Pieternel Kellenaers: van persbank naar zeepkist

De nieuwe lijsttrekker van GroenLinks-PvdA, Pieternel Kellenaers (Venray, 1970) is voor veel Weertenaren misschien nog onbekend. Wie is deze voormalig journalist en waarom staat zij ineens voor de klas en op de zeepkist? Zij stelt zichzelf even voor.

“Mijn interesse voor politiek is in de jaren tachtig ontstaan toen bij vliegbasis De Peel (in onze Venrayse achtertuin) kruisraketten zouden worden geplaatst. Bij gebrek aan linksere varianten werd ik lid van de Jonge Socialisten (de jongerenorganisatie van de PvdA) en in de jaren negentig heb ik de Den Uyl-leergang gevolgd. Vanwege mijn wens om journalist te worden, beëindigde ik later mijn lidmaatschap van de partij. Vanzelfsprekend voor mij, omdat elke schijn van belangenverstrengeling diende te worden voorkomen. Journalistiek moet onafhankelijk zijn.

Ook als journalist hield ik me bezig met politiek. Ik liep stage bij dagblad Trouw op de parlementaire redactie in Den Haag. Later zat ik daar nog een half jaar namens dagblad De Limburger. Ik begaf me in de wandelgangen waar ik joviaal ‘hallo’ zei tegen Ferry Mingelen, om me een seconde later te realiseren dat ik die van de televisie kende.

Maar verreweg de meeste tijd heb ik doorgebracht op de perstribunes van Limburgse gemeenten als Eijsden, Peel en Maas, Nederweert én Weert. Ik maakte reportages over de ontmanteling van woonwagenkamp Vinkenslag in Maastricht, probleemwijk Vastenavondkamp in Venlo die van minister Vogelaar geen extra geld kreeg (maar nu eindelijk wordt opgeknapt). En over de reeks autobranden en het debacle rond de Poort van Limburg in Weert.

Het voelt bijzonder om nu zelf actief politiek te gaan bedrijven. Toen ik drie jaar geleden de krant ‘vaarwel’ zei om iets nieuws te gaan doen, ben ik meteen weer aangesloten bij een linkse politieke partij; GroenLinks deze keer. Nu mocht ik dus achter de schermen zien hoe in Weert GroenLinks een thuishaven heeft gevonden bij de fractie van de PvdA en hoe beide partijen groeiden en fuseerden.

Ondertussen werkte ik aan een omscholing tot docent Nederlands, een missie die is volbracht en die me een tijdelijke baan heeft opgeleverd bij mijn stageschool, het Trevianum in Sittard. Voor mij de ideale combinatie: contact met de kiesgerechtigden van de toekomst én me inzetten voor het vlaaienstadje waaraan ik in de afgelopen 20 jaar verknocht ben geraakt. Van de ruim honderdvijftig leden van onze fusiepartij mag ik het als lijsttrekker waar gaan maken, en daar ben ik enorm trots op en blij mee.

Het is mijn politieke drijfveer om op te komen voor mensen die vaak niet gezien en gehoord worden. En voor de natuur. Ook wil ik bijdragen aan herstel van vertrouwen in journalistiek, politiek, wetenschap en elkaar. Gekrakeel in Den Haag en de overvloed aan meningen die ons via sociale media bereiken, mag er niet toe leiden dat mensen tegenover elkaar komen te staan. We hebben meer gemeen dan we soms denken en boksen samen meer voor elkaar dan alleen. We moeten hoop zaaien in plaats van haat.

Dat we naar alle mensen moeten omkijken en zorgzaam moeten zijn voor de natuur, is me met de paplepel ingegoten. Het betekent zuinig zijn op de planeet waarop we leven. En ik hoop dat we vluchtelingen een warm welkom blijven heten en verschillende levensvormen respecteren. Dat mensen allemaal anders zijn, zie ik als een verrijking.

Tot slot nog iets over mijn privéleven. Jarenlang ben ik vooral achter studie en baan aan verhuisd, maar met Weert kermis 2014 trof ik mijn lief: Evert Caris. Met hem ben ik komende augustus vijf jaar getrouwd. We wonen in een heerlijk huisje in de wijk Fatima, een levendige wijk waarin we ons snel thuis voelden en waar ook vaak wat te feesten valt. Kinderen hebben we niet. Wel een lief adoptiehondje Ober (merk onbekend) en een bejaarde poes Mellow. Dankzij egelpoortjes in de tuindeuren en gaten in het hekwerk scharrelen stekelige vriendjes in de tuin. Vleermuizen hebben zich genesteld in een speciale kast tegen de dakkapel. En we herbergen en voeren een grote kolonie mussen. Ik ben actief geweest bij hockeyvereniging Weert en ik kom daar nog graag maar ik ben als competitiespeler gestopt omdat dit niet meer te combineren viel met mijn omscholing. Ik hou verder van carnaval, lezen, relaxen op een yoga-matje, tuinieren en wandelen in het buitengebied van Weert. En ik drink graag een biertje. Binnenkort eens met u?”

Kijk voor meer informatie, over alle 33 kandidaten van GroenLinks-PvdA Weert, op weert.groenlinkspvda.nl.