Het College van B&W in Weert constateert in haar ‘Visie op Woonklimaat’ dat de vraag naar woningen o.a. groeit door de trek vanuit de
omliggende dorpen naar Weert. “Deze behoefte willen we optimaal faciliteren, dus hier geldt een zo groot mogelijke diversiteit in het
aanbod kavels en woningen.”
Naast studie en werk zijn gebrek aan betaalbare huur- of koopwoningen, goed openbaar vervoer, voorzieningen als een basisschool, winkels,
pinautomaat, huisarts en apotheek voor jongeren vaak redenen om uit een kleine kern te vertrekken. Uit onderzoek blijkt dat deze jongeren
vanwege groen en ruimte, het ‘ons kent ons gevoel’, familie en vrienden, gemeenschapszin en verenigingsleven eigenlijk wel in hun dorp
zouden willen blijven wonen. Het platteland ontgroent en vergrijst echter en zelfs de dorpshuizen verdwijnen. Dit heeft grote gevolgen voor
de leefbaarheid in die dorpen. De Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) waarschuwde onlangs nog voor ‘plattelandsverloedering’. Dit
terwijl dorpen ook koplopers kunnen te zijn in maatschappelijke innovatie! Op diverse plaatsen in het land worden in dorpen zorgcoöperaties,
energiecoöperaties en buurthuisprojecten opgezet.
Is er in Weert behoefte aan innovatief beleid, gericht op leefbaarheid in de dorpen en duurzame levensvatbaarheid van dorpshuizen?
wat
zou
jij
doen
met
Ik denk dat er niet zozeer behoefte is aan inno-
vatief beleid, als wel dat de gemeente gewoon
haar kerntaken uitvoert. En dat betekent o.a. zor-
gen voor een goed voorzieningenniveau voor alle
inwoners, inclusief de dorpen. Dorpen moeten
bijvoorbeeld goed bereikbaar zijn met openbaar
vervoer, de basisscholen moeten zoveel mogelijk
behouden blijven, er moeten betaalbare bouw-
kavels beschikbaar zijn voor jongeren etc. Wat ik
jammer vind, is de boekhoudersmentaliteit binnen
de overheid waardoor er een voortdurende ten-
dens is tot schaalvergroting om de kosten te druk-
ken. Steeds meer aandacht en geld gaat naar de
kerngemeente (duur stadhuis, Poort van Limburg)
en de dorpen moeten zich maar zien te redden.
Gelukkig geldt: ‘Home is where the heart is’. Als
inwoners zich sociaal en emotioneel gebonden
voelen aan het dorp dan gaan ze niet verhuizen.
Ook niet als in de stad de grond iets goedkoper is
of de voorzieningen iets beter zijn. Ook mensen
uit Weert komen in Tungelroy wonen! Bijvoorbeeld
omdat het er rustig is, omdat de kinderen er goed
en veilig naar school kunnen, omdat er mooie na-
tuur in de omgeving is (Tungeler Wallen, Krang).
Veel jongeren blijven in Tungelroy wonen omdat
we een bloeiend verenigingsleven kennen en er
veel activiteiten georganiseerd worden. Je leef-
omgeving is uiteindelijk wat je er zelf van maakt!
Dus in een dorp kan je net zo, of misschien wel
veel gelukkiger, wonen als in een stad.
Ook in Swartboek is er sprake van vergrijzing en
ontgroening maar nog geen leegloop. De vergrij-
zing wijst erop dat de ouderen zich nog prima
thuis voelen in het dorp.
De voordelen van het dorp wegen nog op tegen
de nadelen. De rust, ruimte en vooral het feit
dat iedereen, iedereen kent, zorgen voor een
goed dorpsgevoel. Ook het zogenaamde ‘noaber-
schap’ is een belangrijke reden om te blijven zo
lang het mogelijk is. In Swartbroek is nog een rijk
verenigingsleven, nog steeds een basisschool, kin-
deropvang, een hele mooie multifunctionele ac-
commodatie en een café alsmede een bloeiend
verenigingsleven. Veel vrijwilligers zorgen er op
allerlei gebied voor dat de leefbaarheid in Swart-
broek nog steeds goed is. Waarom dan toch ont-
groening? Dit komt niet omdat de jongeren niet
in het dorp willen blijven wonen maar omdat er
onvoldoende starterswoningen zijn gebouwd. Uit
enquêtes die door de gemeente en de Dorpsraad
in het verleden zijn gehouden onder alle bewoners
bleek dat er vooral behoefte is aan starterswonin-
gen. Echter tot nu toe heeft de gemeente daar
geen gehoor aan gegeven. Ook ander gemeen-
tebeleid lijkt meer gericht op de stad dan op de
dorpen zoals subsidiebeleid, groenbeleid, voorzie-
ningenbeleid. Dat is jammer want door samenwer-
king tussen gemeente, vrijwilligers, dorpsgenoten
en Dorpsraad blijft het dorp leefbaar.
De trek vanuit een dorp als Altweerterheide is
mede te verklaren door het gebrek aan betaalbare
woningen voor starters op de woningmarkt. Van-
daar dat ze in Weert of Stramproy gaan wonen. Ik
hoor vaak de wens van jongeren en jonge gezinnen
dat ze in Altweerterheide willen blijven wonen.
Dit zou beter gefaciliteerd moeten worden door
evenwichtige woningbouw voor zowel starters als
mensen die kleiner willen gaan wonen.
De leefbaarheid maken we zelf. Dat doet de ge-
meente niet. Ze kunnen ons daarbij wel helpen
door woningbouw toe te staan, en zich niet uit-
sluitend te richten op plannen voor Laarveld en
Vrouwenhof.
In het buitengebied liggen diverse agrarische be-
drijven. Het is van belang dat deze ondernemers
hun activiteiten in harmonie met de natuur kun-
nen exploiteren. Dit is belangrijk om een vitaal
platteland in stand te houden. De afgelopen ja-
ren is er veel gedaan aan natuurontwikkeling in
het buitengebied van Altweerterheide. Als je de
deur uitgaat, sta je direct in een mooie omgeving:
het GrensPark Kempen~Broek. Vorig jaar heeft de
dorpsraad het Wandelgebied Altweerterheide ge-
realiseerd. Hiermee hebben we een deel van het
mooie gebied in kaart gebracht. Het is prachtig
wonen hier in het uitgestrekte Groene Hart van
Weert!
Ton van Veghel (53),
secretaris Dorpsoverleg Tungelroy
Gerda Koonen-Lenders (60),
Secretaris Dorpsraad Swartbroek
Peter Mols (44), voorzitter vereniging
dorpsraad Altweerterheide
de trek
van dorp
naar stad?
wat
zou
jij
doen
met
Door Ton Adriaens
Altweerterheide
Tungelroy
Altweerterheide
Tungelroy
Swartbroek
Altweerterheide
Tungelroy
13
