Wendy, ik vond de uitroeping een
beetje magertjes en het interview
meteen daarna zelfs beschamend.
Jij werd volledig genegeerd?
‘Dat is allemaal een beetje aan mij voorbij-
gegaan. Er gebeurt zo veel en er komt zoveel
op je af, maar inderdaad, ik heb van veel
mensen gehoord dat het ontbreken van een
kapel als een gemis werd ervaren. En dat in-
terview, ja … dat was niet zo’n beste beurt
van de reporter. Laten we het er maar op
houden dat hij zenuwachtiger was dan wij.’
Ben jij inderdaad zo’n rustig
en nuchter type?
‘Ja, ik denk het wel. De prinsenbegeleiders
Peter Wulms en Stefan Jacobs vonden mij
in het voortraject ook de rust zelf. Som-
mige mensen maken zich druk om niks.
Ik maak me niet zo snel ergens druk om.
Mijn levensmotto is ‘leef van dag tot dag’.
Als je behoorlijk ingrijpende dingen hebt
meegemaakt leer je te relativeren en ont-
dek je wat echt belangrijk is in het leven.
Een goede familieband vind ik heel be-
langrijk. Ik kom uit een warm nest. Pap
en mam staan echt altijd voor ons klaar
en nu in deze tijd helemaal. Mijn vader
is druk bezig met de afwerking van de
onderscheidingen, hij zorgt dat al die bil-
jartballetjes er goed aan komen hangen,
terwijl mam de finishing touch aan de
kleding van de mannen heeft verzorgd.
Maurice en ik hebben geen kinderen
maar mijn zus Christianne heeft twee
meiden, Josje (6) en Keet (5). Maurice
is peetoom van Keet en ik ben peettan-
te van Josje en die twee zijn supertrots
nu ‘oeëme’ Maurice stadsprins is. We
nemen ze straks mee op de prinsenwa-
gen en daar verheugen ze zich nu al op!’
Wat doet ‘de vrâw vanne preens’ in
het dagelijks leven?
‘Ik werk parttime als kapster bij de Stich-
ting Land van Horne. Mijn ‘klanten’ zijn
dan ook voornamelijk oudere mensen in
zorgcentrum Ververshof. Dat bevalt me erg
goed. Je bent daar méér dan alleen kapster
omdat je ook een sociale functie vervult. Ik
kan het heel goed vinden met de bewoners
daar. Je bouwt echt een band met ze op en
wordt gewaardeerd om wat je doet. Ook de
contacten met familieleden van bewoners
en met het verplegend personeel maken
het werk heel leuk en afwisselend. Ik zie
daar ook hoe verplegend personeel ‘zich
de benen onder de kont uit rent’ en dan
in de media toch een negatief imago krijgt
toebedeeld. Dat is zeker niet terecht!’
Natuurlijk zijn onze lezers ook
benieuwd naar jouw hobby’s en
vrijetijdsbesteding?
‘Nou, eigenlijk heb ik van mijn hobby mijn
beroep gemaakt. Als kind was ik al bezig
met de haarverzorging van mijn barbies.
Het zit ook een beetje in mijn bloed. Ik
kom van mijn moederskant uit de kappers-
familie Heijmans, bijgenaamd ‘de Mop’.
Mijn kappersopleiding kreeg ik in Maaseik
en daarna heb ik ook nog een secretariële
opleiding bij Schoevers gedaan. Het ‘knip-
pen’ heb ik enkele jaren gecombineerd
Wendy Vleeshouwers,
De Rogstaekers zijn normaal gesproken meester in het organiseren. Voor ieder evenement zijn beproefde protocollen voorhanden.
Des te opmerkelijk was de kleurloze uitroeping van prins Maurice I. Toch een beetje een matte vertoning na een sprankelende gala
bonte avond. Terwijl in het verleden in een verrassende act de spanning werd opgevoerd kwamen nu na een thriller-dans enkele
‘monniken’ het podium op en sprong Maurice I uit het niets tevoorschijn. Het deed wat armoedig aan. Zelfs Linda Smeets kon daar
niet tegenop zingen. Géén confetti-regen voor de nieuwe prins, er was zelfs geen hermenieke voor enige muzikale omlijsting wat de
opkomst van de voltallige vereniging tot een pijnlijk stille vertoning maakte. De te kleine muts van de prins was ook pijnlijk. Gelukkig
is Maurice niet iemand die zich hierdoor van de wijs laat brengen.
Beschamend was het gebrek aan aandacht voor Wendy Vleeshouwers (44), ‘vrâw vanne preens’. Tijdens het interview met Weert FM
werd zij naast Maurice in beeld geschoven. De reporter gunde haar echter geen blik waardig. Even later werd haar een bos bloemen
in de handen gedrukt die zij zichtbaar ongemakkelijk in ontvangst nam. Zonder ook maar één vraag aan Wendy te stellen sloot de
reporter het gesprek af. Bij het zien van deze beelden ‘trokken mij de tenen krom’. Ik was benieuwd naar de reactie van Wendy.
Door Ton Adriaens
mooi
mens
14
