Begin december op een ochtend om negen uur.
“Veel te vroeg voor horecaffers”, zegt Marie-José
Munten als ze binnenkomt. Richard vult aan: “Wij
liggen er nooit vroeg in, daarom nemen we in de
ochtend wat meer rust. Normaal loop ik pas rond
tienen het kantoor binnen”.
We zijn dus aan de vroege kant, maar dat neemt
niet weg dat de familie erg open en eerlijk is.
Marie-José (61), een geboren Helmondse vertelt:
Hans werd geboren in Hoensbroek en was een
horecaman in hart en nieren. Na de hotelschool
trad hij in dienst bij wijnimporteur Verbunt waar
hij als directie-assistent veel leerde. Naderhand
werd hij gevraagd als directeur voor het
toprestaurant Hoppenhof in Geldrop. Zijn droom
om een eigen zaak te starten werd werkelijkheid
met de opening van restaurant ‘In ’t Eeuwig leven’
in Asten”. Dat was in 1978. Oudste zoon Richard
(39) was toen anderhalf jaar en kreeg horeca en
hospitality met de paplepel ingegeven.
Ook de andere drie kinderen van de Muntenfamilie
werden ’besmet’ met het virus, gezien het feit
dat ze op latere leeftijd allen de Hotelschool in
“Ik ga regelmatig naar het kerkhof
om bij
mijn vader
te zijn…”
In de rubriek Familiebedrijven ga ik op bezoek bij horecafamilie Munten. Een familiebedrijf pur sang.
Opgebouwd door vader Hans († 2009) en moeder Marie-José, wordt het bedrijf de laatste tien jaar
gerund door Richard en zijn vrouw Bregje. Met hen sprak ik in deze drukke decembermaand over het
wel en wee van een familiebedrijf.
Door Desiré Kappert
Maastricht doorliepen. Het restaurant was een
succes, groeide en de zaak kreeg een regionale
functie. Marie-José: “Er kwamen ook veel mensen
uit Weert bij ons in Asten eten en op een dag
werd Hans benaderd door Weerter ondernemers
die eigenaar waren van het failliete hotel Jan van
Weert aan de Driesveldlaan (het huidige Golden
Tulip red.) “We zijn gaan kijken in Weert en ik
wilde echt niet. Het hotel was oud en oubollig
en moest opgeknapt worden. Van een sfeervol
restaurant in Asten naar een koel en zakelijk hotel
vond ik maar niks. Maar Hans was enthousiast, we
zijn erin gestapt en hebben de zaak verbouwd.
Ook de naam werd anders: Jan van der Croon”.
Marie-José was de administratieve spil achter de
schermen en Hans was de gastheer en drijvende
kracht. Het hotel was redelijk succesvol tot ze er
na een verschil van inzicht zijn uitgestapt. Hans
ging als interim manager aan de slag bij Holland
Casino in Rotterdam en daarna als directeur bij
Aqua Terra (exploitatie Maasplassen). In juni
1999 werd hij gebeld of hij interesse had om
restaurant L’Auberge over te nemen. Het pand
waar nu de Hostellerie van Munten is gevestigd is.
L’Auberge was failliet en de pandeigenaar zocht
een opvolger. Zoon Richard was toen al student
aan de Hotelschool in Maastricht, waar hij zijn
vrouw Bregje (uit Vorden) had leren kennen. Het
stel liep stage in Zuid-Afrika en kwam terug toen
vader Hans besloten had om L’ Auberge over te
nemen. Opnieuw volgde een verbouwing en na
drie maanden opende de Hostellerie haar deuren.
Zowel Richard als Bregje kwamen als studenten
werken in het bedrijf van hun (schoon)ouders.
Richard: “Dat was hard werken, zoals altijd in de
horeca. We hadden een hotel, een eetcafé en een
restaurant. Altijd waren er gasten, was er werk en
voortdurend moesten zaken voorbereid worden.
Voor horeca-studenten erg leerzaam: zeven dagen
in de week open en enorm druk.” Richard werkte
in die tijd (als 23-jarige) ieder weekend met
z’n ouders. Hoe was dat? “Dat ging prima. Geen
discussies, alleen maar werken en werken en in
de nacht een welverdiende borrel. Wat ik ook heel
knap vond van mijn vader was dat hij perfect ‘de
familie
bedrijven
Bregje, Richard en Marie-José Munten
27
