Op z’n Paasbest

Het is bijna Pasen. Naast een religieus feest is Pasen ook de tijd voor de grote schoonmaak. In de katholieke traditie is het bij uitstek de tijd voor zowel innerlijke als uiterlijke reiniging. We trekken nieuwe kleren aan zodat we er op ons Paasbest op staan.

Begin zestiger jaren vond er ook een soort grote schoonmaak plaats in de katholieke kerk. De progressieve paus Johannes XXIII organiseerde het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) om de katholieke kerk te vernieuwen en een veel grotere rol toe te kennen aan de gelovigen zelf. Vooral in katholiek Nederland vond die oproep gehoor.

Ook aan Weert ging deze vernieuwingsgolf binnen de katholieke kerk niet voorbij. Vanuit de Goede Herder-kerk op Groenewoud ontstond in 1968 de Jongerenkerk Weert. Grote inspirator was kapelaan Piet van Can en voorzitter was Thieu Litjens. Er werd een muziekband opgericht en een jongerenkoor. Op de foto hierboven zien we enkele leden van het koor en de band van de Jongerenkerk. Op de foto hieronder rechts kapelaan Piet van Can en een jongere die de zelfgemaakte lezingen voordroeg.

In plaats van de eeuwenoude Latijnse en Gregoriaanse gezangen zongen we voortaan Nederlands- en Engelstalige liedjes. ‘Blowin’ in the wind’, het sociale en politieke protestlied van Bob Dylan, was een van de favorieten. Het was sowieso een roerige tijd met de studentenopstanden in Parijs, protesten tegen de Vietnamoorlog en demonstraties van de Provo’s bij het Lieverdje in Amsterdam. Geïnspireerd door de wetenschappelijke Club van Rome gingen we de wereld verbeteren.

Bisschop Moors van Roermond zag de vitaliteit en inspiratie vanuit de Jongerenkerk Weert en haalde kapelaan van Can naar Roermond om van daaruit de jongeren te inspireren. Dat betekende in zekere zin het begin van het einde voor de Jongerenkerk in Weert. Al helemaal toen Rome bisschop Gijsen in Roermond benoemde. Het ging van bevlogen radicaal naar vervlogen ideaal.