking (BB) als informatiecentrum was ingericht. Voor de deur tot manshoogte gestapelde zandzakken. Of die tegen stralingsgevaar beschermden? Het enige wat ik mij verder nog herinner, was de demonstratie hoe te handelen bij een dreigend bombardement. Een binnendeur werd uit zijn hengsels gehaald en dwars tegen de deurstijl gezet. Daar moest je dan onder kruipen.

Nu hebben we allemaal het 33 pagina’s tellende boekwerkje “Bereid je voor op een noodsituatie” ontvangen, ‘te bewaren op een handige plek, bijvoorbeeld op de koelkast.’ Belangrijkste tips: Stel een noodpakket samen, maak een noodplan en bespreek dit met je buurtgenoten.
In het noodpakket voor drie dagen zouden voor M. en mij al minimaal 18 literflessen water moeten zitten en verder nog een hele waslijst aan zaken als een foto van je noodplan, voedsel in blik, een plattegrond van je buurt, wc-papier, een fluitje, dekens, een hamer en een zaag, de reservesleutels van huis en auto én ‘een  tas waar je die spullen in kan bewaren als je plotseling het huis uit moet.’ Een handkar zullen ze bedoelen!

Een campinggasbrandertje en een blikopener staan dan weer niet op het lijstje. Dit terwijl er in de beschrijving van 72 uur stroomuitval al bij dag 1 staat: ‘Je eet de soep koud, in het donker.’ Of zou je een blik soep in dekens moeten verwarmen en vervolgens met hamer en zaag te lijf moeten gaan?

Ook staan er praktische vragen in zoals: ‘Hoe blijf je in contact met familie in een andere stad?  ‘Waar vind je betrouwbare informatie als er geen internet meer is?’ Antwoorden staan er niet bij. Ik gok op ‘postduif’ en ‘een oude Libelle’? Het advies ‘Controleer of WhatsAppberichten wel kloppen’ is leuk; maar hoe dan?

De allerbelangrijkste stap is echter: Vraag aan je buren of zij al hebben nagedacht over een noodsituatie, of ze al iets gedaan hebben. Help elkaar, ‘Praat over je gevoelens’, ‘Denk in kleine haalbare stappen’.
Ik durf dit gesprek met mijn buren niet aan uit angst dat ze me voor gek verklaren. Wel heb ik alvast gekeken welke deuren het makkelijkst uit hun hengsels te halen zijn.
Veel sterkte in 2026!

Reacties?
Mail de redacteur,Ton Adriaens, mensendingenweert@gmail.com