stamboom
Adellijke
families
in
de
late
middel-
eeuwen
staan
bekend
om het
voeren
van een
uitgekiende
huwelijkspolitiek.
18
Door drs. John van Cauteren
De vader zoekt voor zijn zoon/dochter
een partner, die ervoor kan zorgen dat
de financiële en/of machtssituatie van
de familie verbetert. Huwelijken zijn
daarom vaak gearrangeerd. Er werd niet
getrouwd uit liefde!
Het verbaast daarom niet dat de
belangrijkste families uit de Nederlanden
door deze politiek onderling sterk
verweven raken. Dat blijkt bijvoorbeeld
heel goed wanneer we de stambomen
van Philips van Montmorency en zijn
echtgenote Walburgis van den Nieuwenaer
nader bekijken. Het blijkt dan dat beiden
rechtstreeks verbonden zijn met graaf
Jacob van Horne.
Philips stiefvader, graaf Jan van Horn, is
de kleinzoon van Jacob I. Philips zelf
is een achter-achterkleinkind van
Jacob I: hij is een nakomeling van de
tweede zoon van graaf Jacob, Frederik
van Horn. Ook Walburgis is een achter-
achterkleinkind van Jacob I. Zij is
nakomeling van de tweede dochter van
graaf Jacob: Walburgis van Horn.
Jacob I
van Horn
ca.1418 -1488
Jacob II
van Horne
1455-1502
Johanna van Brugge-
Gruythuysen
ca.1450-1502
Fre
van
1457
An
van E
1502
Jan II
van Horne
1490-1540
tweede
huwelijk
van
Anna
van
Egmont
Wat als niet Philips, maar
Willem van Oranje naar
Brussel was afgereisd?
Zou ons volkslied dan nu beginnen met “Als
Philips Grave van Horne ben ik van Dietsen
bloed”?
Nee. Philips beschikte over onvoldoende
financiële middelen en buitenlandse relaties
om uit handen te blijven van Alva. Zijn
goederen lagen in Spaans gecontroleerde
gebieden en bij een vlucht zou hij totaal
zonder inkomen komen te zitten. Hij zou
dus nooit, zoals Willem van Oranje, een
leger op de been hebben kunnen brengen om
Nederland binnen te vallen. Willem kon diep
Duitsland in vluchten en had daar aanzien,
familierelaties, goederen en inkomsten. Van
daar uit kon hij zijn positie als leider van de
Opstand vestigen.
gvh
WEETJE
