Al op jonge leeftijd krijgt Marjos geregeld te ho-
ren dat ze goed kan zingen. Haar werkelijke in-
teresse begint op de middelbare school, waar ze
aansluit bij een groepje dat regelmatig optreedt
in de aula of tijdens feestavonden. “In onze fami-
lie zitten veel musici, dus het zit in mijn bloed.
Als kind hoorde ik vaak klassieke zang. Een vrien-
din van mijn moeder was zangeres en gaf me en-
kele lessen. Later op de Pabo sloot ik weer bij
een zanggroepje aan”, vertelt Marjos.
Solo’s
Eenmaal getrouwd neemt Marjos lessen om haar
zangbasis te versterken. Eerst bij haar thuis in
Weert, later reist ze daarvoor naar Amsterdam.
In 1979 speelt ze in de Rogstaekers-operette de
vrouwelijke hoofdrol Mieke. Regelmatig wordt ze
gevraagd voor een huwelijks- of begrafenisdienst
en bij het Groot Sint Martinus Koor zingt ze jaren,
behalve in het koor, ook solo’s tijdens de dien-
sten. “Nog steeds ben ik zenuwachtig voor elke
solo. Gelukkig stond Lène Vermeulen, organiste
in de Martinuskerk, altijd voor me klaar als ik nog
eens wilde oefenen.”
Hoofdrol
Daarna volgt er meer. Marjos wordt door de KRO
uitgekozen om mee te zingen bij een optreden in
de Sint-Pieterskerk in Rome, ze wordt aangeno-
men voor het voormalige koor van het Limburgs
Symfonie Orkest en zingt regelmatig bij vereni-
gingen, zowel in Weert als daarbuiten. Als Mar-
jos na een auditie bij het Weerter Operette Koor
aangenomen wordt, begint ze daar naast het
De
solo’s
van zangeres Marjos
Als Marjos Metsemakers 45 jaar geleden vanuit Den Bosch naar Weert verhuist, kent ze hier alleen haar
man Jan. Om sociale contacten op te doen besluit ze zich aan te sluiten bij een koor. Daar blijkt ze
helemaal op haar plek. Vele jaren later blikt ze tevreden terug op alle optredens die volgden.
Door Nadine Hermans
koorwerk ook al snel met het zingen van solo’s.
Een voorstelling die ze zich nog goed herinnert is
de opera Faust. “De hoofdrollen gingen vaak naar
mensen van buiten het Weerter Operette Koor,
maar nu werd ik gekozen. Dat was fantastisch!
Maar ook doodeng, want ik stond tussen twee
professionals, terwijl ik overdag gewoon voor de
klas stond. We stonden avonden achter elkaar
in het Munttheater met een geweldige voorstel-
ling.”
Feestdagen
Marjos heeft twee dochters en inmiddels ook
vier kleinkinderen. De combinatie met haar baan
als lerares in het speciaal onderwijs maakte het
vroeger wel eens zwaar. “Onze feestdagen wa-
ren altijd anders dan bij andere gezinnen, want
‘mama moet eerst zingen’. Dat was wel eens ver-
velend, maar gelukkig werden we vaak uitgeno-
digd door familie.”
Martinuskoor
Anderhalf jaar geleden besluit Marjos te stoppen
met het solo zingen in de kerk. “Ik moest ergens
gas terugnemen. Als de mis op zondagochtend om
tien uur begint moest ik al ingezongen zijn; ik sta
immers niet op met een heldere stem”. Marjos
haalt haar voldoening en ook uitdaging nu weke-
lijks bij het Martinuskoor. “In een koor zingen is
heel anders; we moeten samen één geluid naar
buiten brengen. Met Kerstmis zingen we bijvoor-
beeld ‘Stille Nacht’, dat is een ontzettend moei-
lijk lied. Het moet ingetogen gezongen worden,
met veel gevoel.”
Nieuwjaarsconcert
Marjos glimlacht bij het ophalen van alle herin-
neringen. “Mijn hemel, wat heb ik eigenlijk een
hoop gedaan. Dan besef ik wat een rijk leven
ik heb.” Ze heeft veel opnames van optredens,
maar bekijkt deze eigenlijk nooit. “Na al die
mooie kansen heb ik weinig meer te wensen. Ik
verheug me wel op het Nieuwjaarsconcert met
harmonie St. Antonius op 10 januari. Dan zing ik
voor het eerst in De Bosuil.”
talent
In 1998 speelt Marjos een hoofdrol in de
opera Faust in het Munttheater
13
