Fokke
Linders-Lijen,
een super
actieve
senior!
mooi
mens
Faso maar ook zelfgemaakte jam of verjaar-
dagskaarten. Inmiddels hebben we in een
garantiefonds zo’n € 20.000,- beschikbaar
om aan microkredieten uit te geven. In sa-
menwerking met de Reseau des Caisses Po-
pulaires Burkina Faso, een soort Rabobank,
wordt dit fonds beheerd. Vrouwen die een
krediet aanvragen worden verplicht een
cursus te volgen op het gebied van finan-
cieel beheer en verantwoording. Hierbij
wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt
om vrouwen ook te informeren over zaken
als kinderverzorging, hygiëne, voorlichting
over AIDS etc. Een terugbetalingstraject
van maximaal drie jaar maakt het moge-
lijk steeds weer nieuwe projecten met
een microkrediet te ondersteunen. Vanuit
Nederweert-Eind hebben we op deze ma-
nier al ruim 4500 vrouwen in Burkina Faso
een microkrediet kunnen verstrekken.
Hoe ben je bij deze stichting betrok-
ken geraakt?
Die hebben we zelf opgericht! De afde-
ling Nederweert-Eind van de Boerinnen-
bond ontwikkelde zich van aanbieder van
kook- en bakcursussen tot een meer maat-
schappelijk gerichte beweging die vrou-
wenemancipatie hoog in het vaandel heeft.
De naam werd veranderd in Limburgse
Vrouwenbeweging (L.V.B.) en dat werd in
2001 ZijActief Limburg, een modern vrou-
wenplatform. Vanaf 1969 ben ik al lid van
deze club. ZijActief onderhoudt al jaren
Internationale contacten met plattelands-
vrouwenorganisaties in heel de wereld. In
1989 werd door afgevaardigden van alle
vrouwenorganisaties van de gemeente
Nederweert de stichting Venezuela-werk-
groep opgericht. De doelstelling van deze
stichting was nadenken over wat vrouwen
wereldwijd voor elkaar kunnen betekenen,
solidariteitsgevoel stimuleren en proberen
door bewustwording en sponsoring de leef-
omgeving voor vrouwen elders een beetje
beter te maken. In Venezuela was de in
Ospel geboren Pater Konings werkzaam en
het was het eerste land waarmee contacten
met vrouwengroepen tot stand kwam. Dit
had niet alleen projecten in Venezuela tot
gevolg maar ook in Argentinië, Brazilië, Ni-
ger, Senegal en tenslotte ook Burkina Faso.
Voor een samenwerkingsverband in dit laat-
ste land was de stichting Agriterra op enig
moment op zoek naar een plattelandsvrouw
die geïnteresseerd was in andere culturen
en die zich in de Franse taal kon redden.
Alsmoeder van drie kinderen had ik demoe-
dermavo gevolgd met Frans in mijn pakket
dus dat kwam goed uit. Als we nu ‘op mis-
sie gaan’ zoals wij dat noemen hebben we
nog nauwelijks een tolk nodig. De stichting
Adadyia is dus voortgekomenuit de stichting
Venezuela-werkgroep. Voor beiden ben ik
nog actief. Daarnaast ben ik als vertegen-
woordiger van de LLTB ook nog betrokken
bij soortgelijke projecten in Senegal. Al
met al ben ik toch al een keer of twaalf in
Afrika en Zuid Amerika ‘op missie’ geweest.
Wat is jouw achtergrond en wat was
als jong meisje jouw ambitie?
Ik ben opgegroeid aan de Geuzendijk in
Weert-Boshoven. Mijn moeder is vrij jong
gestorven en daardoor kreeg ik al op jon-
ge leeftijd de zorg over de gezinstaken.
Toen ik een jaar of twintig was wilde ik
ontwikkelingswerk gaan doen en meldde ik
bij hun man, verzorgen alle huishoudelijke
taken en bewerken het land. De mannen
doen bijna niks. Komt zo’n man te over-
lijden dan gaat de grond over in handen
van de familie van de man. Vaak trouwt de
vrouw dan als tweede of derde vrouw met
een broer van hun man. Door het gebrek
aan eigen grond worden vrouwen nooit kre-
dietwaardig bevonden en kunnen ze geen
zelfstandig bestaan opbouwen. Ons garan-
tiefonds biedt hen die mogelijkheid wel.
We hebben ook vrouwengroepen uit Bur-
kina Faso al enkele malen te gast gehad
hier in Nederweert. Ze overnachtten dan
gewoon bij de werkgroepleden in huis. In
het kader van de eerdergenoemde thema’s
gingen we in gesprek met vrouwelijke ge-
meenteraadsleden, bezochten we scho-
lingsprojecten, een kinderopvang en een
bejaardentehuis. Dit laatste vonden ze echt
verschrikkelijk. Daar begrepen zij niets van.
Wij sloten volgens hen ‘onze wijsheid’ op.
Dat is in hun samenleving onvoorstelbaar.
We moesten net méér gebruik maken van
de wijsheid van ouderen in plaats van ze op
deze manier uit te sluiten! Kinderopvang
was wél iets wat ze van hieruit overnamen.
Deze uitwisselingsbezoeken leidden uit-
eindelijk tot concrete acties en fondsen-
werving voor microkredietverstrekking.
Hoe komt de stichting aan haar finan-
ciële middelen?
Naast giften en donaties doen wij vanuit
Nederweert-Eind op allerlei manieren aan
fondsenwerving. We verzorgen lezingen,
houden foto- en presentatiebijeenkom-
sten, verkopen voorwerpen uit Burkina
19
SENIOREN
SPECIAL
