een
huis
vertelt
8
Door Suzanne Wolter
Omringd door vele bomen in het peellandschap aan de Liskesweg in Schoor, lag In 2007
nog een boerderij uit 1915. Het pand op zesduizend vierkante meter grond stond te koop
toen Marianne Rijvers (54) er langs wandelde en met een ‘hier kunnen we wat mee!-
gevoel’ thuiskwam. Niet veel later zetten zij en Erik Philippus (64) hun handtekening onder
de koopakte. De boerderij en bijgebouwen werden gesloopt, de grond werd gesaneerd.
“Je voelde de plek gewoon weer ademen”, zegt Erik. Ze bouwden er hun droomhuis en
atelier en legden een landschapstuin aan. Door de grote glaswand baadt het huis, waarin
de contouren van een boerderij zijn te herkennen, zomer en winter in een zee van licht.
Een van de mooiste ruimtes, die dienstdoet als expositieruimte, is die pal achter de glazen
wand, met uitzicht op de tuin met vijver. “De plek had al deze mogelijkheden al in zich. Wij
hebben deze alleen mogelijk gemaakt”, glundert Marianne.
Marianne noemt het atelier, de plek waar
vroeger de boerenschuur stond, haar ‘heiligdom’. “Hier ben ik altijd
happy”, vertelt ze. “Het is er gemoedelijk, rommelig en gezellig.
Vroeger had ik een druk bestaan met een eigen bedrijf. Door het
kunnen realiseren van dit atelier heeft mijn leven een heel andere
wending en invulling gekregen. Ik put veel zingeving uit creativiteit
en probeer die zingeving aan schilder- en beeldhouwcursisten
over te dragen. We organiseren onder andere workshops
landschapsschilderen waarbij de cursisten de tuin en omgeving
intrekken. De tuin geeft iedereen een groot gevoel van vrijheid. “
Heiligdom
Marianne
‘Hi
Droomhuis en landschapstuin op Schoor
Marianne zit in het laatste jaar van de schilderacademie in
Maasmechelen. Maar ook beeldhouwen is een passie. Weer
of geen weer, onder het afdak is Marianne vaak ijverig in
de weer. Ooit droomde zij de woorden ‘de vorm bepaalt de
inhoud’. Deze woorden bleven haar bij, en zij besloot ze,
vertaald naar het Engels, uit te hakken in een ronde, Franse
kalksteen. “Als ik het zonder ongelukken af krijg – want
kalksteen is nogal precair - wordt het een wandobject. Over
één letter doe ik zo’n anderhalf uur. Het lettertype heet
Talking to the Moon. Mooi hè?”
Talking to the moon
