Mijn buurvrouw was haar poes kwijt.
Met haar begeleider van de zorggroep
stond ze aan de deur. Ze had maar
enkele weken in het appartement naast
ons gewoond en was alweer verhuisd.
Echt kennis gemaakt hadden we niet.
Tijdens de verhuizing had een van de
verhuizers de tuindeur open laten staan
en was haar poes ontsnapt.
“Zij is erg aan het beestje gehecht en
het zou fijn zijn als u ernaar zou willen
uitkijken. Hij heet Louis en hij is wit
van onderen met grijze tijgerstrepen
aan de bovenkant en de punt van
de staart is weer wit. Dit is het
telefoonnummer van mevrouw.”
Pas ‘s avonds schiet het mij weer
te binnen en vertel ik mijn vrouw
het verhaal van de kat van onze ex-
buurvrouw die waarschijnlijk ergens in
de achtertuinen rondzwerft.
“Ach nee, wat zielig, dan zet ik meteen
een bakje kattenvoer buiten. Hoe ziet
hij eruit?”
“Eh … een gevlekte tijgerkat, zoiets als
onze eigen poes volgens mij.”
“Is het een poes of een kater?”
“Geen idee, dat zei ze niet.”
“En hoe heet ie?”
“Weet ik ook niet, godsamme, dat was
vanmorgen al.”
“Ze heeft toch zeker een naam
genoemd?”
“Zij zei helemaal niks, die begeleider
deed het woord. Maar wacht even … het
was een mannennaam … Harrie geloof
ik. Ja het was Harrie.”
Twee weken geen poes gezien. Wel een
penetrante lucht in onze open berging,
kattenpis! Niet te harden gewoon. En
toen … een vreemde poes in de tuin!
Mijn vrouw vloog plotseling op.
“Dat moet Harrie zijn!”
Ze liep snel met wat kattenbrokken
in de hand naar buiten en probeerde
‘Harrie’ te lokken door zijn naam te
roepen.
“Harrie! Harrie! Kom dan!”
‘Harrie’ verdween meteen onder de heg
naar de buren. Dit herhaalde zich de
dagen daarna nog enkele keren maar
‘Harrie’ raakte steeds meer gewend
aan die vriendelijke vrouw die hem
eten bezorgde. Tot het moment dat hij
krijsend in een kattenkooitje verdween
en mijn vrouw tot bloedens toe onder
de krassen zat.
’s Avonds stond de ex-buurvrouw weer
aan de deur.
“Oh nee, dat is mijn Louis niet. Bedankt
voor de moeite” en ze verdween weer.
Mijn vrouw draaide zich naar mij om.
Haar blik deed een poging mij door de
bliksem te laten treffen:
“Louis?”
Dierenliefde
mensen
dingen
Ton Adriaens
DE NIEUWE
BROCHURE ‘16/’17
IS UIT!
KOOP NU UWKAARTEN VIA
TOT ZIENS IN HET GEZELLIGSTE
THEATER VAN LIMBURG!
