Zieke kinderen willen mooi haar
Het atelier van het Toon Hermans Huis is om-
getoverd tot kapsalon. Normaal wordt hier ge-
schilderd, gekleid en geboetseerd. Vandaag niet.
Vandaag wordt er geknipt. Dit weekend is het
Wereldkankerdag en tijdens de Open Dag van het
Toon Hermans Huis komen 13 meisjes en dames
hun haar doneren voor het goede doel. Minimaal
30 cm moet eraf. Dus ook bij Floor, met vijf jaar
de jongste deelneemster. Ze had er een beetje
slecht van geslapen maar huppelt toch happy met
haar korte koppie de deur uit. Van het gedoneer-
de haar wordt door de Stichting Haarwensen prui-
ken en haarstukjes gemaakt voor kinderen tot en
met 18 jaar. Per jaar verliezen 500 à 550 kinderen
hun haren door behandeling tegen kanker.
Ook de ziekte alopecia is een veroorzaker van
pluksgewijze kaalheid. Niet al het haar is ge-
schikt. Het moet onbehandeld zijn, dus niet ge-
verfd. De Stichting biedt de pruiken en haarstuk-
jes kosteloos aan. Een pruik gaat maar één jaar
mee, dus die moet regelmatig vervangen worden.
Iets doen voor iemand anders
Initiatiefnemer van de haardonatie-dag is Carool
Platteel, eigenaar van de gelijknamige hair &
beauty-salon op Boshoven. Carool: “Ik vind het
belangrijk als ondernemer iets te doen voor de
maatschappij. Mijn vader is overleden aan kan-
ker en ook mijn zusje is op drie-en-een-halfjarige
leeftijd overleden aan deze vreselijke ziekte.
De Stichting Haarwensen komt heel veel - vooral
lang - haar te kort. Vandaar dat ik dit doe.” Voor
het vierde jaar knipt ze een dag lang gratis het
haar van de donateurs.
Dat doet ze met een team dat bestaat uit schoon-
moeder Anita Haex en de stagiaires Kiara en
Fleur. “Ik wil er een jaarlijks terugkomende dag
van maken, het is gewoon een hele mooie dag en
ik vind het belangrijk” zegt Carool resoluut.
Weet je het zeker?
Bij binnenkomst wordt van elke donateur een
foto gemaakt. Carool meet het haar op en maakt
dan een staart. “Dit gaat ervan af”, zegt ze dan
nog. Van tevoren is al goed besproken hoe het
kapsel er daarna uit gaat zien. Maar dat wil niet
zeggen dat het niet meer spannend is. “Vorig jaar
was er op het moment suprême toch een meisje
dat niet geknipt wilde worden. Dat komt weleens
voor. Soms zijn het vooral de mama’s die het
kindje pushen. Maar ik heb dat heel snel in de
gaten”, licht Carool toe. “Maar de meesten zijn
goed voorbereid en vastbesloten.”
Na het meten wordt de staart afgeknipt en zorg-
vuldig ingepakt. Daarna wordt het kapsel profes-
sioneel in het gewenste model gebracht en maakt
de fotograaf een foto van het eindresultaat.
Verhalen die je bij blijven
Elke donateur heeft zijn eigen verhaal. Of we
kunnen beter zeggen ‘haar’ verhaal want het zijn
vooral meisjes en dames die hun haar laten af-
knippen. “Zo kwam een keer een meisje waarvan
de moeder ziek was”, herinnert Carool zich. “Het
was een heel mooi meisje met prachtig lang, don-
ker haar. Dat laat je niet zomaar afknippen. Haar
moeder zou de volgende dag een pruik krijgen en
uit respect voor haar moeder en uit eerbetoon
wilde ze haar haar laten afknippen. Dus ik begin
met 30 cm af te meten, maar nee, ze wilde hele-
maal kort, stekeltjes. Omdat bij haar moeder het
haar er ook helemaal af zou gaan. Nou dat zijn
van die kippenvelmomentjes. We stonden er met
zes man bij te huilen.”
Ook Loes heeft haar eigen motivatie om vandaag
hier te zijn. Een vriendin van mama overleed op
44-jarige leeftijd aan borstkanker. En met Wesley,
een jongen uit een klas boven haar, zou ze samen
de communie doen. Maar Wesley overleed aan
leukemie. Dat schiet allemaal door het hoofdje
van dappere Loes als ze geknipt wordt. Maar als
ze daarna met haar nieuwe kapsel poseert voor
de fotograaf stralen haar ogen en is ze blij. En
mama…die is vooral heel erg trots.
Haardonatie-dag in het
Toon Hermans Huis
:
“We stonden er met zes man bij te huilen”
“Weet je het zeker?” vraagt Carool nog een laatste keer. De 11-jarige Loes kijkt even opzij naar haar
moeder Astrid. Maar die zegt vastbesloten: “Wat je nodig hebt, gaat eraf. Dat hebben we afgesproken,
hè Loes.” Loes knikt bevestigend en daar gaat de schaar van Carool. Met tien ferme knippen is het lange
haar eraf. Loes lacht. Ze weet waar ze het voor doet.
Monique van den Brandt
23
uitgelicht
