me. Een markante figuur die erg gul was. Als hij
op stap ging, vertrok hij met een volle knip maar
als hij terugkwam kon je zijn knip uitwringen.”
Het ambacht
“Pap zat in het bestuur van de ambachtsschool
(LTS), bij ons tegenover. Dus was het helder waar
ik naar toe moest. Ik had voor mezelf al een toe-
komst ingekleurd als weg- en waterbouwer: eerst
LTS, daarna de richting Weg- en Waterbouw op de
MTS. Toen ik ons pap mijn carrièreplanning voor-
legde om thuis het bedrijf te komen versterken,
was het huis te klein. Als ik alle vloeken uit dit
verhaal weg zou moeten laten heeft hij niks ge-
zegd”, lacht Eric. “Gaotj mer wat ângers lieëre,
nondedjuu, dao és gein kloeëte in te verdeene,
Godmiljaar!” Dan sta je mooi voor het blok: wat
nu? Ik koos voor het meer algemene ‘werktuig-
bouw’. Achteraf heel gelukkig. Ik leerde op de
MTS Caesarine kennen die daar bouwkunde stu-
deerde. Er zaten 1000 jongens en maar 8 meisjes
op de MTS maar na vijf jaar had ik mooi mijn
MTS-diploma en mijn vriendin Caesarine op zak.
Na een wat zoekend verblijf op de HTS in Tilburg
zette mijn moeder mij op het juiste spoor: ‘Is
opticien niks voor jou?’ Dat bleef hangen. Resul-
taat: ik ging de opticiensopleiding in Rotterdam
doen. Mijn eerste stage bij optiek Joop Mikkers in
Valkenswaard werd mijn eerste, en meteen mijn
laatste, werkgever. Mijn innerlijke Eric wist het
zeker: ik moest voor mezelf beginnen. Gelukkig
heeft pap het niet meer beleefd, want die zei
altijd: “Eric, begintj noeëts vör uch zelf, want
dan krieje persenieël en dan, Godmiljaar, begintj
`t gezeik!” Er zullen ongetwijfeld nog meer ge-
peperde woorden in zijn waarschuwing hebben
gezeten, want pap had een gekruid taalgebruik
als hij wilde overtuigen...”
Zelfstandig
“In 1992 zijn we gestart op deze plek. Het was
aanpoten en alles wat we verdienden ging naar
de leningen die we hadden. Ik had zelfs geen
auto. Op zeker moment dacht ik echt dat ik fail-
liet ging! Op vrijdagavond had ik een feestje met
vrienden die zeiden: ‘Eric, jij moet agressiever
worden en ze desnoods die bril door de strot
wringen!’ In de week die volgde had ik nog geen
stuiver verkocht, maar eindelijk op zaterdag-
middag kwam een mevrouw in de zaak. Ik wilde
meteen de aanpak van mijn vrienden uitproberen
maar die mevrouw bleek totaal ongevoelig voor
mijn gedram. Ze wandelde naar buiten zonder
iets te kopen. Caesarine zei meteen: ‘Waar was
jij in Godsnaam mee bezig?’ Ik hoop oprecht dat
die mevrouw dit verhaal leest, want het was echt
de eerste en enige keer dat ik geprobeerd heb
iemand iets aan te smeren! Dat kan ik gewoon
niet! Ook Caesarine en onze medewerkers Joy en
Max kunnen dat niet. Ik heb een fantastisch vak,
waarin je alles meemaakt. Wij pretenderen de
klant oprecht advies te geven, onafhankelijk van
de prijs. Als mensen echt eens wat anders willen,
moeten ze hier zijn waar ze lekker ongedwongen
kunnen shoppen. Wij werken samen met kapsalon
Switch in Nederweert. Bij een nieuwe bril hoort
een nieuw kapsel, vinden wij. Je kunt dan leuke,
sprekende foto’s maken: ‘voor en na de metamor-
fose.’ We zetten die met plezier op onze site… en
17
