‘Nooit bij de pakken gaan neerzitten’ – Jos Peeters

Grote wens van positivist en filmer Jos Peeters gaat in vervulling

Het zal je maar gebeuren. Je bent 39 jaar, staat met je service-bus stil bij een rotonde in Weert en dan knalt er ineens een grote vrachtwagen achter op je bus. Het overkwam Jos Peeters in 1994. Jos liep een zeer ernstige whiplash-blessure op en kwam, ondanks allerlei therapieën, nooit meer aan het werk. Over zijn ervaringen schreef hij een boek samen met de Weerter KNO-arts dr. Fischer en de Whiplashvereniging Nederland. Een boek dat, zeker de eerste jaren, een geweldige steun was voor andere whiplashpatiënten.

‘Ik ben nooit bij de pakken gaan neerzitten’, vertelt Jos in zijn kamer in zorgcentrum Hieronymus op de Biest. Daar woont Jos sinds vijf jaar, nadat hij in 2002 ook nog eens geconfronteerd werd met de ziekte van Parkinson. ‘Hier bij de Paters ben ik in 1954 gedoopt en ruim 65 jaar later ben ik er teruggekomen’, grapt de inmiddels 71-jarige Peeters. 

Met filmcamera van de Famila op het dak van de Parkflat

‘Ik ben altijd heel erg geïnteresseerd geweest in de geschiedenis van Weert en omstreken. In 1976 kocht ik mijn eerste filmcamera bij supermarkt Famila. Een van de eerste dingen die ik deed was boven op het dak van de Parkflat gaan staan om van daaruit Weert en de verre omgeving te filmen. Ik heb in de loop van de jaren heel wat boeken geschreven en films gemaakt, bijvoorbeeld ook over Kampershoek en Rosveld. En dan moet je weten dat een filmpje van 3,5 minuut toen 15 gulden kostte!

Toen ik door dat noodlottige ongeluk thuis kwam te zitten, ben ik me nog meer in Weert en omgeving gaan verdiepen. Zo heb ik in 1998 bijvoorbeeld een wandel- en fietstochtengids uitgegeven. Bovendien heb ik samen met mijn vader Harry sponsoren gezocht en zo kon in 1999 op bedrijventerrein Kampershoek, waar ik geboren ben, een speciale Birgitta- en Antoniuskapel worden gebouwd’.

De lades en kasten op de kamer van Jos in zorgcentrum Hieronymus zitten vol met films, boeken en oude documenten. Zo heeft Jos in 2000 een videofilm gemaakt over de Zusters Birgittinessen in de Maasstraat. Dat was toen nog een slotklooster, waar maar sporadisch bezoek werd toegelaten. Maar Jos mocht overal opnames maken, tot in de eeuwenoude kelders toe. In 2001 volgde een film over de Minderbroeders van Weert, het klooster waar hij nu dus woont en wordt verzorgd.

Diavoorstelling van Huub van Gonnebertje

Bijzondere herinneringen heeft Jos aan video-opnames die hij in 1993 maakte. ‘Ik zag een aankondiging dat Huub van den Bosch, bijgenaamd Huub van Gonnebertje, een diavoorstelling zou geven in zalencentrum Poort van Limburg. Aanleiding was het zestigjarig bestaan van de VVV Weert e.o. De diavoorstelling was een enorm succes en trok honderden enthousiaste bezoekers. De VVV moest zelfs een tweede dia-avond organiseren om aan de vraag te voldoen’. Met zijn videocamera maakte Jos opnames van de diavoorstelling, inclusief het authentieke en soms hilarische commentaar van meesterverteller Huub van den Bosch.

‘Zoeë keumptj 
’t schoeëns van Wieërt …’

‘Ik heb die opnames wel eens in het zorgcentrum laten zien en kreeg altijd positieve reacties. Het is mijn vurige wens geweest om deze film over Weert in vroegere tijden en de bevrijding van Weert professioneel te laten bewerken en daarna aan een breed publiek te laten zien in het Munttheater. Met hulp van een paar Weertenaren en met steun van het Geschied- en Oudheidkundig Genootschap de Aldenborgh, de Stichting 4 en 5 mei Weert en het Munttheater gaat dat nu lukken. Onder de titel ‘Zoeë keumptj ’t schoeëns van Wieërt …’ wordt de film vertoond op dinsdag 22 september, de dag dat Weert in 1944 is bevrijd. En net als in 1993 is de interesse zo groot dat we inmiddels ook een tweede voorstelling op deze dinsdag hebben kunnen boeken. Ik ben blij met de hulp die ik heb gekregen. Alleen zou me dat vanwege de Parkinson echt niet meer lukken’.
Ondanks die vreselijke en progressieve ziekte, die hem het lopen en praten steeds moeilijker en bijna onmogelijk maakt, blijft Jos positief en actief. ‘Ik probeer iedere dag te lopen, ga naar veel voorstellingen in het Munttheater en heb daar mijn eigen plek. Ik ga zelfs met mijn speciale rollator en aangepaste rolstoel nog met bus en trein naar andere plaatsen. Overal waar iets interessants te zien of te horen is, probeer ik erbij te zijn’, aldus dit toonbeeld van positieve gezondheid.

Mocht je positivist Jos Peeters de komende tijd kromgebogen over het stuur van zijn rollator door Weert of omgeving zien lopen, dan begrijp je waar die brede lach op zijn gezicht vandaan komt. ‘Zoeë keumptj ’t schoeëns van Wieërt weer stillekes vuuër d’n daag’.

Wil je de voorstelling bijwonen? Wees er dan snel bij en bestel de kaartjes via www.munttheaterweert.nl.