een
huis
vertelt
9
In een Kompaswoning zit alles wat iemand nodig heeft. Het relatief kleine oppervlak
is licht en speels ingedeeld. Bij binnenkomst is meteen rechts de praktisch
ingedeelde keuken. Er is een kast voor de wasmachine, en de badkamer – die
tegenover de keuken is gesitueerd - heeft een douche, een wastafel en een toilet. De
woonkamer is licht en doet ruim aan door het hoge plafond. De gehele binnenkant
van de woning is bekleed met licht hout dat een bijzonder warme sfeer geeft.
Warme sfeer
“Er wonen zulke aardige mensen in Weert”, zegt Nour. “Zelfs
onbekenden brachten spullen, bijvoorbeeld servies. Beetje bij beetje
wordt het steeds meer mijn huis.” Ze kijkt even melancholisch uit
het raam. “Dit huis, het uitzicht… Het doet me denken aan mijn huis
in Syrië. Daar had ik ongeveer hetzelfde uitzicht op een weg en op zo
veel groen. Ik ben wel blij dat ik nu mijn eigen plekje heb. Het AZC
(asielzoekerscentrum) was oké, maar je hebt er nauwelijks privacy.
Soms wil je huilen maar met zoveel mensen om je heen is dat lastig.
Hier kan ik ook helemaal alleen en mezelf zijn.”
Denken aan Syrië
Nour, 37 jaar oud, vluchtte samen met een van haar
vier zussen en haar broer uit Homs. In Syrië studeerde
ze Arabische taal en literatuur en deed ze er ook nog
enkele jaren een rechtenstudie achteraan. Nour draagt
geen hoofddoek, haar zus Woroud, die op bezoek is,
wel. “Onze vader heeft mijn moeder en ons altijd vrij
gelaten in onze studiekeuze en in het dragen van een
hoofddoek. Ik mis vader – hij is ernstig ziek - en mijn
moeder heel erg. Zij wonen op dit moment in Tripoli.”
Vluchten
kompaswoning
op mijn huis in Syrië”
