Ivo van
Ivo van Dooren (44) werkt sinds januari 2009 in het SJG in Weert als allround gynaecoloog
met als specialisaties voortplantingsgeneeskunde (het hulp bieden bij het zwanger
worden als dat niet vanzelf lukt), kijkoperaties en reconstructieve vaginale chirurgie. Hij
is mede-eigenaar van een maatschap van zes gynaecologen. Geneeskunde studeerde hij
aan de Universiteit Maastricht en zijn opleiding tot gynaecoloog kreeg hij in het AZM in
Maastricht en het VieCurie in Venlo. Werken in een kleinschalig ziekenhuis heeft volgens
Ivo een onmiskenbaar voordeel: Korte lijnen naar collega-specialisten, huisartsen en
verloskundigen. Hierdoor kan er sneller en adequater ingespeeld worden op de behoeften
van de patiënt. In 2016 werd het SJG dertiende in de AD Ziekenhuis Top 100. Op de
Zorgkaart van de Patiëntenfederatie Nederland wordt drs. Ivo van Dooren beoordeeld
met een 9,1. Het gemiddelde cijfer van alle gynaecologen in Nederland is een 8,7. Een
gesprek met een medisch specialist die privé een echte familieman blijkt te zijn.
Door Ton Adriaens
mooi
mens
Vanwaar de keuze voor gynaecologie,
en hoe ben je inWeert terecht gekomen?
Ik bén een Weertenaar! Ben hier gebo-
ren als kleinzoon van ‘bakker van Doeëre
oppe Beest’. Mijn vader Paul is de oudste
zoon van bakker Jan van Dooren. Ook mijn
moeder komt uit Weert. Kort na mijn ge-
boorte zijn mijn ouders verhuisd naar Mun-
stergeleen. Thuis was het Weerter dialect
de voertaal, al maakte ik me het Sittards
dialect natuurlijk ook meester. De mid-
delbare school doorliep ik in Sittard en op
achttienjarige leeftijd vertrok ik naar Maas-
tricht voor de studie geneeskunde. Daarna
ben ik als arts-assistent gaan werken in het
Catharina Ziekenhuis in Eindhoven bij in-
terne geneeskunde. Na een half jaar kwam
ik erachter dat het vak van internist mij
toch te weinig uitdaging bood. Toevallig
was er een vacature bij gynaecologie, op
de fertiliteitsafdeling, daar ben ik begon-
nen en vanaf dag één vond ik dat erg leuk.
De totale opleiding duurt twaalf jaar. Na
vier jaar algemene geneeskunde volgen
twee jaar co-schappen en dan nog zes jaar
voor de specialisatie. Mijn vrouw, overi-
gens ook uit Weert, heb ik ontmoet tijdens
mijn co-schap in het ziekenhuis van Sit-
tard. Dat is alweer twintig jaar geleden, zij
was daar in opleiding als verpleegkundige.
Het specialisme gynaecologie is heel divers
en dat spreekt mij enorm aan. Zojuist heb
ik een spreekuur gedaan, vanmorgen had ik
een operatieprogramma en komend week-
end heb ik dienst op de verloskamer. Mijn
patiënten variëren van jonge meisjes die
net ongesteld worden, vrouwen die proble-
men hebben met zwanger worden tot oude-
re vrouwen met hun specifieke problemen.
Samen met je vrouw Dorine (39)
heb je vier kinderen: Emma (17),
Julian (16), Floris (12) en Pieter
(10). Dat betekent vier bevallingen,
niet als arts maar
als echtgenoot en
vader. Ieder pijntje,
iedere klacht van
een zwangere
vrouw is voor jou
als professional
een indicatie voor
meerdere scenario’s,
van onschuldig tot
zeer ernstig. Hoe
verloopt het proces
van beoordelen en
afwegen dan, als het je eigen
vrouw betreft?
De bevallingen heb ik, ik zou bijna zeg-
gen ‘uiteraard’, niet zelf gedaan. Toen
Emma geboren werd, was ik net begon-
nen aan gynaecologie maar ook bij de
jongens hebben we daar bewust voor ge-
kozen. Je kijkt natuurlijk wel met een
scheef oog mee of alles wel goed gaat
maar de rollen van vader en medisch
specialist heb ik goed kunnen scheiden.
Ik denk dat je als arts in je eigen gezin
sowieso wat terughoudender bent om
medische hulp in te schakelen. Je maakt
als arts dan toch zelf een afweging.
Daarbij komt dat mijn vrouw heel goede
zwangerschappen heeft gehad. Er zijn
nooit echt gekke dingen gebeurd. Wel is
ze een keer bij achtendertig weken van
haar fiets gevallen, ‘niets ernstigs’ vond
zij, maar toen heb ik er toch op aange-
drongen om even ter controle naar het
ziekenhuis te gaan. Maar dat zou ik an-
dere vrouwen ook geadviseerd hebben.
Gynaecologie is een van de meest
intieme medische specialisaties.
Het is voor vrouwen niet altijd even
gemakkelijk een bezoek aan een man-
20
