een
huis
vertelt
8
Hier en daar misten er stukken uit
de 4,20 meter hoge en geornamenteerde plafonds, maar ook deze zijn inmiddels
allemaal weer in originele staat teruggebracht. “Maar dan de paneeldeuren,”
gaat Marlie verder. “In de jaren zestig was het mode om strakke deuren in huis te
hebben. Paneeldeuren werden aan weerszijden betimmerd met strakke platen,
ook in dit huis. Van alle binnendeuren hebben we die platen verwijderd, de deuren
laten schuren en schilderen en nu zien ze er weer uit zoals Bolle Jan ze destijds
heeft uitgekozen.”
Loodzware deuren
Omdat de villa een rijksmonument is, mocht er geen serre van steen
worden aangebouwd. Daarom bouwde de familie Gruijthuijsen een houten serre
aan. Wel werden er, net als in de rest van het huis, glas-in-lood ramen ingezet.
“Omdat de tuin lager ligt dan het huis, loopt er vanuit de keuken een trap naar de
tuin. Ook op de plek van de huidige serre was een trap. Die wilden we daar weg
hebben en we bouwden deze lichte serre zodat we ook tijdens koude dagen als het
ware buiten kunnen zitten. Vanuit hier heb je een prachtig zicht op de koetshuizen
en de tuin.”
Serre
Marlie neemt ons over de statige
houten trap mee naar de kelder. “Ook de trap is in originele staat
hersteld. Alleen de houten bol op de leuning hebben we er later
aan toegevoegd. Ik vond het anders niet helemaal af,” lacht ze.
Vanuit de wijnkelder, waarvan de familie niet als zodanig gebruik
maakt, maar waardoor bij menig sommelier het hart sneller
zou gaan kloppen, komen we uit in wat vroeger de keuken was.
“In de beginjaren van Villa Karelke bracht het keukenpersoneel
het diner met een voedsellift naar de eetkamer,” vertelt Marlie
terwijl zij ons de liftschacht laat zien.
Voedsellift
