wat
zou
jij
doen
met
een
dag
m t
Aldje Hendrikx
Door Francis Bruekers
Weert Magazine loopt een dag mee met...
5
Omdat de gemeente Nederweert haar niet kan
missen – en zij de gemeente niet - is Aldje (65)
na een dienstverband van 30 jaren nog steeds dé
koffiedame. Wereldberoemd in Nederweert en
omstreken. En niet alleen om haar lekkere koffie.
Zou Aldje al twijfelen, dan hebben haar zonen
Dennis en Roy haar over de interviewstreep
getrokken. Zij weten hoe belangrijk de gemeente
voor haar was en is. “Vroeger, als ik niet thuis
was, dan belden de jongens meteen naar de
gemeente. Dat vonden ze heel logisch”, grapt
Aldje.
De werkdag begint met het bijvullen
van de koffiecorners. De komst
van koffiecorners kon niet op haar
sympathie rekenen, gewend als zij was om
iedere dag in alle kantoren de koffie te brengen.
De dagelijkse babbel is verruild voor een
toevallige ontmoeting bij de koffiecorner. Hoewel
toevallig…? Het is er vaak gezellig.
De koffiekar rijdt rinkelend
door de gangen van het gemeentehuis.
De collegevergadering begint om 10.00
uur. De heren bestuurders kunnen een vers gezet
kopje koffie erg waarderen.
In juli stond zij enkele dagen lang, van
’s ochtends vroeg tot ’s nachts laat, als vrijwil-
liger paraat voor het Nederweerter Raadpop.
Vanzelfsprekend bemande zij daar de tot
backstage omgebouwde kantine.
Voorheen deed zij de catering van Raadpop
samen met haar man Wim. Helaas is Wim na een
kort ziekbed overleden in augustus 2015. Het
is een groot gemis. Aldje en Wim waren één.
Bij alles wat Aldje ondernam - haar optredens
bij Festeynder, met de Krottepoffers en tijdens
carnaval, het zingen als Beppie Kraft op feesten
en partijen, haar werk bij de gemeente en op
haar vaste poetsadres – stond Wim voor Aldje
klaar. Om iets te brengen of te halen, om een
pan erwtensoep te maken, de raadzaal te
versieren voor de sleuteloverdracht of om voor
haar het bad vol te laten lopen en gezellig bij te
praten. Altijd was Wim er. Om hem te gedenken
is er een herinneringsbankje geplaatst aan het
kanaal in ’t Hulsen (Nederweert).
Bovendien heeft zij een tatoeage laten zetten op
haar linker pols. “Een cadeau van de jongens”,
vertelt ze trots. Stoer! 65 jaar met een tattoo
die getuigt van een eeuwige verbintenis met de
liefde van haar leven.
Eigenlijk einde werkdag, maar meestal
staat zij op dit tijdstip op haar vaste
stek, de kantine, waar een groep
ambtenaren middagpauze houdt. Daarna
snel naar de hondjes thuis, voor hun
middagwandeling.
Een groep externen schuift aan voor
een lunchafspraak. Aldje regelt dat
het hen aan niets ontbreekt.
Emmer en sop wachten bij haar
poetsadres. De strijkbout staat in de
aanslag. Al jarenlang zorgt zij ervoor
dat het boord van de overhemden van een goede
collega gesteven is.
Zoon Dennis is er. Zijn broer Roy volgt
niet veel later. “Ze komen iedere week
een keer. Alleen of met hun schatten
van partners en kleinkinderen. Gezellig samen
eten.
Det is zoeë fijn, hè.”
De raads- en collegeleden hebben
hun plaatsen ingenomen. De publieke
tribune zit vol. Aldje schuift tussen
de mensen door met de koffiekannen. Een
vriendelijk woord hier, een knipoog daar.
Iedereen kent Aldje. Aldje kent iedereen.
“Ik vind het keisjiek om die vergaderingen te
mogen doen, zeker als er een belangrijk punt
op de agenda staat. Nog leuker is Koningsdag,
of de uitreiking van de Kolderpin. Dan doe ik
een rondje van de zaak…dat kunnen zomaar 200
kopjes koffie zijn. Daar kick ik op! Ik was al bang
dat ik de avondvergaderingen niet meer hoefde
te doen, maar gelukkig vindt mijn collega het
prima dat ik ‘t blijf doen.”
Als de raadsleden en het publiek zijn
voorzien, kan Aldje even weg om
een optreden te doen. Al jaren treedt
zij op als Beppie Kraft. Bij een bruiloft in Ospel,
een verjaardagsfeest in Weert, of in de skybox bij
een voetbalwedstrijd van Fortuna Sittard. Samen
met haar steun en toeverlaat, haar zus, ’oos
Griet’, gaat zij de weg op.
Terug in het gemeentehuis.
Voor de nazit en om de raadzaal
op te ruimen.
Tegen middernacht sluit zij de deuren
van het gemeentehuis. Na een
wandelingetje van drie minuten,
steekt zij de sleutel in het slot van haar eigen
voordeur… Aldje is thuis.
VROUW
SPECIAL
Koffiezettend, levenslied zingend, kolderpindragend, toneelspelend
gepensioneerd maar nog steeds in dienst zijnde gemeenteambtenaar.
