een
huis
vertelt
Door Francis Bruekers
“In een stenen huis gaan wij dood!”
Met deze uitspraak illustreert Bianca Meinhardt (47), zelf trotse Sinti, het verzoek van
de verhuurder om in sociale huurwoningen of chalets te gaan wonen. “Wij willen wonen
zoals de reizende Sinti dat altijd hebben gedaan: in een woonwagen! Stel je de vraag eens
andersom voor. Dat burgers verplicht zouden worden hun woning te verlaten om – buiten
hun eigen cultuur en gewoonten – in een woonwagen te gaan wonen. Dat zouden zij nooit
doen omdat het niet bij burgers past. Precies zo is het bij ons. Een stenen huis past niet
bij ons! Ik word al claustrofobisch bij de gedachte aan een stenen huis. “
Erfgoedprijs Gemeente Weert 2017
Bianca is een gedreven voorvechtster van de Sinticultuur. Om meer bekendheid te geven
aan deze woonwagencultuur, meldde zij de Sinti in Weert aan voor de Erfgoedprijs Weert
en verzamelde zij in alle lagen van de bevolking publieksstemmen. Van de 682 uitgebrachte
stemmen op de twaalf genomineerde initiatieven, gingen er 437 naar hen. De erfgoedprijs
voor het immaterieel erfgoed van de Sinti was een feit. Een waar ‘Monumentje van Geluk’.
Het gevoel van tegenstrijdigheid is dan ook groot, omdat de gemeente Weert anderzijds
uitsterfbeleid hanteert voor woonwagenkampen waardoor dit cultuurgoed beetje bij beetje
verdwijnt.
Bianca voelt zich voor het blok gezet. Er komen jaarlijks nieuwe
bouwplaatsen vrij, maar voor (kinderen van) Sinti komen geen
nieuwe woonvakken en geen échte woonwagens. Zelf bouwen mag
niet. De situatie lijkt uitzichtloos. Een facebookoproep voor meer
woonwagenstandplaatsen, werd 197 maal gedeeld en kon op vele
positieve reacties rekenen.
Inrichting
De Sinti zijn trots op hun woning. Een woning
op wielen, die je weliswaar niet ziet, maar
er wel onder staan. Het is niet groot, maar
er zit alles in. Hoewel Bianca wel nog heeft
moeten strijden voor de komst van een
douche- en toiletruimte. Haar man Poelie
memoreert aan de levering van de keuken.
“Het bedrijf dat de keuken zou leveren
heeft uren aan de weg gestaan en durfde
niet het kamp op te rijden.” De keuken
is er gekomen, als ook de badruimte. Het
belangrijkste zijn echter de herinneringen
die er zijn opgebouwd.
6
