7 gangen amuse-diner
incl. mousserend aperitief a € 38,00 p.p.
Van docent tot rector
De boekenkast in de woonkamer oogt
indrukwekkend. Boeken netjes gerangschikt
in categorieën zoals kunst, Nederlandstalige
literatuur en, hoe kan het ook anders, Franstalige
romans en kunstboeken. Herman en zijn vrouw
Wil zijn, beiden voormalige docenten Frans, echte
francofielen. Liefhebbers van het land met zijn
kunst en cultuur die ze wilden doorgeven aan hun
leerlingen. Als midden twintiger wordt Herman
van Hulst, afkomstig uit het Land van Maas en
Waal, als één van de eerste leken, docent bij
de Paters van de Heilige Geest aan de Coenraad
Abelstraat. Hij wordt gevraagd door één van de
paters die ook in Nijmegen studeert en die weet
dat de bijna afgestudeerde student wel oren
heeft naar een paar lesuren vanwege zijn relatie
met Wil. Een aantal jaren later voegden zich de
Weerter onderwijsinstituten MMS, de Mulo van de
Ursulinen, van de Broeders van St. Louis en de
Eduardus Mulo samen.
De fusie resulteert uiteindelijk in 1971 in de
Philips van Horne Scholengemeenschap. Herman
wordt door omstandigheden al vrij snel rector
van de school. In die tijd is hij één van de jong-
ste rectoren van ons land. “Ik blijf lesgeven”,
kopte destijds de krant bij zijn benoeming. “Ik
vond lesgeven erg leuk en dacht dit naast de
werkzaamheden van rector wel te kunnen blijven
doen.” Na dik een jaar blijkt dit niet mogelijk.
Hij wordt fulltime bestuurder. Hij ziet de Philips
uitgroeien tot een moderne, eigentijdse school,
met het ietwat traditionele Bisschoppelijk Col-
lege als gezonde ‘concurrent’.
Fulltime bestuurder
In 1990 neemt Herman afscheid. “Ik dacht als ik
dit werk tot m’n 65e moet blijven doen, zit er
weinig variatie in.” Hij treedt toe tot het college
van bestuur van de Hotelschool in Maastricht.
Hier ontmoet hij regelmatig leerlingen die voor-
heen in Weert op de Philips zaten. “Je kon heel
mooi het verschil zien tussen de voortdurende
begeleiding die het leven van de student op de
middelbare school bepaalt en de grote mate van
zelfstandigheid van studenten in het hoger be-
roepsonderwijs.” Een paar jaar later, in de tijd
dat veel kleine scholen moeten fuseren, wordt
Herman bestuurder van de Stichting Voortgezet
Onderwijs Limburg en beleeft hij hectische ja-
ren. Eindeloos vergaderen met alle gremia en de
vakbonden. Ook in Weert heeft hij zitting in tal
van besturen: Groene Kruis Weert (later Thuis-
zorg), Rode Kruis en Martinusmonument. In 2005
stopt hij met werken en sinds enkele jaren heeft
hij ook alle bestuursfuncties neergelegd. Samen
met Wil geniet hij nu volop van hun vrije tijd.
Kerststal de kerk uit
Vooral naar de periode dat hij voorzitter was van
de Stichting Martinusmonument kijkt Herman
met veel plezier terug. “We hebben destijds veel
samengewerkt met gemeente, provincie en rijk.
Vooral in de tijd van deken Van der Valk hebben
we veel verwezenlijkt. In die periode worden de
gewelven, de toren, de voorgevel en de daken
gerestaureerd. Het stichtingsbestuur maakt een
einde aan het bouwen van de grote en befaamde
kerststal. “Voor het behoud van het monument
was dit absoluut noodzakelijk. Het is me jaren-
lang niet in dank afgenomen.” Volgens Herman is
de Sint Martinuskerk absoluut hét mooiste monu-
ment van Weert.
Hobby’s
Herman krijgt zijn dagen goed om. Hij tennist
wekelijks en zit regelmatig op de racefiets. Sa-
men met zijn maatje Koos van de Wouw (voor-
malig docent/conrector op de Philips van Horne)
maakt hij dagtrips op de fiets of houdt zij hun
conditie op peil in de sportschool. Daarnaast zijn
Wil en hij lid van een landelijke wandelclub die
groepswandeltochten organiseert in binnen- en
buitenland. Ook de kinderen en kleinkinderen
hebben een bijzonder plekje in zijn hart. Tijdens
de schoolvakanties komen de kleinsten graag in
Weert logeren. Wil en Herman gaan regelmatig
op vakantie, vaak naar Frankrijk, maar ook naar
andere landen om vooral cultuur te snuiven. “We
bezoeken veel tentoonstellingen.” En Herman
leest graag. Opvallend is dat hij van de boeken
die hij leest, notities maakt en die opbergt in de
map gelezen boeken. Daarin herken je dan toch
de leraar!
Weemoed naar ‘zijn’ Philips
Ik stel Herman van Hulst de vraag hoe hij mo-
menteel tegen het onderwijs aankijkt. “Ik was al
bang dat je die vraag zou vergeten”, lacht hij.
“De Philips is de Philips niet meer. Maar dat geldt
ook voor het College! Vroeger waren er twee
scholengemeenschappen en nu is er in Weert
(administratief) nog maar één school, verdeeld
over drie locaties. Kortom, de Philips bestaat niet
meer. ‘Zijn’ scholengemeenschap is ontmanteld.
“Ik zeg wel eens: Philips van Horne is voor de
tweede keer onthoofd.” De veranderingen heb-
ben, volgens hem, ervoor gezorgd dat de keuze
van ouders/leerlingen beperkt wordt, de advise-
ring vanuit het basisonderwijs moeilijker wordt
en de docenten veel meer op en neer naar de
verschillende locaties moeten reizen. De vorm
van gezonde concurrentie tussen de scholen en
de keuzevrijheid van ouders en leerlingen mist
hij. “Het is een kwestie van geld en terugloop
van leerlingen. Maar voor het geld offert men
verschrikkelijk veel op. Dit gaat ten koste van
iedereen. Ik ben zeker niet de enige die er zo
over denkt!” Wat Herman ten slotte nog van het
hart moet, is dat jaren geleden de mediatheek/
bibliotheek is verdwenen. Het onderhoud, de
werkwijze, de collectie boeken (o.a. afkomstig
van de Paters van de Heilige Geest en de zusters
Ursulinen en later steeds weer uitgebreid) en de
uitgebreide mediatheek. “Die hele investering is
weggegooid. Iets niet langer in stand houden van-
wege geldgebrek vind ik zo’n onzin. Creativiteit
om dingen te behouden of op te lossen is veel
belangrijker!”
Herman van Hulst
Herman van Hulst woont op een kleine vijfhonderdmeter van de school
waar hij zo’n twintig jaar leiding aan gaf. Hij stond als docent Frans
aan de wieg van de scholengemeenschap die begin jaren zeventig
ontstond uit een fusie van een aantal onderwijsinstellingen in Weert
en die al snel uitgroeide tot een gewaardeerd onderwijsinstituut in
de regio. Maar vandaag de dag is die Philips zijn Philips niet meer. Dat
kan gezien alle onderwijsveranderingen van de laatste jaren ook niet.
Er moeten Herman dan toch ook enkele zaken, omtrent de huidige
school, van het hart.
Door Frans van Tuel
hoe
is
het
nog
met
Curriculum Vitae
Leeftijd: 75 jaar
Voormalig rector
Philips van Horne SG
47 jaar getrouwd
met Wil, drie kinderen en
acht kleinkinderen
21
