actueel
Acceptatie
Het overkwam Jos Tummers en haar man Peter
Tunissen. Hij is zijn hele werkzame leven docent
Engels geweest op het College. Peter, was een ac-
tieve man met drie kinderen die op jonge leeftijd
zijn vrouw verloor door een verkeersongeluk.
Peter (83) zit nu gekluisterd aan een rolstoel. Hij
kan wel staan, met hulp trappenlopen, maar door
gebrek aan spierkracht tot weinig anders meer in
staat. Naast de professionele hulp van de thuis-
zorg is hij volledig aangewezen op zijn vrouw Jos
Tummers (72). Peter moest accepteren dat hij per-
manent gehandicapt was en Jos vroeg zich in die
periode af of ze het wel aan kon en ook wilde.
Jos: “Ik heb op het punt gestaan om te gaan schei-
den, want ik vroeg me af of ik dit de rest van m’n
leven wel aan kon. Uiteindelijk heb ik besloten
om bij Peter te blijven en hem te verzorgen. En
het heeft me een rijker en beter mens gemaakt.”
Peter lacht om haar liefdevolle woorden: “Ja, de
liefde is sterk.”
Gedragsverandering
Op mijn vraag wat Peter allemaal wél kan, laat
hij enkele zaken zien; het oppakken van het
koffiekopje, het zelf rijden van de rolstoel over
kleine stukjes. Zijn spraak is redelijk verstaan-
baar. “Maar”, vervolgt Jos, “er zijn natuurlijk ge-
dragsveranderingen door de hersenbeschadiging.”
Twee keer per dag krijgen ze hulp van de thuiszorg
bij de verzorging; drie dagen per week gaat hij
naar de dagopvang in Martinus. De rest komt op
de schouders van Jos, die -net als velen in onze
samenleving – van de een op de ander dag man-
telzorger werd.
Er niet alleen voorstaan
Voor de grote groep mensen die voor een ander
zorgen, wil welzijnsorganisatie Punt Welzijn er
zijn. Naast dat je zoon of dochter bent, buurvrouw
of ouder, zórg je voor iemand. Vaak gaat het goed
om te switchen tussen de verschillende rollen en
is zorgen fijn. Maar soms kan het teveel worden
en dan is het prettig als je ergens op terug kunt
vallen. Mantelzorgadviseur Sanne Kuepers (30)
licht toe: “Er zijn zoveel mensen die zorgen voor
een naaste: ouder(s), een broertje of zusje, een
partner of een buurman. Vaak realiseren zij zich
niet eens dat we dat mantelzorg noemen. Omdat
het zorgen zo vanzelfsprekend is. Daarom is er het
Steunpunt Mantelzorg. Wij reageren op de behoef-
te van de mantelzorger en bieden mogelijkheden
om op adem te komen. Dat kan op verschillende
manieren zoals een maatje dat eens bijspringt. Of
we zoeken naar mogelijkheden voor logeeropvang
zodat de mantelzorger er een paar dagen tussen-
uit kan of juist eens zorgeloos thuis kan zijn. Wat
er ook speelt op het gebied van mantelzorg zijn
de onduidelijkheden in de regelgeving. Soms wil
je gewoon je verhaal eens kwijt. Wij zijn er voor
je. Als mantelzorger hoef je er niet alleen voor te
staan.”
Elkaar ontmoeten
Sinds vorig jaar zijn er ook mantelzorgbijeenkom-
sten. Hier treffen mensen die voor een ander zor-
gen elkaar, praten over hun situaties, worden the-
ma’s behandeld en ervaringen worden gedeeld,
vaak gepaard met een lach en een traan.
De bijeenkomsten vinden plaats in de bibliotheek
en voorzien steeds meer in een behoefte. Jos heeft
er ook haar plek gevonden en maakt sinds een jaar
deel uit van de werkgroep die mede betrokken is
bij de organisatie. Jos: “Je treft mensen die tegen
vergelijkbare problemen aanlopen en die allemaal
even een uitje voor zichzelf willen.”
Je vertrouwt elkaar
Sanne vult: “Mantelzorgers klagen doorgaans niet,
maar lopen vaak wel op hun tenen. Vanuit liefde
en zorgzaamheid blijven ze doorgaan. Dit kan je
als persoon veel moois brengen, maar het kan ook
zwaar voelen. Wij willen luisteren, meedenken en
een ondersteunende rol spelen.” Jos heeft haar
draai gevonden in de groep, is medeorganisator en
tracht invulling te geven aan gezamenlijke vraag-
stukken.
Sanne: ”Voor ons is contact met mantelzorgers su-
perbelangrijk. Wij horen graag waar ze tegenaan
lopen en waar hulp en ondersteuning nodig is. Ook
professionals uit de zorg zien meer en meer de
noodzaak in om oog te hebben voor de mantelzor-
gers. En gezamenlijk werken we aan een ‘mantel-
zorgvriendelijk Weert’.”
‘Je ziet
jezelf
niet als mantelzorger’
Punt Welzijn wil met speciaal steunpunt mantelzorgers bijstaan
SENIOREN
SPECIAL
Het zal je gebeuren. Je bent 56 en je partner is 67. Hij is net klaar met werken en krijgt een herseninfarct.
Verlamming aan de rechterzijde van het lichaam. Zware revalidatie volgt, met veel inzet en aanpassing
kan hij thuis blijven wonen maar vier jaar later overkomt hem hetzelfde en in 2009 krijgt hij een zwaar
infarct. De coördinatie is weg, de spraak raakt aangetast, er zijn spierproblemen, er is geen fijne motoriek
meer en er zijn slikproblemen. Het doel is om thuis te blijven wonen. Dit trekt een zware wissel op je
eigen acceptatie en je incasseringsvermogen en dat van je partner. De liefde moet wel heel sterk zijn wil
deze stand houden. Dan ben je ineens – en ongevraagd – mantelzorger voor je eigen partner.
Wilhelminasingel 101, Weert
Postbus 950, 6000 AZ Weert
Punt Welzijn
Beekstraat 54 Weert, 0495-697900
31
