12
talent
‘Muziek maken is voor mij een soort therapie,
een uitweg als ik me niet goed voel. Soms zit ik
niet lekker in mijn vel dan heb ik bijvoorbeeld
stress van school. Als ik dan op het podium sta
en zing, kan ik mijn verhaal kwijt, ook al weet
niemand wat er echt aan de hand is. Dat geeft
een heerlijk gevoel.
Ik ben met muziek opgegroeid. Als we met de fa-
milie bij elkaar kwamen, bijvoorbeeld met kerst,
werd er altijd muziek gemaakt. Dan stond er een
piano of gitaar in de kamer. Een iemand speelde,
de rest zong. Dat vond ik altijd gezellig. Op een
dag, ik was elf, vroeg een vriendin of ik met haar
meeging naar het kinderkoor van Rita Scheffers
(zij zong daarbij). Ik vond het daar harstikke leuk
en besloot er bij te gaan.
Musical Jozef
Ik weet nog dat we met het koor auditie deden
voor de musical Jozef. Ik was een van de vier
koorleden die door was naar de volgende auditie-
ronde. Van de vierhonderd mensen kwam ik uit-
eindelijk bij de laatste veertig. Op dat moment
dacht ik: oké, ik heb het niet helemaal gered,
maar de laatste veertig was ook best goed. Het
was voor mij het teken dat ik kon zingen. Toen ik
een jaar of dertien was, wilde ik meer uitdaging,
me concentreren op het solo zingen. Ik ruilde
mijn lessen bij het koor in voor zangles.
Naar Amsterdam
Muziek maken ging een steeds grotere rol spelen
in mijn leven. Ik kwam erachter dat ik hier later
mijn werk van wilde maken. Na de middelbare
school startte ik de MBO-opleiding Artiest Muziek
in Heerlen. Hier stopte ik na een jaar mee, omdat
de sfeer mij niet beviel. De gunfactor miste, ie-
dereen zag elkaar als een concurrent. In die tijd
reisde ik wekelijks naar Amsterdam; ik zat bij ZO!
Gospelchoir Junior van Berget Lewis & Shirma
Rouse. In Amsterdam was eenzelfde muziekop-
leiding die volgens mijn oom, die in Amsterdam
woont, beter bij mij paste. Hij had gelijk. Op het
ROC van Amsterdam-Zuid voelde ik mij meer op
mijn plek. Natuurlijk was daar ook concurrentie,
maar dan op een positieve manier.
Muziek maken is hard werken, vooral omdat
het muzikantenleven een vrij onzeker bestaan
is. Hier kwam ik onder meer achter tijdens Zo!
Gospelchoir Junior en mijn opleiding. Ik ervoer
vooral de decembermaand als een drukke peri-
ode. Ik was na die tijd ook ziek, ik was moe en
verkouden. Alle spanning en indrukken van de af-
gelopen tijd kwamen eruit.
Daarnaast moet je, wil je in de muziekwereld
passen, stevig in je schoenen staan. De hardheid
die soms heerst, maakte ik regelmatig mee tij-
dens de repetities. Ik kreeg van mijn coach of be-
geleider te horen dat ik een heleboel dingen fout
deed (zoals de manier van zingen), maar niet hoe
ik het beter kon doen. Soms vond ik dat zo heftig,
dat ik in tranen uitbarstte en dacht: 'ik wil dit
niet meer'. Toch wist ik me uit die negativiteit te
trekken. Uiteindelijk zou ik er beter van worden.
Bovendien wegen die negatieve eigenschappen
niet op tegen de positieve. Op momenten dat ik
het even niet zie zitten, denk ik aan dat wat ik
al heb mogen doen. Sinds april ben ik officieel
koorlid van Zo! Gospelchoir. Met hen stond ik het
afgelopen jaar in een uitverkocht Ziggo Dome tij-
dens The Ladies of Soul. Het gevoel dat ik had
toen ik daar stond, was onbeschrijfelijk en totaal
niet eng, omdat je de mensen in de zaal niet ziet.
Ze leken op mieren. Tijdens de show werkte ik
samen met te gekke artiesten (Frank McComb en
Oleta Adams). Met zijn allen hadden we de taak
energie te geven aan het publiek. Dat lukte en op
het moment dat ik merkte dat het publiek uit zijn
dak ging, was het zo intens genieten!
Reizen
Eind oktober studeer ik af. Dan neem ik een tus-
senjaar, zodat ik tijd kan investeren in optredens
(zowel solo als met Zo Gospelchoir) en er geld
mee kan verdienen. Ik wil heel graag naar Ame-
rika om daar muziekstijlen als gospel, soul, funk
en R&B beter te leren kennen. Op school maakte
ik al kennis met deze muziek. Maar uit de boe-
ken is het toch anders, oppervlakkiger, dan in het
echt. Op die manier verbreed ik mijn horizon en
word ik beter in dat wat ik het mooiste vind aan
muziek maken: mensen mijn verhaal vertellen.‘
‘Als ik zing,
kan ik mijn
verhaal
kwijt’
Door Laura Mennen
Ze mag zichzelf zangeres in een van de meest gewilde koren van Nederland noemen. Met 'Zo! Gospelchoir'
stond Alisa Tuasuun (20) uit Weert onder meer een aantal keer in een uitverkocht Ziggo Dome. Ze is hard
op weg om van haar grote passie haar beroep te maken. Maar op die route kwam ze er ook achter dat de
muziekwereld niet alleen maar koek en ei is.
Over hard werken in
de onzekere muziekwereld
Steady zijn in de harde
muziekwereld
VROUW
SPECIAL
