In de wieg gelegd voor basketbal

De 21-jarige Niels van Holst groeide op in Berkel en Rodenrijs, onder de rook van Rotterdam. Hij woont nu bijna acht jaar in Weert en dat bevalt hem goed: “Ik kan het dialect zelfs verstaan. Het spreken laat ik liever aan anderen over.”

Persoonlijke groei

Niels begon op zijn zesde met voetballen. “Toen ik negen was, zei mijn vader dat ik er niks van kon en dat ik beter kon gaan basketballen. Hij was 1,99 meter en dacht dat ik nog groter zou worden. Ik ben nu 2,05 meter, dus daar kreeg hij gelijk in.” Helaas overleed zijn vader niet lang daarna, maar Niels nam zijn advies ter harte: hij ging op basketbal en vond het direct leuk. Ondertussen onderging hij een enorme groeispurt. Zo vertelt hij: “Op mijn twaalfde was ik al 1,95 meter. Ik torende letterlijk boven mijn leeftijdsgenoten uit en werd vaak door meerdere spelers van de tegenstander verdedigd.” Tijdens een talentendag bij eredivisieclub Rotterdam Basketbal werd Niels dan ook direct ingelijfd.
“Dat was wel spannend. Hoewel mijn moeder en ik niemand kenden in Rotterdam, vonden we al snel onze weg binnen de club.” Twee personen waren daarin volgens Niels erg belangrijk. “Toon van Helfteren gaf me wekelijks persoonlijk begeleiding. Toen ik na enkele jaren klaar was voor een nieuwe stap, had hij samen met Henk Pieterse een adviserende rol. Samen met mijn moeder keken ze naar de opties die ik had. Qua ontwikkelingsmogelijkheden en toekomstperspectief kwam Basketbal Academie Limburg (BAL) als beste uit de bus. Uiteraard had ik zelf het laatste woord en dat was een volmondig ‘ja’.”

Zuidelijke ontwikkelingen

Op zijn veertiende verhuisde Niels naar Weert. “Geen gemakkelijke stap”, laat hij weten. “Ik was nog erg jong. Gelukkig ging mijn moeder mee. Ze heeft zichzelf weggecijferd om ervoor te zorgen dat ik mijn basketbaldroom achterna kon gaan. De dankbaarheid die ik daarvoor voel, is dan ook met geen pen te beschrijven.”
Naast het doorlopen van de jeugdteams bij BAL, volgde Niels de Havo op de Philips van Horne. Zijn moeder hamerde erop dat hij goed zijn best deed op school. “Dat heeft prioriteit”, zei ze. “Stel dat je geblesseerd raakt of het niet haalt, dan moet je toch een plan B hebben!” Gelukkig gaat het tot dusverre prima met basketbal. Niels kwam zelfs al een aantal keren uit voor het nationale jeugdteam en is inmiddels bezig aan zijn derde contractjaar in het eerste team van BAL.

Professionele carrière

Hoe ziet het leven als basketbalprof er eigenlijk uit? Niels beschrijft het: “We trainen meestal twee keer per dag, waarvan we eenmaal aan fitness doen. Tijdens het seizoen is die training gericht op het onderhoud van onze conditie, buiten het seizoen vooral op kracht en explosiviteit. De tweede training staat in het teken van basketbal. Daarnaast hebben we iedere week een à twee wedstrijden, gevolgd door een rustdag. Wanneer we een drukker programma hebben, wordt er meestal een lichte hersteltraining ingelast op de dag na de wedstrijd.” 

Ondanks het feit dat basketbal veel tijd in beslag neemt, blijven er genoeg uren over. “Ik wilde graag iets om handen hebben, dus ging ik op zoek naar werk. Mijn moeder werkt in Cwartier en via haar kwam ik in aanraking met Marc op ‘t Roodt. Sinds december 2024 werk ik 18 uur per week voor hem als medewerker binnendienst hypotheken. Ik heb het zo goed naar mijn zin, dat ik er zelfs aan denk om iets in deze sector te gaan doen. Hopelijk na een succesvolle basketbalcarrière”, voegt hij er lachend aan toe.

Europese aspiraties 

BAL speelt in de BNXT League. “Dat is de competitie, waarin teams uit Nederland en België spelen”, legt Niels uit. We hebben een goed team en ik hoop dat we dit seizoen hoog eindigen. Helaas heb ik nog nooit een kampioenschap meegemaakt, wel wonnen we met verschillende jeugdteams de nationale beker.” Niels is tevreden met zijn loopbaan bij BAL tot dusverre: “Ik krijg al jarenlang de kans om het maximale uit mezelf te halen. Dat is mede te danken aan een goede coachingsstaf, die je echt vooruit willen helpen en een eerlijke kans geven. Graag wil ik twee personen benoemen, die hier veel voor me betekend hebben. Koen van Gerwen, die me in de jeugd begeleid heeft en Radenko Varagic, mijn coach bij het eerste team. Momenteel werkt Niels hard aan zijn ontwikkeling: “Ik speel als power forward en center. In het kort betekent dit dat ik met name dicht bij de basket speel. Ik probeer echter een goede allround speler te worden en begrijp steeds beter wat écht belangrijk is. Zelf uitblinken is mooi meegenomen, maar het teambelang staat voorop!”

Op sportief vlak heeft hij zich de selectie voor het nationaal herenteam als doel gesteld. “Dat is toch het hoogst haalbare in Nederland.” Daarnaast hoopt hij uiteindelijk aan de slag te kunnen gaan bij een Europese profclub. “Bij voorkeur in Italië…” sluit hij af. 

Uiteraard blijven we je volgen Niels!