Door Jan Strick
Hij werd geboren onder de rook van Amster-
dam. Tussen de anjers, de chrysanten en de
koeien bestierden zijn ouders een bakkerij.
Totdat zijn vader een zeker inkomen kreeg
aangeboden als vertegenwoordiger bij oliegi-
gant BP! Vanaf toen liep het ‘gesmeerd’ en
verdween de bakkersmuts voorgoed tussen de
mottenballen. De familie emigreerde naar Lim-
burg. Gelukkig maar! Anders had Weert nooit
kennis gemaakt met één van haar markante
zonen: duizendpoot en leraar Jan Leenders.
Na 41 jaar verdwijnt zijn ‘aanwijsstok’ voor-
goed in zijn binnenzak.
Keent
Jan Leenders (64): “Jongen, daar hebben ze bossen
en heerlijke taarten!” zei Jan Nijs, een onderwijzer uit
Weert, vóór we verhuisden. Ik herinner me de verhui-
zing nog goed. Onder de spoortunnel door passeerden
we een brede straat (St. Jozefslaan) met indrukwek-
kende hoogbouw en blauwe kranen van de Wilma. Wij
belandden in een zijstraat, Louis Beerenbrouckstraat
44, met tegenover roggevelden. Vóór ons huis groeven
we kuilen en speelden we cowboy. Daarachter lag het
hockeyveld van HVW. Die lange zomeravonden waren
geweldig. Ook mijn ouders integreerden snel, dankzij
de parochie Keent (pastoor Boonen, en zijn kapelaans
Janssen, ‘Lange Sjeng’ Hendriks en Akkermans).” Na
een kort verblijf op de Dr. Poelsschool werd Jan leer-
ling van de Martinusschool in de stad. Een leven tus-
sen korte broek en lange toog, want intussen was hij
ingelijfd als misdienaar. “Ik werd dagelijks ‘ingeroos-
terd’. We hadden vier geestelijken in de parochie, plus
nog wat Paters van de Heilige Geest, die elke morgen
de mis deden. Ik heb jaren de mis gediend bij profes-
sor Bettinger, mijn latere leraar Frans op het college. Ik
versleet ook dagen op de zolder van de ‘Verkuskapel,’
omdat ik lid werd van Scouting Don Bosco. Ik heb het
nog tot patrouilleleider (PL) geschopt. En ik was fana-
tiek tamboer bij de drumband van Don Bosco, waar-
mee we zelfs naar Oostenrijk gingen.”
B.C.
“Ik volgde de brugklas in openluchttheater de Lichten-
berg. Met de tennisbanen en het zwembad voor de
deur. Van daaruit verhuisde ik naar Het College: de
oude HBS aan de Nieuwe Markt. Er was nog duidelijk
sprake van sociale gelaagdheid. Vooral bij de ‘internen’
zaten jongens, waarvan de vaders zich wel een en an-
der konden veroorloven: Vroom (van V&D), Pijnenburg
(peperkoek), Swinkels (Bavaria) en kinderen van Til-
burgse textielbaronnen. We hadden debatingclubs in
Hotel de Vesper, lmvoorstellingen en allerlei vieringen
op het Tranchee. Oh ja, ik was voorzitter van JOEX,
een ‘jonge externenclubje’ met moderator de Hoop.
En muziek natuurlijk. Met mijn vooroorlogse drum-
stel, dat van plakband aan elkaar hing, werd ik toch
drummer van ‘The College Sounds.’ Een bandje met
twee Surinaamse jongens en Erwin Musper, die later
‘de grote meneer’ werd achter groepen als Normaal,
20
Ik ga niet in ‘het zwarte gat’ vallen…
Jan Leenders:
