Onbetaalbaar plezier

Met zijn welverdiende pensioen in het vooruitzicht, is de 67-jarige Lei Tillemans uit Nederweert steeds meer bezig met de stichting Achenbach. Deze stichting verzorgt activiteiten met dieren voor mensen met een beperking, met als doel hun lichamelijke en geestelijke gesteldheid te verbeteren.

Van boerenzoon tot eigen baas

Lei groeide op in Neer, op de boerderij van zijn ouders. Daar ontstond zijn liefde voor dieren. “We hadden een geit, die we voor de bolderkar spanden en op den duur schaften mijn ouders een Shetlandpony aan. Daar heb ik heel wat op gereden”, memoreert hij. “Vanaf mijn achtste kreeg ik paardrijles. Toen al genoot ik van het bijzondere contact en de samenwerking tussen mens en dier. Dat gevoel is altijd gebleven.”

Lei trouwde met zijn grote liefde, Leny Kessels (van bakkerij Kessels uit Nederweert), en samen verhuisden ze naar een boerderij in Nederweert. “Daar kwam ik per toeval in aanraking met het kweken van bomen”, vertelt hij. “Er kwam een ambtenaar langs voor de belastingcontrole, die daarnaast actief bleek te zijn als boomkweker. Ik hielp hem met het omploegen van zijn grond en we raakten aan de praat. Hij legde me alles uit over de kwekerij en dat wekte mijn interesse.”

Niet lang daarna verruilde Lei zijn toenmalige werk als vrachtwagenchauffeur voor een baan bij een boomkwekerij in Cuijk. “Bij een kennis deed ik ervaring op met het opkweken van leibomen (dat kan geen toeval zijn, red.). Dit specialisme heb ik toen bij mijn werkgever geïntroduceerd.” Tien jaar lang werkte Lei ‘voor de baas’, terwijl hij ondertussen bezig was zelf een kwekerij aan huis op te zetten. In 1989 was het zover: Boomkwekerij Tillemans-Kessels zag het levenslicht.
Het bedrijf groeide uit naar 15 hectaren en richtte zich, naast de boomkwekerij, op steeds meer activiteiten. Dit resulteerde in de nieuwe, passendere naam ‘Takgroep’, waaronder het nu bekendstaat.

Van plantenbedden naar huifbed

In zijn vrije tijd hield Lei nog altijd paarden en maakte hij graag ritten. Het plan was om dit met Leny te doen, maar dat ging minder soepel dan gedacht. Daarom kocht hij een koets, zodat ze toch samen op pad konden. “Die aankoop bleek het begin van iets moois”, laat Lei weten. “Er kwamen mensen langs om bomen voor een verzorgingshuis uit te zoeken. Ze zagen de koets en vroegen of ik een keer met enkele van hun bewoners door de kwekerij wilde rijden. Dat heb ik gedaan en zo is het balletje gaan rollen. Voor ik het wist, kreeg ik aanvragen voor diverse gelegenheden. Van een ritje voor een 100-jarige verjaardag tot bruiloften en van ritten met mensen met een beperking tot tochtjes voor kinderfeestjes.” Met de toenemende animo groeide ook het wagenpark. Het grootste gedeelte van de aanvragen bestaat uit ritten voor mensen met een beperking. Speciaal daarvoor werden een knikkoets en een huifbed aangeschaft. “De knikkoets is rolstoeltoegankelijk, bij het huifbed wordt er een zeil boven de paarden gespannen. Daarop gaan de mensen liggen en dan worden ze door de bewegingen van de paarden volledig gemasseerd. Dit werkt therapeutisch en ontspannend.”

De stichting en haar vrijwilligers

Samen met zijn dochter Liesbeth richtte Lei in 2023 de stichting Achenbach op. Deze houdt zich bezig met recreatieve ritten, ritten voor mensen met een beperking en ouderen, huifbedrijden, rijden met de knikkoets en koetsritten voor huwelijken.

“We zijn ook in gesprek met de kinderarts van het Sint Jans Gasthuis, om te kijken wat we samen zouden kunnen betekenen voor patiënten die bij haar onder behandeling zijn. Daarnaast onderzoeken we of we begrafenissen op de ‘ouderwetse boerenmanier’ kunnen gaan doen, omdat hier steeds meer vraag naar komt”, voegt Lei toe.

De stichting heeft een ANBI-status (dit houdt in dat zij zich nagenoeg volledig inzet voor het algemeen belang) en draait op de inzet van vrijwilligers. “Zonder vrijwilligers geen stichting”, zegt Lei resoluut. Ze zijn allemaal even onmisbaar en dierbaar, maar hij wil een van hen toch persoonlijk benoemen: “Miranda, onze menner van het huifbed. Naast haar eigen diensten, heeft ze haar twee Haflinger paarden geheel belangeloos ter beschikking gesteld aan de stichting en is ze bezig met het opleiden van nog twee pony’s voor het huifbed.” Zelf heeft Lei twee paarden die klaargestoomd worden voor deze ritten en nog vier paarden voor de andere koetsritten. Het onderhouden van de stichting is niet goedkoop. Lei investeert zelf veel en zoekt altijd naar sponsoren om leuke dingen te kunnen regelen. “Zoals bijvoorbeeld sjaals met ons logo, speciaal voor cliënten die regelmatig komen.” Die worden door hun begeleiders vaak vlak voor hun bezoek klaargelegd, zodat ze al helemaal in de stemming komen.

Alles dat met de activiteiten verdiend wordt, vloeit overigens terug in de stichting. “Geld is niet van belang, helaas wel noodzakelijk. Het plezier van de mensen is wat telt; dat is onbetaalbaar”, aldus Lei. “Zo lang het kan, ga ik door.” Wel is hij bezig om te regelen dat anderen het ooit kunnen overnemen, “want de stichting mag niet verloren gaan!”

Wilt u meer weten over de stichting en haar activiteiten, of heeft u interesse om vrijwilligerswerk te doen?
Kijk dan eens op www.stichtingachenbach.nl of op de Facebookpagina “Stichting Achenbach”. U bent van harte welkom!

De naam Achenbach

De stichting is vernoemd naar de Achenbach-methode. Deze werd ontwikkeld door Benno von Achenbach en wordt internationaal gezien als de standaard voor het veilig, diervriendelijk en efficiënt mennen van paarden. Bij de stichting zijn alle mensen die de paarden mennen in het bezit van het Achenbach-diploma. Dit is het bewijs dat de menner de Achenbach-methode beheerst en bevoegd is om met een koets te rijden. Het waarborgt de kennis en kunde binnen de stichting.