winning behalen zonder strijd te leveren,
door voortdurend het tegenovergestelde
te doen dan wat IS verwacht. Laten zien
dat onze leefwijze, onze waarden onaan-
tastbaar zijn. De kritiek hierop was niet
mals: ‘Naïef, dom, arrogant, de wijsgeer
die ons het licht wil laten zien’. Voelde je
je onbegrepen?
Dat was na de aanslagen in de Bataclan in
Parijs. Ik móest reageren. En inderdaad,
ik voelde me toen onbegrepen, maar trok
me daar niets van aan. Ik verkondigde mijn
mening ongeacht de consequenties. Ik was
daarin heel principieel. POW-nieuws belde
toen zelfs naar Punt Welzijn om te vragen
of ze achter de mening van hun coördinator
vluchtelingenwerk stonden. Mijn uitgespro-
ken standpunten brachten mij wel eens in
de problemen. Ik was héél zwart-wit. Nu
niet meer, nu geloof ik in de middenweg.
Ontslag
In maart 2017 nam je van de ene op de an-
dere dag ontslag bij zowel Punt Welzijn als
bij Vorkmeer. Waarom?
De zoeker in mij stond op springen. Ik was
zwaar teleurgesteld na mijn studie filoso-
fie, want ik was geen stap dichter bij de
wijsheid gekomen waarnaar ik zo verlang-
de. Ik kon me aan geen enkele overtuiging
of principe meer vasthouden. Ze vielen na
enige reflectie allemaal door de mand. Ik
had geen basis meer, raakte in de knoop
met mezelf en zag geen enkele uitweg. Ik
vroeg mezelf constant af: wat is er toch mis
met mij? Totdat ik op een dag een inzicht
kreeg, heel helder en simpel: “Doe waar je
van houdt.” Ik wist toen nog niet waar ik
precies van hield. Maar om daarachter te
komen, moest ik al mijn energie gebruiken
en dus stoppen met werken. Ik had geen
plan verder en weigerde een uitkering aan
te vragen.
Iedereen op het werk en in mijn omgeving
verklaarde mij voor gek. Men dacht dat
ik in een psychose zat en helemaal door-
draaide. Eerlijk gezegd was ik daar zelf ook
bang voor, maar ik wilde hoe dan ook be-
grijpen wat er met mij aan de hand was. Ik
onderwierp mezelf aan een meedogenloos
zelfonderzoek, waarin ik niets heel liet van
mezelf. Maar ik had ook zelfspot, wat mijns
inziens de enige redding is voor wie diep in
zijn eigen ziel durft te kijken.
Pas toen ik het zoeken helemaal moe was,
tijd in Leuven en behaalde daar mijn mas-
ter. Toen het jongerenwerk in Leudal, waar
ik ook werkzaam was, werd wegbezuinigd
stapte ik volledig over naar het vluchtelin-
genwerk. In 2015, toen de enorme stroom
van vluchtelingen op gang kwam, begonnen
we met individuele coachtrajecten. We
wierven ruim vijftig vrijwillige coaches die
voortreffelijk werk leverden. Ik heb zel-
den zo’n enthousiast team meegemaakt.
Het was een voorrecht dit team te mogen
aansturen. Begin 2017 heb ik ook nog het
vluchtelingenwerk bij Vorkmeer in Pan-
ningen opgezet. En daarna was ik er klaar
mee.
Je bent een man van uitgesproken stand-
punten en het scherpe debat. Zo was je en-
kele jaren auteur van JOOP, de opiniesite
van de VARA. Vanwaar die drang om men-
sen te prikkelen met soms controversiële
beschouwingen?
Dat had vooral te maken met de negatieve
reacties over vluchtelingen. Ik kon daar ab-
soluut niet meer tegen en zag het als mijn
taak me in de discussie te mengen. Ik was
daarin heel fel en haalde in een van mijn
eerste artikelen de ideeën van Malcolm X
aan (Amerikaanse mensenrechtenactivist),
waardoor ik het verwijt kreeg op te roepen
tot geweld. Voor mij waren alle middelen
toegestaan om racisme te bestrijden.
In 2015 presenteerde je een methode om
IS te verslaan gebaseerd op de strategie
van een Chinese krijgsfilosoof (Sun Tsu)
uit de vijfde eeuw voor Christus: De over-
23
mooi
mens
