enorm groot hart voor de zaak
35
wat
zou
jij
doen
met
zicht als je in de kern maar met twee mensen
alles regelt.”
Sander - die door zijn familie liefkozend het
technisch wonder wordt genoemd vanwege zijn
uitzonderlijke knowhow van techniek - werkt
steeds minder mee op de projecten. In plaats
daarvan verzorgt hij het volledige onderhoud van
het wagen- en machinepark en springt meer en
meer bij op kantoor.
Zeven dagen per week
Het is echter nooit het streven geweest om de
grootste aanbieder in bestratings- en grondwerk-
zaamheden te worden. Wim en Irma zijn beiden
niet het type mens dat makkelijk werk (lees: ver-
antwoording) uit handen geeft. Integendeel. “We
werkten met heel korte lijnen, mensen kregen
meteen Wim aan de lijn en die was altijd bereid
om op zondagavond nog een regeling te treffen
voor de maandagochtend”, vertelt Irma. “Alleen
de zondagochtend was én is ons heilig, die staat
steevast voor ons gereserveerd, verder werken
we nog steeds de hele week.”
Het spreekwoord ‘ruwe bolster blanke pit’ lijkt
Wim op het lijf geschreven. Hij is altijd bereid
een stap verder te gaan en wil overal construc-
tieve oplossingen voor bedenken. Soms ten koste
van zichzelf. “In de bouw is alles continu in be-
weging, projecten komen en gaan en vaak moet
je heel snel kunnen schakelen. Je maakt goede
tijden mee en slechte tijden. Belangrijk is dat
je dan goed kunt relativeren, omdat je anders in
details dreigt te verdwalen.”
Hoewel de patriarch van de familie een groot
relativeringsvermogen heeft, stapelen de projec-
ten zich op een bepaald moment zodanig op dat
de kwaliteit van het werk in het gedrang komt.
En dat is het laatste wat wenselijk is, want Pal-
men Infra staat voor kwaliteit! Om die reden is
een aantal jaren geleden bewust gekozen om in
afgeslankte vorm verder te gaan, met tien vaste
medewerkers op de loonlijst. “Ik heb ook aange-
geven dat ik niet de ambitie heb om straks leiding
te geven aan een megagroot bedrijf”, zegt San-
der. “Ik ben voorstander van een gezond bedrijf
met een mooie balans tussen werk en privé.”
Oprechte voldoening
Eigenlijk vinden ze alledrie dat je moet werken
omdat je het graag doet, omdat je je daar goed
en prettig bij voelt. “Dan haal je daar ook oprecht
voldoening uit”, aldus Wim. “Je moet trots zijn
op je werkprestaties en die zet je samen als team
neer. Binnen ons bedrijf is dan ook geen sprake
van een hiërarchie; we zijn één grote familie!”
Sander geeft aan dat het team als geheel natuur-
lijk wel het streven heeft om zichzelf te blijven
verbeteren en steeds meer de finetuning te pak-
ken op het gebied van efficiency, duurzaamheid
en ergonomie. “Daar investeren we ook in. We
verwachten inzet en loyaliteit van onze mensen,
maar geven daar ook waardering en vertrouwen
voor terug. Alles is bespreekbaar. Iedereen krijgt
ook hetzelfde kerstpakket, daarin maken we geen
onderscheid”, grapt hij. “Zelfs niet voor mijn
broer Richard, die een grondverzetbedrijf heeft
waarmee we veel samenwerken.”
De onderlinge waardering is bijna tastbaar in dit
familiebedrijf, evenals de liefde voor het vak. De
hoofdmoot van projecten bevindt zich binnen een
straal van 100 kilometer en tot de opdrachtgevers
behoren zowel particulieren als bedrijven en over-
heid. Wanneer hij het stokje van zijn vader over-
neemt, zal Sander zijn uiterste best doen om de
status quo te handhaven. “Ik ben al tevreden als
het me lukt om dit mooie bedrijf dat pap heeft
opgebouwd, zonder veel ups & downs, voort te
zetten. Ik hoop dat ik hem trots kan maken.”
familie
bedrijf
MAN
(N)EN
WERK
