een
huis
vertelt
Door Francis Bruekers
Zo is het leven.
Je zou het misschien niet verwachten maar rust, reinheid en regelmaat is het
motto van Brigitte. “Ik ben als een moeder voor de dames. Ik zorg ervoor dat het
hen goed gaat. Zij kunnen altijd bij mij terecht. Dit is hun tweede thuis. Er moet
gewerkt worden, maar we zorgen ook dat we het gezellig hebben. Ik kook voor
hen, we eten samen in de keuken. Sommige klanten komen omdat zij op zoek zijn
naar gezelligheid. Dan zitten we met z’n allen in de huiskamer tv te kijken.”
Rust, reinheid en regelmaat
Veiligheid en privacy zijn van belang voor de dames en hun clientèle. Daarom
houdt Brigitte continue de kleine tv-schermen in een hoek van de zaak in het
oog. Zo kan zij de beveiligde parkeerplaats in de gaten houden en ziet zij
precies wie er aan de deur staat.
“Het is merkbaar dat het ‘huis’ weer beter bekend staat bij de doelgroep en
dat het slechte imago slijt.” Tijdens het interview worden er diverse klanten
verwelkomd. Door Brigittes echtgenoot steevast ‘patiënten’ genoemd.
Oogje in het zeil
Enkele jaren geleden liep Brigitte bij toeval op de rommelmarkt in Tongeren.
Een op de klippen gelopen relatie kleurde haar gemoed. Als door een bliksemslag
werd zij op die rommelmarkt getroffen door een schilderijtje. Een tekst
omzoomd door roosjes trof haar: ‘C’est la Vie’. Zo moest het kennelijk zijn,
volgens Brigitte, want slechts drie maanden later werd zij eigenaresse van de
gelijknamige Weerter club. Spiritueel wil Brigitte zich niet noemen, maar zij
gelooft wel dat er meer is tussen hemel en aarde. Onlangs nog liet zij het huis
op alternatieve wijze ontdoen van negatieve energie.
Tongeren
11
VROUW
SPECIAL
