Marijn van de Wijdeven fietste van Canada tot Ushuaia: ‘Ik ben uit de gouden kooi ontsnapt’

Marijn van de Wijdeven (36) rondde een universitaire studie Werktuigbouwkunde af en vond een topbaan bij ASML, een van de belangrijkste techbedrijven ter wereld. Na zes jaar werken besefte hij dat dit niet het leven was dat hij voor ogen had. Hij vertrok voor een fietsreis van twee jaar naar Canada. Terug in Nederland vond hij zijn bestemming op de Biest in Weert bij fietscafé Basta! Bikes & Beans. “Alles is nu samengekomen; mijn passie voor fietsen, voor mensen en het werken met je handen!”

Volg je dromen

We treffen Marijn in het gezellige fietscafé achter de Paterskerk op de Biest. Iedereen is hier welkom voor een kop koffie maar je kan ook je kapotte fiets laten repareren. Het fietscafé is een dagbestedingslocatie van Changes GGZ (zorginstelling voor verslaving, eetstoornis en trauma) waar mensen aan hun herstel en re-integratie in de samenleving werken. Marijn vertelt ons over zijn ‘reis’ die hem naar deze plek heeft geleid. “Ik heb altijd twee dromen gehad; werken in het buitenland en het maken van een lange fietsreis.” Bij ASML kon hij zijn eerste droom waarmaken; hij kreeg een contract aangeboden in San Diego. Covid en visumproblemen gooiden roet in het eten. Hij vloog na een half jaar alweer terug om in Veldhoven aan de slag te gaan. “Ik miste de uitdaging in mijn werk. Ik zat veertig uur per week onder TL-licht achter een computerscherm terwijl ik graag de wereld buiten wilde gaan ontdekken.” Marijn besloot dat het tijd was voor droom #2. “Is het immers niet zo dat je alleen spijt kan hebben van dingen die je niet gedaan hebt?”  Hij zegde zijn gestructureerde en ‘volgens-het-boekje’ leventje op door ontslag te nemen bij ASML. Een maand later zat hij in het vliegtuig naar Calgary met in het ruim van het toestel zijn tweedehands Koga Miyata en fietstassen met uitrusting.

Hoogteverschillen

“Tussen mijn laatste werkdag en mijn vlucht zat precies een maand. Ik had dus niet super veel tijd om me voor te bereiden”, vervolgt Marijn. “Ik dacht, fietsen is langzaam dus ik zal al doende leren en door met veel mensen te praten krijg je vast tips over routes om te nemen etc.” Hoe financier je zo’n reis vragen we ons af? “Oh, maar een fietsreis is heel goedkoop hoor! Ik had een klein zakcentje gespaard. Het transport (fiets) en je accommodatie (wildkamperen) is gratis, dus je hoeft alleen eten te kopen en af en toe een klein biertje om jezelf te belonen voor weer een puike inspanning!” Marijn start in Canada en fietst vervolgens door de Verenigde Staten, Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia, Chili en Argentinië. “Ik ben vooral door de bergen gefietst omdat ik van de bergen houd. In totaal heb ik 33.000 km afgelegd. Als je mijn totale hoogtemeters neemt dan heb ik tweeënveertig keer de Mount Everest beklommen, ben drie keer een pas boven de 5.000 meter overgefietst en fietste gemiddeld per dag 807 hoogtemeters, en dat met een fiets van vijftig kilogram”, lacht Marijn.

Avonturen en onverwachte momenten

Als je Marijn vraagt naar zijn hoogtepunten begint hij te stralen: “Weet je wat het leuke is van een fietsreis? Elke dag is een avontuur. Je weet ‘s ochtends niet waar je ‘s avonds je tentje neer gaat zetten, wie je gaat tegenkomen, of je pech krijgt onderweg en door welke schitterende landschappen je gaat fietsen.” Er is een bijzonder verhaal dat Marijn ons zeker niet wil onthouden. “In Peru fietste ik richting een dorpje, op zoek naar een slaapplaats. Ik ging mijn ‘usual suspects’ af zoals kerken en schoolpleinen. Ik stuitte op een nieuwsgierige dame. Zij nodigde mij uit voor een kop thee en ik kon in het bed van haar zoon slapen. Ze vroeg of ik de volgende dag mee wilde gaan naar een schitterende berg op 5.000 meter hoogte. Dat sloeg ik natuurlijk niet af. We stonden om 04.00 uur op en werden opgehaald door een busje met allemaal andere ‘gringos’. Ik snapte er niets van. We reden uren door een prachtig landschap en ik begreep inmiddels van mijn medepassagiers dat we waren uitgenodigd voor een gastrolletje in een Peruaanse speelfilm. Ik mocht ook meespelen en kreeg een setje kleren aangemeten. Tussen de scenes door werd mijn haar goed gedaan en het stof van mijn kleding afgeklopt, ik voelde me echt een filmster. Zo zie je maar waar de fiets je allemaal kan brengen!”

Uitdaging voor man en fiets

De tweedehands Koga Miyata van Marijn heeft heel de reis doorstaan. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. In Colombia brak de frame-suspension en fietste Marijn anderhalve maand met een Pvc-buis, om de luchtvering op zijn plek te houden totdat er een nieuwe arriveerde in Ecuador. In Argentinië kwam hij erachter dat er een grote scheur in zijn aluminium frame aan het ontstaan was. “Ik heb toen via via een jongen gevonden die mij heeft geholpen mijn fiets te demonteren, strippen, lassen en weer in elkaar te zetten. Hij had hier twee dagen aan gewerkt en hoefde er niets voor te hebben! Ik heb hem natuurlijk beloond maar kan je je dat voorstellen? Dat je twee dagen besteedt aan het helpen van iemand anders en dat je daar niets voor terug hoeft? Verder had ik altijd extra spaken, kabeltjes, binnenbanden, ketting-stukjes en gereedschap bij me om de meeste reparaties aan mijn fiets zelf te kunnen doen. Het is misschien nog wel een grotere prestatie van mijn fiets dan van mij dat die het twee jaar overleefd heeft; wat een slechte hobbelwegen hebben ik en mijn fietsje moeten doorstaan zeg!”

Duimpje omhoog

Onderweg ontmoet Marijn veel mensen die allemaal positief en geïnteresseerd zijn. “Ze waren vooral benieuwd waar ik naar toe ging. Je wilt niet weten wat een opgestoken duim uit een omlaag gedraaid autoraam met je moraal doet. Ik kreeg veel aangeboden van automobilisten zoals watermeloen, frisdrank, water en bier.” Familie en vrienden kwamen hem meerdere keren bezoeken of fietsten gedeelten van de reis met hem mee. De trip vraagt fysiek het uiterste van Marijn en hij is regelmatig ziek. “Tijdens zo’n tocht duw je je lichaam continue naar het randje toe. Je bent je lichaam elke dag fysiek aan het uitputten en soms eet je ook niet genoeg om die calorieën weer aan te vullen. Daar komt ook nog bij dat je het water drinkt en voedsel eet wat de lokalen ook nuttigen en dat is niet altijd even hygiënisch. En je hebt ook nog te maken met de hoogteverschillen en de elementen”, legt Marijn uit.

Geweerschoten in de nacht

De reis verloopt goed maar kent ook enkele angstige momenten. “Ik ben in Colombia wel eens door schimmige dorpjes gekomen waar iedereen dronken was en waar op elke hoek soldaten met automatische geweren stonden. Dan was het een kwestie van doorfietsen. Soms sta je met wildkamperen op een plek waar je niet helemaal gerust op bent, dan slaap je wat minder. Het meest bang ben ik geweest in een bos waar ik aan het wildkamperen was. Ik zag in een vallei twee mensen met zaklampen lopen en tien minuten later hoorde ik geweerschoten! Ik ben toen snel gaan schuilen achter een muurtje, niet wetende of ze het op mij gemunt hadden. Later kwamen ze mijn kant op en verzamelde ik alle moed bij elkaar om ze aan te spreken. Wat bleek? Een koe was die middag door zijn hoeven gegaan en die hadden ze uit zijn lijden verlost. Ik ben toen met een hartslag van 180 mijn slaapzak ingekropen”, schatert Marijn.

Alles valt op z’n plek

Twee jaar lang kan Marijn tijdens zijn fietsreis nadenken over zijn toekomst. “Nu ik ontsnapt was uit de gouden kooi van ASML wilde ik iets gaan doen waar mijn passie ligt en waar ik energie van krijg.” Hij denkt zelf al aan een fiets-werkplaats als een vriend hem wijst op het initiatief van Changes GGZ; een fietscafé als zijnde dagbesteding maar ook als ontmoetingsplek voor iedereen. “Dat was zo’n kans die zich dan openbaart en waar ik natuurlijk meteen volmondig ja tegen zei. Alles is nu samengekomen; fietsen, mensen en met je handen werken.” Marijn heeft zelf het pand achter de Paterskerk opgeknapt en ingericht en sinds mei van dit jaar is Basta! geopend. Marijn: “Ik was van tevoren nog nooit in Weert geweest. Ik kom zelf uit Sint-Oedenrode maar vind Weert een schitterend stadje. Hier op de Biest zie je overal de rijke historie om je heen. De binnenstad is gezellig met leuke horeca. De mensen zijn vriendelijk en als ik ‘niet plat kal’ dan schakelen ze vliegensvlug over op ABN”, lacht Marijn.

Het juiste moment is nu

Marijn nodigt iedereen uit om gewoon eens gezellig binnen te lopen. In de toekomst wil hij leuke evenementen organiseren om nog meer mensen samen te brengen. Denk aan lezingen over (fiets)reizen en gezond leven. Maar ook fietstochtjes door de regio en knusse muziekfestivalletjes in de tuinen van de Paterskerk, zijn zo van die ideetjes die door zijn hoofd gaan. Marijn heeft zijn plek gevonden en gunt dat iedereen: “Volg je dromen. Het leven is zo verschrikkelijk vluchtig. Dus in plaats van werken, geld sparen en wachten tot je pensioen om dan nog wat leuke dingen te gaan doen, ga je beter nu al genieten van alles wat dit leven ons kan bieden! Neem die sabbatical, maak die verre reis met je partner, wacht niet tot het juiste moment, want het juiste moment is er eigenlijk nooit maar hij is er tevens ook altijd!”

Kijk voor het volledige verslag van de reis op zijn website