Rolleiflex
“Hier is het allemaal mee begonnen”, zegt Ada,
doelend op een camera van het merk Rolleiflex
die op tafel staat. “Deze camera kreeg ik cadeau
toen ik slaagde voor de kunstacademie.”
Het is nu een collectors-item en hoewel het
toestel toch al heel wat jaren oud is, kunnen er
nog steeds foto’s mee gemaakt worden. Op tafel
liggen ook foto’s van vroeger. Een jonge Ada die
met de Rolleiflex onder meer bezig is met een
trouwreportage. Ze heeft door de jaren heen heel
wat camera’s versleten en ook bewaard, maar de
Rolleiflex blijft voor haar speciaal. Fotograferen
ontstond voor haar per toeval. Ada is afkomstig
uit Duiven, onder de rook van Arnhem. Al op jonge
leeftijd is ze kunstzinnig. Ze start haar carrière
bij een pottenbakkerij waar ze Delfts blauwe
schalen en vazen beschildert. In de avonduren
bezoekt ze de kunstacademie. Na een opleiding
modeltekenen en ontwerpen komt ze terecht bij
AGFA. Daar leert ze het vak fotograferen en volgt
op de fotovakschool in Den Haag een cursus. Er
volgt later nog een baan bij de AKZO waar ze
uitdagende en creatieve fotoreportages over o.a.
mode maakt.
Lastig jongetje
Samen met haar man Ben Schaad komt Ada in
1972 naar Weert. Ze nemen de fotozaak van
Puffing over, een begrip in Weert. Ben is de
verkoper van camera’s en aanverwante artikelen
Ada is de fotograaf. In de winkel maakte ze
pasfoto’s en portretfoto’s maar bruidsreportages
waren haar specialiteit. Ada: “Weet je dat ik jou
ook nog eens gefotografeerd heb hier? En je was
me toch een lastig jongetje!” Ik kan het me niet
meer herinneren …
Het ondernemerschap had ook minder leuke
kanten. Terwijl Ada alleen in de winkel stond
maakte ze een diefstal mee en later ook nog eens
een overval. “Daarna schrok je iedere keer weer
als de winkelbel ging. Dat gevoel duurde weken.”
Ook door de ziekte en later het overlijden van
haar man maakt ze een moeilijke tijd door. In
Bert Lempens vindt Ada een nieuwe levensgezel.
Ze zijn inmiddels al ruim dertig jaar samen.
Digitalisering
Het fotograferen en de techniek zijn door de jaren
heen behoorlijk veranderd. In de jaren negentig
begint de klad er al een beetje in te komen. Aan
alleen maar pasfoto’s maken in de winkel beleeft
ze geen voldoening. Langzaamaan bouwt ze de
winkel af en doet zich de mogelijkheid voor om het
pand beneden deels te verhuren. Het hoekpand
wordt verbouwd tot kantoor. Aan de Maaspoort-
zijde houdt Ada nog wel een klein winkeltje
met boven een fotostudio. Tot een jaar of tien
geleden maakte ze nog fotoreportages. “De eisen
die mensen tegenwoordig aan foto’s stellen, kun
je niet meer vergelijken met vroeger”, stelt Ada
vast. “Vroeger kwamen de mensen bij ons om
mooie pasfoto’s te laten maken. Nu moeten er
twee oren op staan en mag je niet meer lachen.
Daar is niks aan.”
De oprukkende digitalisering komt de kwaliteit
ook lang niet altijd ten goede. “Maar ik betrap
me er zelf op dat ik er zelf ook aan mee doe.”
De vakvrouw vindt het jammer dat tegenwoordig
iedereen zich fotograaf kan noemen. Dat doet
volgens haar afbreuk aan het vak. “Je ziet toch
dat dat soort foto’s compositie of perspectief
missen. Goede foto’s moeten wel degelijk aan
bepaalde eisen voldoen.”
Fietsen
Heel af en toe, wordt ze nog wel eens gevraagd
om foto’s te maken. Maar het blijft nu veelal bij
vrij werk. Ada heeft genoeg omhanden. Zo blijft
ze in haar vrije tijd in beweging door te wandelen
of een balletje te slaan op de golf- of tennisbaan.
Daarnaast bridged ze twee keer per week. Ada
en Bert gaan ook regelmatig op vakantie. “Maar
we maken ook graag een fietstocht hoor!” lacht
ze. Met een vriendinnenclub ‘De Witte Tonnies’,
komen ze wekelijks op een vaste dag bij elkaar
in ’t Swaentje. Jaarlijks organiseren ze een
fietstocht met een hapje eten. Bij meerdaagse
fietstochten ‘mogen’ de partners ook mee. Door
het jaar heen worden ook andere gezellige
activiteiten georganiseerd.
Andere beelden
De foto’s in de etalage aan de Maaspoort
hebben plaats gemaakt voor beelden. Want
beeldhouwen is ook een hobby van Ada. Ze maakt
veelal figuratieve beelden van verschillende
steensoorten. Een arbeidsintensief werk waar ze
veel plezier aan beleeft. “Het is ontspannend,
met name het polijsten. Dat doe ik het liefst in de
buitenlucht.” Ze heeft zich weer opgegeven voor
een nieuwe cursus Buitenbeeldhouwen bij RICK.
“Met een groepje is toch leuker. Dat stimuleert
elkaar. Maar er moet wel genoeg animo voor zijn,
anders gaat de cursus niet door.” Die boodschap
is duidelijk, Ada.
Ada Schaad
Velen kunnen het zich vast nog
herinneren. Iedere keer als je
vroeger langs de fotowinkel van
Ada Schaad op de hoek van de
Emmasingel en de Maaspoort
liep, tuurde je de etalage in.
Je bekeek de talrijke portret-
of trouwfoto’s. Altijd leuk om
te zien. Regelmatig hing er wel
iemand tussen die je kende.
Door Frans van Tuel
hoe
is
het
nog
met
Curriculum Vitae
Leeftijd: 70 jaar
Voormalige eigenaresse
Foto Schaad
Partner van Bert Lempens
Getrouwd geweest met
Ben Schaad (†1982)
21
