(advertentie)
Ben je tussen de 16 en 26 jaar?
Dan kun je een uur voor aanvang een ticket kopen aan
de Theaterkassa. Voor meer info:
€
12
50
INCL. THEATERDRANKJE
Aanbod alleen geldig voor professionele voorstellingen en als de voorstelling
niet is uitverkocht. Reserveren is niet mogelijk. Neem je ID of schoolpas mee.
wat
zou
jij
doen
met
Kasper, een jongen met
Asperger
Kasper Van der Meer (19) is een makkelijk
pratende jongeman. Tijdens ons gesprek is aan
niets te merken dat hij al op vijfjarige leeftijd
werd gediagnostiseerd met een stoornis in het
autistisch spectrum. Zijn verbale communicatie
is bijzonder goed en met zijn intelligentie is
niets mis. Waar hij naar eigen zeggen problemen
mee heeft, is plannen en structuur aanbrengen.
Ook vindt hij het lastig lichaamstaal juist te
interpreteren of de stemming in een gezelschap
goed aan te voelen. Het zijn de kenmerken van
Asperger al heeft hij een bloedhekel aan die
benaming ‘omdat dit meteen zo’n stempel op
je voorhoofd zet.’
Kasper werkt mee aan dit artikel om wat meer
helderheid te bieden over en begrip te vragen
voor een ASS (autisme-spectrum stoornis).
‘Mensen gaan meteen denken aan rare tics,
contactgestoordheid of aan Dustin Hoffman in
de film Rainman. Er is echter een heel scala aan
lichtere vormen van autisme.’
Jeugd
Kasper groeit op in Venray en Arcen. Als klein
kind is hij heel spontaan en spreekt overal zijn
gedachten direct uit zonder daarover na te
denken. Hij heeft een leuke vriendengroep en
zonder problemen doorloopt hij het speciaal
basisonderwijs. Totdat er in het laatste
schooljaar een conflict binnen de vriendengroep
ontstaat. Kasper wordt het mikpunt van
pesterijen. Hij wordt buitengesloten, verliest
zijn opgewektheid en zelfvertrouwen en komt
in een sociaal isolement. Veel tijd brengt hij
alleen op zijn kamer, achter de computer, door.
Door zijn onzekere, teruggetrokken houding
gaat het pesten op de brugklas-HAVO van
het Blariacumcollege in Venlo gewoon door.
Zijn persoonlijk begeleider vanuit TBA (Thuis
Begeleiding Autisme) die hem iedere woensdag
helpt met het maken van (studie-)planningen, is
de enige met wie hij zijn problemen bespreekt.
Het contact met zijn ouders verloopt moeizaam.
Vader heeft weinig aandacht voor Kasper terwijl
moeder voortdurend als buffer fungeert tussen
vader en de kinderen (Kasper heeft nog een
broertje met ADHD). Moeder heeft alle energie
nodig om in deze periode zelf overeind te blijven.
Kasper wil haar niet ook nog belasten met zijn
problemen. Noodgedwongen stapt hij over naar
het Voortgezet Speciaal Onderwijs en volgt daar
het VMBO-T. Als hij een jaar of veertien is, gaan
zijn ouders scheiden. Al deze problemen stapelen
zich bovenop zijn Asperger en maken van Kasper
een onzekere geïsoleerde puber.
Verhuizing naar Weert
‘Vrij onverwacht kwam er een ommekeer in de
relatie met mijn moeder. Het gebeurde spontaan
tijdens een etentje met mijn moeder in een
sushibar dat we heel uitgebreid en openhartig
met elkaar spraken. Toen heb ik haar echt leren
kennen en daar was ik heel blij mee.’
Omdat zijnmoeder uitWeert afkomstig is, bezoekt
Kasper samen met haar en zijn broer ieder jaar
de kermis in Weert. Tijdens een van die bezoeken
ontmoet zijn moeder een oude liefde en de vonk
slaat meteen weer over. Na enige tijd besluiten
moeder en zoons naar Weert te verhuizen. Dat
is nu drie jaar geleden. Kasper ziet er echt naar
uit. Alles beter dan de voortdurende spanning
tussen hen en vader die op slechts enkele
honderden meters bij hen vandaan woont. Ook
een nieuwe schoolomgeving kan hem alleen maar
voordelen brengen. Zijn
persoonlijk begeleider
krijgt de mogelijkheid
hem ook in Weert
wekelijks te bezoeken.
In Weert gaat hij naar
de
Widdonckschool
en volgt ook een
aantal vakken op de
Philips van Horne
scholengemeenschap. Omzijnsociaal isolement te
doorbreken bezoekt hij op advies van zijn moeder
het jongerencentrum De Hangout op Boshoven.
Daar neemt Sem Douven, jongerenwerker bij
Punt Welzijn, hem onder zijn hoede en langzaam
groeit Kaspers zelfvertrouwen en krijgt hij steeds
beter contact met andere jongeren. Het bevalt
hem, maar ook Sem, zo goed dat de laatste
Kasper vraagt om als vrijwilliger bij De Hangout
te komen werken.
Vooruit kijken
Als ik hem vraag hoe zijn leven er nu uitziet
glundert hij van oor tot oor. “Geweldig! Na zes-
zeven jaar in de shit te hebben gezeten, gaat
het nu heel goed met mij. Ik heb leuke sociale
contacten en zit lekker in mijn vel. Ik draai nog
steeds met veel plezier mijn bardiensten bij De
Hangout. Minpuntje is dat onlangs de relatie met
mijn vriendin helaas is stukgelopen. Ik heb mijn
VMBO-T diploma behaald en ben dit schooljaar
in Sittard gestart met de vierjarige opleiding
Mediavormgever. De relatie met de vriend van
mijn moeder is prima. In hem vind ik de vader
die ik nooit heb gehad. Met mijn biologische
vader heb ik geen contact meer. Vooruitkijkend
zie ik mezelf over vijf jaar, samen met een leuke
vriendin, als zelfstandig mediavormgever mijn
brood verdienen.”
Als laatste geeft Kasper mij nog mee: “Maak in
je artikel in ieder geval duidelijk dat iemand met
Asperger behandeld wil worden als ieder ander
en gebruik Asperger niet als excuus. Ik wil niet
van anderen horen dat het wel aan mijn Asperger
zal liggen. Als je last van mij hebt, zeg het dan
rechtuit maar benoem er niet mijn Asperger bij."
Door Ton Adriaens
jongeren
special
