23 december 2025 | Auteur: zie tekst
Wat betekende 2025 voor jou persoonlijk?
Bennie Wenteler
Van kantonnier naar de fietsenstalling
Het afgelopen jaar ben ik erg ziek geweest, met veel klachten en problemen. Er werd in een vroegtijdig stadium slokdarmkanker geconstateerd. Omdat ze er zo vroeg bij waren ben ik hiervan genezen. Al blijf ik wel onder controle. Daarnaast is er een tumor in mijn linker nier aangetroffen. Hierdoor kon ik mijn zware werk bij de gemeente steeds moeilijker invullen. Acht jaar was ik kantonnier in de Weerter binnenstad waarbij ik heel veel moest lopen. Op dagen liep ik meer 20 km. Daar kreeg ik steeds meer moeite mee.
Enkele maanden geleden kwam er een functie vrij bij de bewaakte fietsenstalling achter McDonalds. Hier ben ik toen naar overgestapt. Vanaf 1 januari ga ik dat zelfs fulltime doen en werk ik samen met twee collega’s. Hier heb ik het erg naar mijn zin. Elke dag is anders, leuke mensen en ik kan hier gezellige praatjes maken. En lichamelijk is het minder zwaar. Natuurlijk houd ik het ook hier mooi schoon zoals de mensen van mij gewend zijn.
Volgend jaar december ben ik 40 jaar in dienst bij de gemeente. Ik ben trots dat ik die mijlpaal kan gaan bereiken. Ik hoop daarna nog door te gaan tot mijn pensioengerechtigde leeftijd.
Tot slot wens ik iedereen hele fijne kerstdagen en tot ziens in de fietsenstalling.
Carla Dieteren
Na ruim vijf jaar wethouderschap nam ik op 1 juli per direct ontslag. Daardoor werd 2025 voor mij een jaar met gemengde gevoelens.
Ik ben dankbaar dat ik wethouder van Nederweert mocht zijn. Met de portefeuille sociaal domein kon ik verschil maken in de leefsituaties van mensen. De afgelopen jaren ontstonden samen met inwoners, verenigingen en gemeenschappen veel zinvolle initiatieven om de leefbaarheid in buurten te verbeteren. Dat vond ik erg leuk om te doen. Met maatschappelijke partners werkte ik aan het versterken van preventie en vroegsignalering. Dit om inwoners op allerlei gebied (wonen, welzijn, werken, financiën) vroegtijdig bij te staan. Ik ben bijvoorbeeld trots op een initiatief als Same Ein.
Met pijn in mijn hart nam ik ontslag. Ik wilde integer blijven.
Ik vond het zwaar dat ik geen afscheid kon nemen van mensen met wie ik fijn samenwerkte en het neerleggen van mijn werkzaamheden voelde als een verlies. Daar had ik het best moeilijk mee.
Na mijn aftreden ontving ik veel hartverwarmende reacties van inwoners en organisaties. Ook vanuit mijn politieke partij kreeg ik veel morele steun. Daardoor kan ik vooruitkijken en zie ik nieuwe mogelijkheden om voor de gemeenschap van betekenis te zijn. Nu overheersen vooral de goede herinneringen aan mijn werk als wethouder. Daarvoor wil ik de mensen die me steunden, zeer bedanken!
Ik wens iedereen een gezond en gelukkig 2026!
Zr. Concezione
Dankbaarheid
2025 is een jaar van diepe dankbaarheid geweest, maar ook een jaar van terugkijken op mijn leven vanuit twee bijzondere aspecten.
Op 23 oktober 2000 heb ik in Rome mijn eerste professie gedaan. Precies zes jaar later, op 23 oktober 2006, heb ik in de Martinuskerk hier in Weert de eeuwige geloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid afgelegd – voor altijd, voor mijn hele leven. Dit jaar vierde ik daarom op 23 oktober mijn zilveren jubileum: 25 jaar als zuster in de Orde van de Birgittinessen.
Ik ben God oneindig dankbaar dat Hij mij gekozen heeft om alles achter te laten – familie, vaderland, misschien een eigen carrière – en Hem te volgen waarheen Hij mij leidt. Ik trad in 1996 in Mexico in en vandaag woon ik in Weert, morgen weet alleen God waar ik zal zijn!
Het tweede aspect is mijn ambt als Moeder-Overste. Sinds maart 2017 leid ik ons klooster in de Maasstraat; in maart 2026 eindigt mijn termijn. Daarom kijk ik dit jaar extra terug: wat heb ik kunnen doen om het klooster dichter bij de mensen te brengen? Is deze plek werkelijk een huis waar iedereen zich welkom voelt?
Ik kijk met groot vertrouwen en diepe dankbaarheid naar de toekomst. 2025 heeft mij zoveel geschonken! 25 jaar zuster, 9 jaar Moeder-Overste van het enige klooster dat Weert rijk is.
Stefan (II) Wolter
Einmaol Prinz zu sin – met een herschreven tekst op dat lied werd ik eind 2024 gevraagd of ik de ‘nowwe stadspreens’ wilde zijn. Een jongensdroom maar ook een ‘volwassen-mannen-wens’ die uitkwam.
Vanzelfsprekend heb ik ja gezegd en vanaf dat moment zijn wij, mijn vrouw Iryn en ik in een sneltrein gestapt. Van het vragen van de adjudanten tot het regelen van alle benodigdheden, speeches, kleding; alles in relatief korte tijd. Je loopt rond met een groot geheim, het grootste geheim, je verbaast je over het feit dat mensen zeggen “gae zeetj ’t, he… toch?!”. Nooit over nagedacht, ook nooit op hoeven reageren, maar nu wist ik niet meer wat ik moest zeggen.
Op de dag van de uitroeping ‘stopte’ de sneltrein even. Al die weken zwijgen, voorbereiden en nu samen bij ons thuis verzamelen om te starten. Nog even ontspannen. Je snapt natuurlijk dat de sneltrein na de uitroeping twee keer zo snel doorreed door het Wieërter Vastelaovendj Lând; maar daar hebben wij genoten van alles en iedereen die voorbij kwam. Ongekend. Schoeën.
Ik ben een man van veel woorden, dat kunnen mijn naasten (en na afgelopen jaar de preensebegeleiders) beamen, maar 2025 met haar preenseschap, heeft mij stil gekregen.
Dit waas zoeë schoeën, baeter gaon vae ’t noeëts mieër kriêge!
Désirée van Breugel
Catechiste van de St. Martinusparochie
Dankbaarheid… én …een warm welkom in Weert!
Afgelopen jaar stond voor mij in het teken van ‘een tweede keer verhuizen binnen één jaar in de gemeente Weert’. Eerst tien maanden tussen verhuisdozen geleefd, omdat ik wist dat er nóg een verhuizing aankwam. Toen de dekenij in de Maasstraat gereed was, en begin mei de verhuizing plaatsvond, konden eindelijk alle dozen uitgepakt worden. Alles weer een nieuw plekje geven, kostte ook tijd én energie. Nadat dit alles achter de rug was, was ik blij en dankbaar, maar óók 2 kilo lichter. Tja, ieder nadeel heeft z’n voordeel! Maar…als enigszins nog nieuwe inwoner van Weert, heb ik vanaf het begin dat ik hier kwam wonen, het ‘warme welkom in Weert’ ervaren. Dat heeft me energie gegeven om te denken: ‘alles komt goed’…even doorbijten.
Als catechiste van de St. Martinusparochie, heb ik sinds september 2024 al wat opgezet en gestart: o.a. onze parochiecatechese ’t Lichtje, de Werkgroep Kinderwoorddienst heeft ‘een nieuw jasje’ gekregen en verzorg ik, samen met nog iemand, de catechese bij de Familiezondagen. Dit alles draait nu een dik jaar…pfff…en dat in combinatie met die tweede verhuizing. Eind goed, al goed…maar de dankbaarheid overheerst!
Voor iedereen een
Zalig Kerstmis en een
Gezegend 2026!
Geert Gabriëls
2025 was voor mij een enerverend jaar. Ik heb me volledig in het politieke werk in Den Haag gestort en begon daar steeds meer invloed te krijgen op de dossiers milieu, schoon water en de circulaire economie. Daarnaast vond ik het heerlijk om de inwoners van Weert, onze stad, te mogen vertegenwoordigen. Weert bracht ik naar Den Haag en Den Haag naar Weert.
In het voorjaar mocht ik de Wet veilige jaarwisseling behandelen, waardoor er vanaf 2026 geen consumentenvuurwerk meer afgestoken mag worden. Verder hield ik me bezig met het tegengaan van verspreiding van PFAS in ons milieu en was ik verkiezingswaarnemer in Albanië. Druk, maar ik had mijn draai gevonden. Vlak voor de zomer viel het kabinet waardoor er ook een deel van het jaar in het teken stond van de verkiezingscampagne. Helaas werd ik niet meer verkozen en dat betekende een plotseling einde aan mijn harde werk in Den Haag. Nu is er tijd! Bijzonder, fijn en ingewikkeld:-). Wat nu doen met mijn energie en gedrevenheid? Om alles te laten bezinken ben ik spontaan weggegaan met de trein en in Slowakije beland, van waaruit ik deze woorden schrijf. Er is nu tijd voor bezinning, voor familie, vrienden en vooral voor mijn man Roy die mij door dik en dun steunt. Dankbaarheid overheerst! Op richting kerst en 2026, waarin alles nog openligt! Spannend!
Roel Nabuurs
Trainer 1e herenteam SV Laar
In 2025 begon ik aan een mooie nieuwe uitdaging bij SV Laar. De ploeg die op grootse wijze naam heeft gemaakt in het amateurvoetbal de afgelopen jaren. Dit met een unieke reeks van vier promoties op een rij. Er lag dus een stevige maar wel hele mooie uitdaging om met SV Laar op het landelijke niveau te gaan spelen en te kijken of we ons konden meten in deze 4e divisie. Na een, qua resultaten, moeilijke start hebben we de weg omhoog gevonden en aangetoond dat we ons inderdaad kunnen meten op dit niveau.
Mooi om te zien hoe het leeft in de vereniging en in Weert en omgeving. Zo komt er veel publiek bij de wedstrijden en doet iedereen in de vereniging zijn uiterste best om alles goed te regelen en te organiseren. Maar bovenal genieten om te zien hoeveel energie en passie de spelers en andere begeleiders/ trainers hebben om alles te geven en het unieke verhaal van SV Laar een mooi vervolg te geven. Voor mij persoonlijk ook een hele mooie kans om op dit niveau met zo’n groep te mogen werken, en dat op fietsafstand van waar ik woon. Kortom, ik ben blij met deze mooie kans en hoop er in 2026 samen met de spelers en de hele vereniging een goed vervolg aan te kunnen geven.
Ik wens iedereen een gezond en sportief 2026 toe.
John Smolenaers
bestuurslid ZoGewoon
Het afgelopen jaar was bijzonder en intens. Absoluut hoogtepunt was de opening van het wooninitiatief aan de Doolhofstraat. Onder het motto ‘zelfstandig wonen, dat doen we samen’ bouwen 18 bewoners met een hulpvraag, zorgverleners, familie, vrijwilligers en Stichting ZoGewoon aan een nieuw, inclusief thuis.
Dit initiatief was de woondroom van Kim Corstjens-Lenaers. Twee maanden voor de opening werd zij door een noodlottig ongeluk weggerukt uit het leven. De impact was onbeschrijfelijk. Kim was niet alleen moeder van Kaya, ook van Stichting ZoGewoon en het wooninitiatief. Plots werd het stil. Ondanks het verdriet zijn we samen doorgegaan. Vastbesloten om Kim trots te maken door haar droom te realiseren. Het wooninitiatief moest en zou lukken!
Het was zwaar en met veel uitdagingen. Iets nieuws en unieks neerzetten bleek veel moeilijker dan gedacht. Het heeft letterlijk bloed, zweet en tranen gekost. Af en toe de wanhoop nabij, zijn we doorgegaan. Ook veel steun vanuit Weert, die we op vele manieren mochten ontvangen.
Persoonlijk heeft het mij veel gebracht. Ik voel me een bevoorrecht mens. Door mijn bijdrage aan Stichting ZoGewoon, heb ik echt impact kunnen maken. Ik heb veel geleerd en ben als mens gegroeid. Ik roep iedereen die gezond is en tijd over heeft dan ook op om vrijwilligerswerk te doen.
Op naar 2026: met nieuwe uitdagingen en een grootse opening op de Doolhofstraat in het vooruitzicht.
