Nederweert
De naam Poell ‘plakt’ aan Nederweert als Veerman
of Jonk aan Volendam. En altijd is het wel ergens
familie. Vandaag worden Herman en Margriet
Poell belicht, grondleggers van Events Unlimited.
Herman begint: “Ik ben in 1959 geboren, als zoon
van Tjeuke Poell, die samen met mijn moeder een
dameskapsalon bestierde in de Kerkstraat. Mijn
moeder vertrok daar tien jaar geleden. Nu zit er
een nagelstudio. Ik was 13 toen ik mijn eerste pils-
ke dronk Bi-j Siem. Dat mocht van thuis ‘as dejje
de zaak mer neet begaai-dje’. Mijn ouders werk-
ten hard, waardoor wij vroeg zelfstandig werden.
Ze hadden een spastisch-mongoloïde zoon die
veel zorg nodig had. Helaas is Henkie maar
vijf jaar geworden. Mijn vader was een Indië-
veteraan die het niet gemakkelijk had. Hij
had geen oorlogssyndroom, maar zat wel vol
frustraties. Hij maakte eerst de oorlog mee
en moest daarna nog vier jaar naar Indië.
Als dienstplichtige, niet vrijwillig. Die dienst-
plichtigen kwamen terug rond hun 27e en
moesten dan nog een leven opbouwen.
Mijn vader hield er een rancuneuze inslag aan
over. Toen de burgemeester hem een lintje kwam
uitreiken voor betoonde moed, zei hij: Hou jij
je lintje maar… geef mij maar liever 25 gulden!”
Heerlen
Ook 1959: het ‘Geboorteregister der gemeente
Heerlen’ werd uitgebreid met Margrietje Her-
mans. “Ik kom uit een gezin van negen kinderen.
Mijn vader was mijnbouwingenieur. Ik was het
zesde meisje van boven en had dus vele moeders.
Wij werden thuis kort gehouden, maar moeder
was er wel altijd. We waren streng katholiek
en sociaal. Bij ons was het een vergaarbak van
kinderen met moeilijkheden. Ook werden pleeg-
kinderen opgevangen.” Margriet spreekt geen
Limburgs. Heerlen lijkt een soort enclave te zijn.
“In Heerlen woonde alleen import. Dat is geen
Zuid-Limburg. Bovendien waren mijn ouders af-
komstig van Breda. Pa kwam zelfs oorspronke-
lijk uit Zeeland. Mijn Zeeuwse oma stuurde hem
vroeger naar de familie van der Kar in Prinsen-
beek, waar ze dertien meiden hadden. ‘Daar zit
er zeker wel eentje voor jou bij’, zei ze. Aldus
geschiedde. Door de mijnsluiting eind jaren ‘60
werd mijn vader brodeloos. Hij moest sollicite-
ren en werd aangenomen bij Neduco in Beringe.
Zo zijn wij in 1971 met de hele bups in Neder-
weert beland, waar mijn vader een, voor die
tijd, groot huis bouwde in de Populierenstraat.”
Alles sport
Half Nederweert bleef aan zijn/haar partner
plakken via het kuise ‘jeugddansen’. Zo ook Her-
“In ons vak
moet je een
kameleon zijn…
Ze genieten ervan om mensen vorstelijk te verwennen.
Gelukkig maar, anders was het onmogelijk om Events Unlimited, F&P Catering en
Restaurant Bi-j Siem goed op koers te houden. Via de verpleging en het sportonderwijs rolden
Margriet en Herman Poell in een wereld waar ze nooit voor geleerd hadden. Hun passie is er niet minder om…
Door Jan Strick
man en Margriet. Herman: “Margriet moest om
half tien thuis zijn. Daarna kon ik nog even naar
Santa Domingo. Ik gaf haar het eerste kusje op 25
november, zelfs met een gebroken pols. Ik wilde
sportdocent worden en voetbal beheerste mijn
leven. Ik speelde in vertegenwoordigende, Lim-
burgse jeugdelftallen en stond lang op de radar
bij VVV Venlo. Ik heb er bijna nog een contract(je)
aan overgehouden bij Vitesse, via de vader van
een kennis. Onze beide zoons zaten later nog
in de jeugdopleiding bij Helmond Sport. Bram
is nu semiprof in België.” Margriet: “Herman
moest voor dat profcontract verhuizen naar Arn-
hem maar dat zag ik niet zitten. Als hij dat toen
had gedaan, hadden we hier nu niet gezeten.”
Margriet werd A-verpleegkundige, werkte in
het ziekenhuis, maar ook in de wijkverpleging.
Herman belandde in het onderwijs als leraar
lichamelijk opvoeding. Hij bleef er maar
zeven jaar, waarvan de laatste vijf op de
Biologische School in Weert. De zekerheid in
het onderwijs brokkelde helaas helemaal af.
Events Unlimited
Herman: “Wij kwamen in de evenementenbran-
che via een oud-studiegenoot die eigenaar was
van organisatiebureau Time Out. Zij verzorg-
den evenementen op Papendal in Arnhem, waar
hoofd
stuk
Margriet en Herman Poell
16
