senioren
weetjes
Een steenmarter had al mijn kippen
doodgebeten. Ren en kippenhok lagen er al
maanden troosteloos bij. “Wanneer ga je weer
nieuwe kippen halen?” vroeg mijn dochter, “dat
is ook leuk voor de kids.” Het laatste waar ik
zin in had was een nieuwe afrastering plaatsen
met alle technische tegenwerking die mij dan
altijd treft. Ik lepelde meerdere argumenten
op die deze klus onmogelijk maakten. Dat ik
nieuwe palen en gaas moest hebben, dat ik
een grondboor nodig had en dat die palen met
geel zand en water de grond in moesten, en
dan nog een dag moesten aandrogen. Al mijn
tegenwerpingen werden onderuit gehaald:
“Ik haal de materialen wel”, “Opa heeft een
grondboor”, “Met snelbeton is het zo gepiept”.
Tot zes uur ’s avonds heb ik liggen klooien
met palen, tie-rips, draad, snelbeton én, niet
te vergeten, een waterpas. Die palen moeten
wél loodrecht en allemaal op dezelfde hoogte
staan en ik ben nou eenmaal niet zo handig
zoals u weet. Mijn vrouw was intussen samen
met de kleinkinderen op weg naar Kessel-Eik.
Ze hadden uren achter de laptop gezeten op
zoek naar ‘héle mooie’ kippen. Het werden
twee Wyandottes en een Araucana. Kessel- Eik!
Dat is op en neer vierenzestig kilometer! Tegen
zevenen kwamen ze terug … met drie kuikentjes!
“Dat zijn geen kippen! Die lopen zó door de
mazen van het draadwerk!” Had ik maar géén
gelijk gekregen. Toen de drie scharminkels in de
ren werden gezet dribbelden ze meteen dóór het
draad, onder de heg door, naar de buren!
Tot half negen was ik bezig het kuikengebroed
te vangen en aan de binnenkant van de ren
een halve meter fijnmazig kuikengaas aan te
brengen. Ik heb de Schepper meerdere malen
niet al te zachtzinnig aangeroepen; mijn buren
spreken mij er nog geregeld op aan!
Met een mengsel van ergernis en liefde én
gekookt ei met beschuit bracht ik ze groot.
Eieren kreeg ik er echter niet voor terug. Na vijf
maanden begon een kip ‘kukeleku’ te roepen.
Dat was niet de bedoeling! En weer een maand
later een tweede. Om de verstandhouding met
de buren niet verder te schaden sloot ik iedere
avond het kippenluikje. Als ik het ‘s morgens
opende waren de haantjes al uren uit de veren.
Hun gedempte gekraai drong door tot in onze
slaapkamer. Iedere morgen was ik getuige van
het volgende brute ochtendritueel: twee hanen
staan trappelend van ongeduld onder aan het
loopplankje. Als de hen naar buiten komt gieren
de hormonen door de kippenbillen van de twee
boosaardige dekhanen. Ze laten mevrouw Hen
alle hoeken van de ren zien.
Geen wonder dat ook zij geen ei produceerde.
Ik zou ook van de leg zijn geraakt.
“Kip, ik heb je!”
m sen
ding n
Ton Adriaens
Kerkplein 31- Stramproy
Alle topmerken onder één dak
1000m dames- en herenmode
Eerlijk advies, beste service
Gratis parkeren voor de deur
Spaarsysteem zonder pasjes
Vrijdag koopavond tot 21.00 uur
Dichterbij dan u denkt
EXTRA
OPEN ZONDAG
11en25maart, 13.00 - 17.00u.
“Vóór vernieuwing maar
mét behoud van het goede!”
Carla Jacobs-Verstappen
lijst 1 Nr. 13
Facebook:
Carla Jacobs-Verstappen
–
Kies voor betrokkenheid,
ervaring én mensenwerk!
De mensen
maken de stad!
17
