De perfecte imperfectie

In het dagelijks leven werkt de 25-jarige Juul Linsen als fysiotherapeut, maar in zijn vrije tijd mag hij graag rondstruinen met zijn camera. Dit doet hij met name in en rondom Nederweert, waar hij geboren en getogen is, maar ook in Weert, Ospel en Nederweert-Eind. Het liefst trekt hij eropuit om alledaagse, échte taferelen en stads- en dorpsgezichten vast te leggen.

Kennismaking met de camera

“Aanvankelijk fotografeerde ik altijd met mijn telefoon”, vertelt Juul. “Daar is verandering in gekomen nadat ik in 2024 drie maanden door Azië reisde. Ik maakte foto’s dat het een lieve lust was en was aardig tevreden met de plaatjes die ik geschoten had.” Dat gevoel veranderde toen hij in Vietnam was. Daar kwam hij een vriendin tegen die fotografe is. Ze had haar camera mee en liet hem haar foto’s zien. “Ik was enorm onder de indruk en dacht: Had ik ook maar een camera. Eenmaal terug in Nederland heb ik er dan ook direct een gekocht. Ik heb niet echt les gehad of workshops gevolgd, maar ben gewoon zelf alles gaan uitvogelen.” Al snel waren Juul en zijn camera onafscheidelijk…

Lokale schoonheid voor de lens

“Dankzij de camera is er voor mij echt een wereld opengegaan”, aldus Juul. “Ik ben me met name gaan toeleggen op straatfotografie. Het mooie daarvan vind ik dat je dit altijd en overal kunt doen.” Juul is begonnen in ‘zijn’ Nederweert. “Een mooie bijkomstigheid is dat je door de lens op een hele andere manier naar je eigen omgeving kijkt. Zo ga je de schoonheid daarvan nog meer waarderen. Er zijn zoveel plekken die je dagelijks voorbijloopt, maar niet bewust ziet. Het uitlichten daarvan fascineert me.” Voor Juul hoeven foto’s niet gelikt te zijn, als ze maar écht zijn. “De imperfecte perfectie is mijn perfectie”, is dan ook zijn motto. “Een foto is voor mij interessant als er iets op gebeurt, als je geprikkeld wordt om erover te gaan nadenken en je er vaker naar wil kijken om de details te ontdekken. Straatfotografie geeft het echte leven weer; elke foto vertelt een verhaal. Daar ben ik in mijn foto’s altijd naar op zoek. Net als naar de juiste belichting trouwens, want daarmee valt of staat een foto.” Dat vergt in de buitenlucht zo nu en dan echt engelengeduld. Soms is Juul lang aan het wachten totdat de lichtinval precies goed is. “Maar dat is het me absoluut waard. Je kunt nog zo’n bijzonder tafereel vastleggen op de gevoelige plaat, als het licht er niet goed op valt, wordt het geen mooie foto…”

Scherpe blik op de toekomst

Juul wist al op zijn elfde dat hij fysiotherapeut wilde worden en dat is hem ook gelukt. “Ik werk bij Synergie Fysiotherapie & Fitness in Haelen en heb het ontzettend naar mijn zin. Mijn baas heeft zelfs een aantal van mijn foto’s op canvas laten afdrukken, die in de behandelkamers hangen.”
Op de vraag of hij uiteindelijk fulltime fotograaf zou willen worden, antwoordt hij vol overtuiging: “Nee, want dan wordt het een kwestie van moeten. Ik neem wel eens opdrachten aan, als deze me aanspreken, maar verder wil ik blijven fotograferen wat ik zelf leuk vind.” Zo is Juul bijvoorbeeld altijd op zoek naar spraakmakende panden in de omgeving, maakte hij een serie foto’s van voordeuren, verzorgde hij sfeerimpressies voor Moulin Blues en is hij momenteel bezig met een verjaardagskalender met foto’s van Nederweert. “Met dat soort projecten blijf ik mezelf uitdagen, dat houdt het voor mij interessant en puur.”

En zijn grote droom? “Nog een keer terug naar Azië, maar dan mét camera!”

Nieuwsgierig geworden naar de foto’s van Juul?
Kijk dan eens op zijn Instagram: @juuls.plaatjes Daar kunt u zijn favoriete plaatjes zien, terwijl u luistert naar zijn favoriete plaatjes…

Het perfecte plaatje

Afgelopen december ging Juul naar een theatervoorstelling van de bekende topfotograaf William Rutten. “Ik kijk enorm graag naar het tv-programma “Het Perfecte Plaatje”, dus dat was al een prachtige ervaring op zich. William Rutten vertelde over zijn leven en zijn carrière als fotograaf, liet wat van zijn werk zien en gaf her en der ook nog tips. Tijdens de pauze mocht iedereen die dat wilde een foto naar hem mailen.” Hij koos er vijf uit en zou tijdens het vervolg van de voorstelling een winnaar uitroepen. Juul kon zijn ogen niet geloven toen zijn inzending bij de geselecteerde foto’s zat. Toen zijn foto uiteindelijk zelfs als winnaar uit de bus kwam, was hij met stomheid geslagen. “Ik was als een kind zo blij”, glundert Juul. “Een hele eer, dat mijn werk gewaardeerd wordt door iemand met zoveel verstand van zaken!”