Wie met Ramakers -van beroep eigenlijk huis-
schilder- aan de praat raakt, komt er al snel
achter dat ondernemingslust hem niet ontzegd
kan worden. Dat wordt wel duidelijk als hij even
in zijn verleden duikt. Geboren in de Kapittel-
straat als zoon van een mijnwerker stapte hij na
de lagere school de nabijgelegen Nijverheids-
school binnen: “Want ik wilde graag schilderen.”
En dan, welteverstaan, niet als huis- maar als
kunstschilder. “Ik kon namelijk vroeger al goed
tekenen. Onder de godsdienstles op school, die
me niet zo erg boeide, zat ik vaak te tekenen.
Vooral stripfiguren van Walt Disney, zoals Donald
Duck en Mickey Mouse.” Een overstap op zestien-
jarige leeftijd naar de grafische school in Eind-
hoven leek hem dan ook een logische beslissing.
Maar dat bleek toch snel een verkeerde keuze.
“Ik vond er niks aan. De lessen die ik kreeg, vie-
len wel mee, maar het reizen met de trein en de
bus vond ik verschrikkelijk. Dus daar ben ik al na
een paar weken mee gestopt. Mijn moeder boos
natuurlijk. Die zei dat ik nog dezelfde dag werk
moest gaan zoeken. Nou, dat ging gemakkelijk. In
die tijd was er werk zat.”
Ramakers jobhopte in zijn jonge jaren van de ene
baan naar de andere. Zo was hij op zestienjarige
leeftijd al werkzaam in de roemruchte Weerter
bioscoop Scala aan de Korenmarkt, waar hij be-
zoekers naar hun zitplaatsen moest begeleiden.
Een rijksdaalder per voorstelling was zijn belo-
Amateurproducent maakt dvd na dvd
Math Ramakers is helemaal weg
van
Weert
zoals het was
Hij is er best mee in zijn sas. Het is dan wel een bescheiden jubileum,
maar toch. Math Ramakers meldt met gerechtvaardigde trots dat het
precies tien jaar geleden is dat hij zijn eerste dvd over oud Weert
uitbracht onder de titel: ‘Weert zoals het was’. Inmiddels staat de teller
op vijf, en de (amateur)producent is nog lang niet van plan ermee te
stoppen. Ideeën heeft hij nog genoeg. Weertenaren van vroeger, sport,
muziek; het zijn thema´s waar hij best nog wel een aantal dvd´s vol
nostalgie mee kan vullen, weet de 56-jarige Weertenaar.
Door Tijs Strijbos
achtergrond
op
de
voorgrond
ning. Dat bedrag werd verhoogd tot 4,50 gulden
toen hij operateur werd en in de filmcabine de
films moest opzetten en draaien. Het waren in
de nachtvoorstellingen vaak, wat hij noemt,
‘exotische films’, zeg maar films met een ero-
tisch karakter. En die duurden hem vooral in de
weekends wat lang: “Want in die tijd ging ik ie-
der weekend met mijn vrienden op stap en als ik
dan op zaterdag de laatste voorstelling draaide,
liet ik nog wel eens de laatste akte van de film
weg en ging het gordijn dicht en het licht aan.
De mensen bleven dan toch zitten want die von-
den het maar een raar einde en dachten dat er
nog wat kwam. Ik ging dan naar de zaal en zei:
´Mensen, de film is afgelopen.´ En ik was daarna
op tijd in de kroeg.” Twaalf jaar vormde de Scala
zijn bijverdienste, tot de bioscoop op 12 februari
1984 haar laatste film, ´Raiders of the lost Arc´,
draaide en de deuren voorgoed op slot gingen.
Math Ramakers was in die tijd overdag werk-
zaam bij verschillende Weerter vervoersbedrij-
ven, waaronder Ratax en Princen. In 1990 kreeg
hij echter de kans om het vak waarvoor hij was
opgeleid in praktijk te brengen en kwam hij op
zijn plek bij het schildersbedrijf Harry Philips.
“Dat werk ben ik eigenlijk altijd blijven doen.
Wegens de winterstops heb ik als ondersteunend
5
