Basic HTML Version
21
HOOFDstuk
detailhandel. Ik werkte bij de Super op Moesel en veel
thuis in de winkel. Sinds vijf jaar ben ik transportplan-
ner bij T.L.S. in Echt, een bedrijf dat door heel Europa
koeltransport regelt. Dat gaat niet in je kouwe kleren
zitten….
De dag dat ik daar moest beginnen vergeet ik nooit. In
mijn ‘prinsenjaar’ (2007) hadden de gebroeders Stroek
een weekendje Ardennen. Na een vochtig samenzijn
in het lokale stamineeke gingen we naar ons ‘apparte-
ment-één-hoog’ om nog even de kofferbak met geest-
rijke proviand te ‘ontdoppen.’ Toen ik eventjes wat
meer ruimte in mijn blaas wilde gaan maken dacht ik,
in het donker, de WC-deur in handen te hebben, maar
helaas…het was de voordeur…ook-één-hoog!
Met een serieuze winkelhaak in mijn zwaar geteisterde
gezicht ging ik in die week solliciteren, maar ze kenden
me niet meer van de foto in hun sollicitatiedossier. Ze
dachten dat Frankenstein was herrezen. Ik heb toen
eerlijk gelogen dat ik met de mountainbike was geval-
len, geloof ik.”
Jarenlang voetballen na schooltijd leverde Frans Snels
nog een plaatsje op in de selectie van Wilhelmina ’08.
Destijds een trotse hoofdklasser. Frans raakte met zijn
niet en gingen bij Hans Anders langs. En Frans? “Ik
ontdekte al snel dat ik meetelde als ik grapjes maakte.
Later op de LTS bleef ik dat doen, maar ik ben net niet
ontspoord. Ik voelde bij wie ik capriolen kon uithalen.
Maar zeker niet bij ‘kapnon’ zuster Juliana, mijn klas-
senlerares. Ze zanikte de hele dag en had van die witte
schuimkoppen in haar mondhoeken. De rest van haar
zever vloog als consumptie naar buiten. Als je vooraan
zat had je in de pauze een handdoek nodig.
Ze schreef op mijn rapport: ‘Frans is meer geïnteres-
seerd in een vlieg dan in de les.’ Ik ben vanuit de LTS
rechtstreeks bij KDS Stansvormen gaan werken, waar
ik al 29 jaar zit. Ik ontwerp verpakkingen met behulp
van CAD-systemen. Ik moet met mijn handen werken
in een creatief beroep. Ik heb het helemaal gevonden.”
Leugentje om bestwil
Ed: “Mijn enige zorg op Philips van Horne was: ‘Hoe
laat kunnen we gaan voetballen?’ Dus had ik gloeiend
de pest in als ik thuis moest helpen in hengelsportzaak
‘De Snoek.’ Ik had op school aardig wat klandizie. Jon-
gens die vroegen om voor een kwartje ‘maaie’ mee
te brengen om te vissen. Het is ooit gebeurd dat de
‘maaie’ tijdens de les uit mijn tas ontsnapten en door
de klas kropen. Dikke paniek! Toen heb ik ze met mijn
schoolboeken ter plekke plat geslagen. Smakelijk! Ik
deed na de mavo nog even MDS in Roermond. Geen
doorslaand succes, hoewel ik wel gevoel had voor de
zijn kribje lag, belde zijn trainer op zondag al in alle
vroegte: hij moest met het eerste mee…
Frans: “Ik had een kop als een aambeeld, maar maakte
wel twee goals. Op maandag kopte de Limburger in
chocoladeletters: ‘Frank Sinatra scoort tweemaal…!’
De trainer heeft nooit iets gevraagd over die kranten-
kop. Misschien had hij zelf de Volkskrant.”
Artiestenbestaan
Het was op voorhand geen uitgemaakte zaak dat beide
heren artiest zouden worden. Integendeel. Ed deed op
de lagere school wel mee aan musicals, maar veel ver-
der dan hoofdkabouter, met twee zinnetjes tekst, had
hij het niet geschopt. Ook Frans kon nog niet bogen op
een roemrijk podiumoeuvre. Hij moest, zeer tegen zijn
zin, playbacken, maar liet zich wel altijd benoemen tot
drummer. Dan kon hij tenminste achteraf gaan zitten,
zonder al te veel inspanning.
uitschuifbare ledematen altijd wat…. meestal de bal.
Ed: “Ik zat bij de Wiepkes toen de Rogstaekers in 1986
vroegen of ik de Wichtermiddag mee wilde organise-
ren. Frans kwam daar later ook bij en daar groeide
een click. Zeker met improviseren voelden we elkaar
feilloos aan. Het resulteerde erin dat we in 1995 sa-
men meededen met de Boonte Aovundje op Leuken.
In 2001 debuteerden we bij de Rogstaekers met de
sketch ‘Weekendmiljonairs,’ destijds een populaire TV-
quiz.”
De lange Messi
Nadat hij op zaterdagavond eens een hilarisch optre-
den had afgewerkt als Frank Sinatra en om vijf uur op