Rob Bogie, tussen veld, bus en operatiekamer

Hij staat langs de lijn bij een Champions League-wedstrijd, zit de volgende ochtend in de spreekkamer en opereert ’s middags een knie. Rob Bogie beweegt zich moeiteloos tussen topsport en ziekenhuis, tussen prestatiedruk en zorg. Zijn werk draait om timing, grenzen, vertrouwen en beweging.

Van Stramproy naar Maastricht

Rob Bogie (48) is orthopedisch chirurg. Hij groeit op in Stramproy, waar hij als jong jochie al fervent PSV-supporter is. In Weert gaat hij naar het Bisschoppelijk College, waarna hij in Maastricht gaat studeren. Hij begint aan Gezondheidswetenschappen en maakt na een jaar de overstap naar Geneeskunde waarna hij zich gaat specialiseren in de orthopedie. De route is lang. Hij leert kijken, luisteren en zijn plek kennen. De verantwoordelijkheid groeit langzaam. ‘Die eerste keer zelf verantwoordelijk zijn, bijvoorbeeld in de OK, is natuurlijk bijzonder en spannend.’

Waar sport en zorg samenkomen

Aan het einde van zijn opleiding gaat hij aan de slag in Maastricht op de sportpoli van het academisch ziekenhuis en werkt daarnaast als consulent bij MVV. Op dat moment vallen sport en orthopedie voor het eerst voor hem samen.
Een bijna logische vervolgstap wordt dan Anna Ziekenhuis in Geldrop, dat dan al bekendstaat om de sportorthopedie. Inmiddels is hij werkzaam binnen Anna TopSupport, een sportgezondheidscentrum in Eindhoven en medisch partner van PSV.  Operaties vinden plaats in het Anna Ziekenhuis in Geldrop. Jaarlijks voert hij rond de 400 operaties uit.

Geen week is hetzelfde

Op maandag draait hij poli, waar hij vooral knie- en schouderblessures behandelt bij hockeyers, zwemmers, handballers en ook vaak bij (top)voetballers. Hij werkt voor clubs, sportbonden en topsportorganisaties en onderhoudt nauwe contacten met fysiotherapeuten, sportartsen en performance coaches.

Op woensdag en vrijdag start hij zijn dag op De Herdgang, het trainingscomplex van PSV in Eindhoven. Daar worden medische gegevens van spelers besproken, trainingsbelasting beoordeeld, blessures opgevolgd en keuzes voorbereid. Voor de training schuift hij aan bij de technische staf. Wie kan trainen, wie moet rusten, wie is inzetbaar? ’s Middags opereert hij of draait hij poli. Die afwisseling houdt het werk scherp en leuk. Dat hij zelf voetballiefhebber is, helpt. Of hij onder de indruk is van het werken met topvoetballers? ‘Inmiddels niet meer. Ik zou er vroeger van hebben gedroomd, en het is natuurlijk een eer, maar in mijn behandelkamer is iedereen gelijk.’

Beschermen onder druk

In het topvoetbal is spanning onvermijdelijk. Trainers willen naarstig spelers inzetten, artsen moeten beschermen. Rob: ‘Ik zie het als mijn taak om risico’s helder te benoemen. Bij hoofd- of hartproblemen is er geen discussie. Bij spierblessures draait het om timing, belastbaarheid en vertrouwen. Samen met de staf zoeken we steeds naar de juiste balans tussen prestatie en gezondheid.’
PSV speelt soms zestig wedstrijden per seizoen. Bogie is bij een groot deel daarvan aanwezig en reist meerdere keren per jaar mee naar het buitenland en gaat mee op trainingskampen. Bij thuiswedstrijden gaan zijn vrouw, zoon en dochter vaak mee.

Veeleisend en gevarieerd

‘Die variatie in mijn werk is prachtig. Het is een drukke, gevarieerde baan, en dat kan ik alleen maar omdat ik een sterke achterban heb. Mijn vrouw en kinderen leven mee, we zijn ook samen een team.’ Op dinsdag staat Rob zelf op het voetbalveld in Sterksel, waar hij met een groep vrienden een potje balt. Geen data, geen druk, geen beslissingen, gewoon voetballen met vrienden.
Naast zijn werk binnen TopSupport heeft hij samen met één van die voetbalvrienden een kniebrace voor high-impact sporten ontwikkeld. ‘Het is leuk om met die brace aan de preventie van blessures te kunnen bijdragen. Ook zijn er mensen die na een letsel met een brace juist wel weer kunnen sporten, en dat is natuurlijk fantastisch.’

Alles komt samen

Limburg voelt nog altijd een beetje als thuis. Zowel Stramproy als Maastricht zijn plekken waar hij, ook al woont hij inmiddels al dertien jaar in het Brabantse Leende, graag naar terugkeert. Bijvoorbeeld voor de vastelaovendj.
Een mooie herinnering die hij bewaart is van de dag waarop PSV tegen Fortuna Sittard moest spelen, de A2 was afgesloten en de spelersbus werd omgeleid. ‘We reden met de spelersbus door Stramproy, ik kon de spelers en mijn collega’s aanwijzen waar ik ben opgegroeid. Dat was een mooi ‘full circle’ moment!’

Over vijf jaar ziet hij zichzelf het liefst in dezelfde rol. Wie weet wat de toekomst brengt, maar voor nu is Rob tevreden met waar hij staat: Altijd in beweging, maar met beide voeten op bekende grond.