Mag het een tandje minder

Valt het u ook op dat politici, die zich onder de Haagse kaasstolp zo ontzettend druk maken over het landsbelang, de uitdrukking ‘aan de voorkant’ omarmd hebben? Enkele jaren geleden werden er nog ‘piketpaaltjes’ bij het leven geslagen; bij elk debat werden er van alle kanten meerdere in de Handelingen der Staten-Generaal geramd. Nu verwijten de parlementariërs elkaar voortdurend dat er ‘aan de voorkant’ dichtgetimmerd, vastgelegd, uitgevlooid, begrensd of begroot had moeten worden.  Terwijl ze gewoon ‘vooraf’ bedoelen! Wat is dat voor onzin? Heeft u ‘aan de voorkant’ ooit in eigen kring gebruikt?

Ik heb het uitgeprobeerd door bij M. te informeren of zij eraan gedacht had ‘aan de voorkant’ een lijstje te maken: Wat mee te nemen op vakantie!  Ze keek me onverstoorbaar aan en vroeg of ik ‘aan de achterkant’ op mijn hoofd gevallen was. Het ontbreken van diarreeremmers bleek achteraf een misser van formaat die geheel, en terecht, in mijn eigen schoenen werd geschoven.

En zo kwam ik ertoe mij te verdiepen in het politieke jargon en de vele metaforen die papegaaiende politici in ellelange betogen uit hun AI-mouwen schudden. Ze zijn volledig losgezongen van alledaags taalgebruik.

Een hapsnap-bloemlezing:
In plaats van een, dreigend boven de markt hangend, controversieel probleemdossier tijdelijk te parkeren of over de verkiezingen heen te tillen springt fractievoorzitter A. over zijn eigen schaduw heen door – met het nodige wisselgeld- een op de achterkant van een bierviltje geschetst proefballonnetje op te laten in een poging een coalitiepartner binnenboord te houden, daarbij wel de waarschuwing uitsprekend: ‘Wie breekt, betaalt’.

Bij politicus B. moet dit even landen maar op basis van het spreekwoordelijke ‘voortschrijdend inzicht’ is hij bereid met deze insteek mee te bewegen onder de voorwaarden van goede monitoring, adequate borging en de belofte: ‘Dit eens maar nooit weer’.

Kamerlid C. vindt dit een populistische poging om de problemen te downplayen en te scoren voor de bühne terwijl het met de kennis van nu overduidelijk is dat ‘aan de voorkant’ volstrekt verkeerde piketpaaltjes zijn geslagen waardoor de hardwerkende Nederlander nu met de gebakken peren zit en zijn zuurverdiende centjes als sneeuw voor de zon ziet wegzakken in boerenmesthopen, netcongesties, Groningse gasputten, vrijheidsbijdragen en een sociaal stelsel waar de honden geen brood van lusten. Dat gezegd hebbende meneer de voorzitter wil ik bla bla benadrukken dat bla bla bla …

De parlementair verslaggever noteert:
Na rollebollend over straat te zijn gegaan is een breder draagvlak mogelijk nu beide coalitiepartijen de olifant in de kamer benoemen. Voor implementatie moeten nog de nodige hobbels worden genomen maar de stip op de horizon is gezet. Na het dreigen met tribunalen en ‘knettergek nepparlement’ te hebben geroepen wordt kamerlid C. verzocht de Kamer te verlaten.

Eloquente prietpraat? Breek me de bek niet open! Hier is ‘mag het een tandje minder’ toch echt op zijn plaats.