“Muziek maken is een uitlaatklep voor mij. Ik
kan er gewoon heel erg van genieten. Als ik
optreed, vergeet ik alles om me heen. Dan focus
ik me volledig op de muziek. Dat vind ik fijn om
te doen. Zeker als je weet dat je er mensen mee
amuseert”, zegt Sanne Heuyerjans.
Forgotten Trouble
Toen Sanne op de Philips van Horne SG zat, richtte
ze haar eerste band op: Forgotten Trouble.
Hiermee deed ze mee aan muziekevenementen
zoals Van Horne Pop en Unplugged. In eerste
instantie was Forgotten Trouble een band die
voornamelijk popnummers coverde. Later
schreef ze haar eigen muziek, rockmuziek.
Vooral Sannes moeder moest daar in het begin
een beetje aan wennen. “Zij zag me als het lieve
meisje dat alleen popliedjes zong. Maar al snel
vond ze het toch wel heel stoer”, zegt Sanne.
De tweeëntwintigjarige maakte voor het eerst
kennis met de muziekstijl bij haar beste vriendin
op de basisschool. “Haar vader en moeder waren
fan van rockmuziek. Ik sprak bijna dagelijks met
mijn vriendin af en als ik bij hen thuiskwam,
was haar vader rockmuziek aan het luisteren.
Ik groeide er mee op en werd een beetje door
Een spontaan, lief meisje verandert in een rockchick wanneer ze
op het podium staat. “Ik kan er gewoon heel erg van genieten”,
zegt Sanne Heuyerjans (22), zangeres van Shiverburn uit Weert.
Ze zou niet zonder kunnen. Dit is haar verhaal.
hen beïnvloed. Een keer namen ze mij en mijn
vriendin zelfs mee naar een concert van Anneke
van Giersbergen in de Bosuil. Ik stond daar als
jong broekie tussen allemaal volwassen mannen
en vrouwen rockmuziek te luisteren. Maar dat
kon me niets schelen; ik vond het geweldig.”
Het ging erg goed met Forgotten Trouble. De
band maakte onder meer twee cd’s. Maar na vijf
jaar kregen de leden verschillende gedachten
over de band. “We gingen nadenken over onze
toekomst. De een wilde er daarom meer tijd in
steken dan de ander”, vertelt Sanne. In januari
2013 stopte de band. “Ik was daar ondersteboven
van. Ik had zoveel verdriet dat mijn moeder op
den duur zei: ‘Sanne pak nu de draad toch maar
weer op’. Ik zat inmiddels drie maanden thuis. Ik
wist niet meer wat ik moest doen. Ik verveelde
me en zat niet lekker in mijn vel.”
Shiverburn
Sanne gaf gehoor aan het advies van haar moeder.
In mei 2013 plaatste ze een advertentie om een
nieuwe rockband op te richten. “Een meisje op
de Rock City Institute in Eindhoven had voor mij
de advertentie in haar school opgehangen. Er
kwam snel response.” Shiverburn werd geboren.
Volgens Sanne een stevige rockband, die hier en
daar catchy is. Inspiratie voor muziek haalt de
band uit bands zoals Nickelback en Paramore.
Inmiddels heeft Shiverburn een tour door Europa
in haar zak kunnen steken en eind mei kwam
het eerste album uit: Road to Somewhere.
“Het maken van het album was voor mij heel
persoonlijk. Met de teksten die ik schreef, gaf
ik mezelf bloot”, zegt Sanne. Inspiratie haalde
ze uit de gevoelens die ze had bij het uit elkaar
gaan van Forgotten Trouble. “De nummers gaan
voornamelijk over dat je veel tegenslagen in je
leven kunt hebben en dat niemand perfect is.
Iedereen heeft goede en minder goede kanten
en op het moment dat je daar een weg in
vindt en dat accepteert, is het leven een stuk
makkelijker.”
De vooruitdenker
Sanne noemt zichzelf een ‘vooruitdenker’. “Ik
stippel mijn toekomst wel een beetje uit. Ook
al heb ik niet de garantie dat het loopt zoals
ik wil.” Op dit moment wil de zangeres zoveel
mogelijk tijd steken in muziek maken. Sannes
ultieme droom is spelen op grote festivals
zoals Lowlands en Pinkpop. Naast zingen in
Shiverburn, is ze bezig met andere muzikale
projecten. Hier wil Sanne weinig over loslaten,
omdat de plannen nog niet concreet zijn. “Het
is in ieder geval totaal iets anders, voor mij een
nieuwe uitdaging. Bovendien zorgt iets anders
doen met muziek voor meer naamsbekendheid”,
zegt Sanne. “Ik vind het belangrijk dat ik muziek
kan maken en dat ik daar iets in bereik. Ik steek
er niet voor niets zoveel tijd en energie in.”
Muziek maken is voor
haar een uitlaatklep
Door Laura Mennen
talent
Sanne Heuyerjans heeft een
passie voor zingen
4
‘Het maken van
het album was
voor mij heel
persoonlijk.’
