mooi
mens
leerde ik vinden. Waar ik mijn leven lang naar had
gezocht zat gewoon in mezelf. Ik kwam niet meer
bij van het lachen, omdat het zo eenvoudig was.
Het leek alsof ik de code van het leven had ge-
kraakt en ik begon overal het mooie en het goede
van in te zien. Eigenlijk kan ik het nog steeds niet
geloven. Ik voel me werkelijk ontwaakt en herbo-
ren, alsof ik aan een tweede leven ben begonnen.
Het leven is voor mij nu meer een dans dan een
strijd.
Vanwaar die ommekeer? Wat doe je dan nu wél
de hele dag?
Ik leef in het moment en volg niets anders dan de
stem van mijn hart, wat het ook zegt. Het zegt
soms hele gekke dingen, maar wie ben ik om mijn
hart tegen te spreken? Soms zegt het niets en dan
doe ik ook niets, dan wacht ik rustig. Mijn leven
is nu volledige overgave en onderwerping. Wat er
ook gebeurt, ik heb het vertrouwen dat het goed
zal zijn. Mensen verklaren me nog steeds voor gek,
aangezien ik niet werk, op dit moment helemaal
blut ben en in hun ogen niets doe om mijn situatie
te ‘verbeteren’. Maar ik weet dat het goed zal ko-
men, omdat het al goed ís.
Mijn leefregel is: “Als ik kan genieten, geniet ik.
Als ik niet kan genieten, onderzoek ik hoe dat wel
kan, en geniet ik in de tussentijd van dat onder-
zoek.” Zodoende geniet ik altijd.
MARTIN SIMEK
(Nederlandse radio- en televisiepresentator,
cartoonist en columnist van Tsjechische af-
komst)
Na mijn ontslag was ik moe, uitgeput, en heb ik
enkele weken bij mijn moeder gewoond. Ik vroeg
mij af wie ik graag eens zou ontmoeten en meteen
schoot de naam Martin Simek door mijn hoofd. Ik
stuurde hem een e-mail met mijn verhaal en hij
nodigde mij uit om hem te bezoeken. In mei van
dit jaar was ik veertien dagen te gast op zijn land-
goed in Calabrië. Het gegeven dat ik me afvroeg
of ik niet gek was geworden had hem getriggerd
mij uit te nodigen. Hij vroeg mij of ik hem wilde
helpen bij het schrijven van zijn boek. Vanuit mijn
filosofische achtergrond zou ik hem dan moeten
gaan interviewen. Zelf had ik inmiddels ook een
boek geschreven waarvan ik het manuscript aan
hem voorlegde. Hij vond het ‘veel te veel gelul al-
lemaal’. “Je hebt dit boek voor jezelf geschreven,
nu moet je er een schrijven voor het publiek.” Ik
besefte dat hij gelijk had en terug in Nederland
ben ik meteen aan de slag gegaan. Dit is voor mij
het échte boek. Het is mijn verhaal, heel oprecht,
heel puur. Of het wordt uitgegeven ligt niet in
mijn handen.
Waarom wil je al deze persoonlijke ervaringen
delen?
Ik heb het mezelf zó moeilijk gemaakt in het leven
en ben daar uit gekomen. Als ík dat kan, kan ieder-
een het. Het zou mooi zijn als een ‘zoeker’ door
mijn verhaal meer inzicht krijgt in zijn of haar ei-
gen zoektocht. Tegen die ‘zoeker’ zeg ik: “Ga door
met zoeken totdat je erachter komt dat er niets is
om te vinden.” Je moet verdwalen om erachter te
komen dat er geen bestemming is, en dat je dus
ook niet kunt verdwalen.
Veel mensen zullen mijn verhaal niet begrijpen,
het zij zo. De enkeling die enig raakvlak ziet met
zijn eigen leven heeft er misschien iets aan. Mijn
‘boodschap’ is een vanzelfsprekendheid: “Je bent
goed zoals je bent, met alles erop en eraan.” Dus
vier het bestaan. Het is mogelijk gelukkig te zijn,
ieder moment van de dag.
Het was niet altijd even gemakkelijk de filosoof
Vester Bergmans te volgen in zijn verhaal. Hij
was boeiend en verwarrend, consistent en te-
genstrijdig. Zijn zoektocht ligt achter hem. Wat
vóór hem ligt boeit hem niet. Hij onderwerpt
zich aan het ‘zijn’ en geniet daarvan. Alles is
goed!
Vester lesgevend in Ghana.
(advertentie)
24
