MAGAZINE
En dan dit
Gastschrijver, ook iets voor jou?
Elke maand willen wij een verhaal/column van een gastschrijver
plaatsen. Het artikel moet op een of andere manier te maken hebben met
Weert en/of Nederweert.
Heb je schrijftalent, stuur dan jouw bijdrage van ca. 400 woorden op naar
.
(Graag met vermelding van naam en leeftijd en stuur ook een recente foto mee.)
Onze eindredacteur maakt maandelijks een keuze uit de aangeleverde stukken.
Dit wordt dan geplaatst in het WTV Magazine van die maand
WTV Magazine, da’s goed gezien
33
Zoemér unne Zaoturdig in ’t centrum van Wieërt
Op zaoturdigmêrge slaope wae gaer uut. Alles gieët dan ‘n tendje lieëger as door de
waek. Rond ‘n oor of ein kuiere wae dan dék op oos gemaak nao de merrentj um
unne vés te aete. Mer wae zeen oos straot nog neet uut, of d’r stopt al ‘ne Bels. Ik
kin zien vroag al, want völ Belse geenge um al veur. Sins ich oppe Beek woên, en
det és bekans zes jaor noow, hebbe mich minstens al zeve minse gevraogdj woe ‘t
centrum és. Det keumtj, umdet ‘t neet aangegaeve stiet. ‘t Zeekehoês stiet d’r op,
en de Kazerne en oos Wieërter Bergen neteurlik. Mer komendje van Sluis 16 zeeje
neet woeë dejae haer motj. Net noow ich dit stukske schrief, zeen ich det ze op
verschillende plaatse now borde gezatte hebbe. Neteurlik snap ich ouch waal det
ze de auto’s um ‘t centrum haer wille leie, en neet ônger dae statietungel, want dao
stietj gauw vast. Einmaol in de stad goan we recht op oos doel aaf: de véskroam.
‘ne Gebakke vés giet d’r altiêd in. Edere zaoturdig staon d’r twieë véskroame oppe
merrentje. Mér met de vastelaovendj és d’r geine eine te bekinne! En zjuust dan ésj
zoeë haard noeëdig en smaaktj dae nog ins zoeë lekker!
Oppe trökweeg gaon ich oppe Drees innegang wat boeëdschappe doon. ’t Is
neet drök en gelukkig heb ich neet völ noeëdig. Ich leg drej dael vleis oppe band en
betaal. As ich in wil laje, tel ich mer twieë dael en kiek um mich haer. Zjuust haaj ich
d’r nog drej … ’t Kassamaegdje kiektj mich vraogendj aan. Ich zegk: woeë zeen mien
hinnevleugels? Neet begriependj kiekt ‘t um zich haer en vreugt of ich ze oppe groond
heb laote valle. Nein dus. Dae mins achter mich zeukt ouch al mej, dae wiltj ouch nao
hoês, mer gein hinnevel te bekinne. De vogel és gevloge. Mer toen veel ‘t kwartje:
deej vrouw deej veur mich waas aetj vanoavundj waarschienlik hinnesop! Ich krieg un
now hin en gaon huivers.
Saoves ginge wae nao ’t Munttheater. ’t Waas ’n schoen veurstelling en wae lepe trök
door ‘t aanstaondj Spoorpark. Veur os leep ‘n madam op hakke eure hoond uut te
laote. Dae hoond ging in de bekindje hoijing zitte vör de groeëte boeëdschap. Wae
woore benoowdj waat zeuj zooj doon. Mer jaowaal, ze bukdje zich en pakte met ‘n
buulke dae werme, roukendje houp beejein. Wae keeke deindanger aan: det haaje
wae neet verwacht. Toen goesje ze alles met ‘ne zwiep inne beek. Det haaje wae
auch neet verwacht, mer wae woeije os neet meuje dus wae zagte niks. D’n hoond
keek os neet aan, dae haaj ’t schaamroeëd op z’n kake stoan en ziene stert tösse
de beîn, asof hae zich schaamde vör ’t schandalig gedraag van zien vrouwke. Zeuj
zag os gewoeën vreentelik goojenaovundj in ‘t verbeej goan. Verbieësterdj keeke wae
deindanger aan: waat ‘n kakmadam!
Francien Clijsters
Het is in het dialect geschreven.
Ik heb dit bij Vekldeke gemaakt op het eind van de dialectcursus.
