“De charme van het vak is de onvoorspelbaar-
heid ervan. Iedere dag is anders.” Toch is er ook
een terugkerend patroon te ontdekken. “Je ziet
de seizoenen terugkomen. Bij gladheid komen er
meer ouderen binnen met kneuzingen of gebro-
ken ledematen. In het sportseizoen behandelen
we acute sportblessures. Rond de feestdagen zijn
er de ledemaatverwondingen.”
Bouwoverleg. De Spoedeisende Hulp
wordt verbouwd. Er komt één loket
voor spoedgevallen, er komen meer
behandelkamers en er worden maatregelen ge-
nomen om de privacy op de kamers te vergroten.
Ook de plek van de wachtkamer verandert.”
Overdracht door de oudste van dienst.
Wat is er gebeurd in de vorige dienst?
Wat zijn de bijzonderheden? Welke
patiënten worden al behandeld en wie is er naar
de verpleegafdeling gebracht?
De wachtkamer zit vol. Een aantal
mensen is doorgestuurd door de
huisarts. Een aantal is op eigen gele-
genheid gekomen.
“Het merendeel van de patiënten is getrieerd:
de mate van urgentie is bepaald. We schatten
de klacht in door te vragen naar de duur, de
intensiteit en het ontstaan ervan. Mensen met
een gapende hoofwond of een acuut hartfalen
hebben vanzelfsprekend een hoge behandelur-
gentie. Wanneer het om een kind gaat, letten we
op tekens van kindermishandeling. Dat is geheel
volgens protocol. Bij een ‘nietpluisgevoel’ wordt
extra aandacht aan de patiënt en zijn begeleiders
besteed.”
Hierna gaat het verder met patiëntenbehande-
ling. “We horen regelmatig ‘dat het allemaal zo
lang duurt’. Wachten duurt altijd lang. Voor ons
vliegt de tijd. Een behandeling op de SEH duurt
tegenwoordig langer omdat we steeds meer zelf
doen. Niet alleen intake en eerstehulpverlening,
maar ook diagnostiek en behandeling.”
Aan de balie staat een man op hoge
leeftijd. Hij is zelf met de auto naar
het ziekenhuis gekomen.
“We starten met een hartfilmpje, bloedafname
en het inbrengen van een infuus. Hij wordt
aangesloten op een monitor, waarop al snel te
zien is dat het hartritme verandert. Ingrijpen is
dus noodzakelijk. Het reanimatieprotocol gaat in
werking. Ik sla alarm en gris de defibrillator erbij
waarmee ik een schok toedien.
Een collega en enkele artsen zijn inmiddels ook
aanwezig. Zij starten met medicamenteuze the-
rapie. Dit slaat aan en meneer is weer aanspreek-
baar. We brengen hem naar de hartbewaking.”
De ambulance brengt iemand binnen
met een epileptisch insult dat niet
vanzelf overgaat.
“In korte tijd volgt een aantal belangrijke keuzes
om de patiënt terug te brengen in haar normale
doen. Na de behandeling op de SEH wordt de
patiënt naar de Intensive Care gebracht.”
De avond begint met de intake van een
meisje uit het Asielzoekerscentrum in
Weert. Zij klaagt over ernstige buik-
pijn. “Veel mensen in het AZC bezwijken onder
de stress en spanning. Dit meisje was daar een
voorbeeld van: ouders vermoord, zij gevlucht
naar Europa, verkerend in een onbekend land,
met niets dan een plastic zak als ‘bezitting’ en
een met trauma’s gevulde rugzak. En zij is slechts
één van de velen die we ontmoeten op de SEH….”
De ambulance brengt iemand binnen
met een herseninfarct.
“De minuten die volgen zijn van le-
vensbelang. Onderzoeken vinden zo snel mogelijk
plaats, want iedere minuut is brein. Is trombolyse
geïndiceerd of is er sprake van iets anders dan
een herseninfarct?
De CT-scan geeft uitsluitsel. Er blijkt inderdaad
een andere oorzaak te zijn.”
“Vannacht staan er waarschijnlijk
enkele stappers, dronkaards of
vechtersbazen aan de deur. In de
media hoor je veel over agressie in het vak.
Bij ons valt het gelukkig reuze mee.”
Na de overdracht zit de dag er op.
Een dag vol keuzes…
een
dag
met
Marc Martens,
verpleegkundige
spoedeisende hulp SJG Weert
Weert. In niets vergelijkbaar met de Amerikaanse steden waar
zich de bekende ziekenhuisseries afspelen. De hectiek is soms wel
vergelijkbaar. Maar verpleegkundige Spoed Eisende Hulp (SEH)
Marc Martens (46) uit Laar weet de situatie goed te relativeren.
Over verwondingen bij een ernstig ongeval vertelt hij met het
zelfde stemtimbre als over de behandeling van een gekneusde
enkel. Hij heeft niet zomaar een baan. Daarvan is Marc zich terdege
bewust. Zijn motto: “Geniet van het leven en pak je moment.“
Door Francis Bruekers
Weert Magazine loopt een dag mee met...
14
