HOOFDstuk
Voor viermanpubliek.Hoegekhet ookklinkt: diemen-
sen gingen volledig uit hun plaat. Wat Weert betreft…
Mensen die met de braderie richting station liepen
moeten Guarantee vaak gezien hebben. We stonden
jarenbuitenbij ’t Swaentje te spelen!”
De voorbereiding
Wendy: “Ik werd vorig jaar al benaderd door de Rog-
staekers. Toen wilde men nog de oorspronkelijke le-
gende opvoeren. Dat betekende ‘middeleeuwse mu-
ziek’ zingen en dat wilde ik even laten bezinken. Toen
bleef het eenpoosje stil, totMarkBouwmansbelde en
zei dat er een hedendaagse versie zou komen. Toen
was het snel beklonken.” Leonwerdook, totaal onver-
wacht, doorMarkBouwmans inde kuif gepikt. Tijdens
een zomeroptreden van Guarantee op Leuken. Leon:
“Mark kwam naar me toe en zei alleen: ‘Dit is het ver-
haal, zou je daaraanmeewillen doen?’ Na thuis over-
legd te hebben zei ik ja! Later vroeg ik aan Mark hoe
ze uitgerekend bij mij uitgekomen waren. Toen zei hij
droogjes: ‘Ja,wij stondendaar toevalligenwij dachten
dat jij dat wel zou kunnen. Toen heb jij ‘ja’ gezegd.”
In hun enthousiasme hebben beide hoofdrolspelers
zichtbaarmoeite omde boeiende ‘Legende 2014’ nog
even onder de pet te houden. Er is ook zoveel leuks
te vertellen. Wendy: “Met de oorspronkelijke legende
had je, denk ik, minder Weertenaren bereikt. Het zijn
nuookheel anderepersonages. Vergelijkhetmaarmet
‘The passion of the Christ.’ Ook zo’n eeuwenoud ver-
haal, dat speelt in het heden.” Leon vult aan: Ook de
attributen en gebruiksvoorwerpen zijn moderner. Er
komt nogal veel zwaar geschut aan te pas! Ze heb-
bennognét geenstraaljagers ingehuurd,maar voor de
rest…!”
Wendy: “Ik vind vooral het acteren, tegelijkmet zingen,
leerzaam. Dat is nieuw voor mij. Het ‘stille spel’ als je
niet zingt.Ookemotie tonenalsanderenaanhetwoord
zijn.”
Leon: “Ik vondhet aanvankelijk evenwennenomdat ik in
eengroepje terechtkwamdat elkaardoor-en-door kende.
Ikwas inWeert nooit naar deBoonteAovundje geweest
en wist niet dat ze allemaal een staat van dienst had-
den van hier tot St. Juttemis. Dat was even aftasten,
maar nu voel ik me heerlijk. Ik ben een van hen! Dat
maakt het acteren ook gemakkelijker. Ik speel de rol
van een gewone jongen. Die rol is me op het lijf ge-
schreven want zo ben ik ook in het dagelijks leven.”
Beiden vinden de rol van Ton Adriaens ergwaardevol:
“Van zo’n ervaren toneeldier leer je veel. En hij staat
ook open voor ideeën.”
Verwachting
Als het punt verwachting op tafel komt is goedlachse
Wendy nauwelijks nog te temperen. Een ‘lopende fol-
der’ voor de legende. ”Ik kande lezers niet genoegop
het hart drukkendat zemoetenkomen. Echt! Ditwordt
een voorstellingwaar bezoekers jaren over praten. Als
je er dan niet bij was, is het eeuwig zonde. Geen to-
neelstukmetwat liedjes,maar eenwaar spektakelstuk.
Er wordt volop geschakeld van serieuze naar humo-
ristische onderdelen. Die emoties maken het leuk en
verrassend.” Leon ziet de aankleding nog wekelijks
groeien: “Door alledigitale snufjes haddenwe al vroeg
een ideehoehet zouworden. Als jedat aandemensen
zou kunnen laten zien, waren ze nu al onderweg naar
deMarkt omzeker plaats tehebben.Uit allehoekenen
gaten komt wel iets tevoorschijn. En de mensen wor-
den er bij betrokken. Ik ben er neutraal ingestaptmaar
lachme soms dood op de repetities. Bijvoorbeeld als
die droogkloot van een kardinaal en de deken bin-
nenkomen. Geweldig gecast. Of Edje en Frans, die de
koddigheid aan hun kont hebben hangen. De kwaliteit
zit vooral indemensenzelf.Hoezehet brengen!”Wen-
dy: “En demedewerkers zitten echt in hun rol. Carien
Moonen van Duo Difference, die de waardin speelt,
vroeg me zelfs na de repetitie: ‘Mieke, waat mojjae
dreenke?’ Leon: “Ik lig ineendeukomdegewonedin-
gen.
Bijvoorbeeld toen sommige collega’s hun tekst nog
niet van buiten kenden en er krampachtig maar een
‘draai’ aan probeerden te lullen. Of dat de ene helft
vande collega’s bij ‘deSluis’ zat tewachten, terwijl de
andere helft bij JossMennen zat om te repeteren…”
Eén ding zal inmiddels duidelijk zijn. ‘Mieke en Jan’
zouden liever vanavond beginnen dan morgen. “We
gaan ons uiterste best doen om er twee onvergetelijke
avonden van temaken.”
Aan hun enthousiasme kan het onmogelijk liggen.
Weert is gewaarschuwd!
Opmerkelijk ingesprek
Wendy: ‘Ik drink niet. Hoogstzelden een glaasje cham-
pagne. Ik kanprima lol hebben zonder alcohol. Het be-
tekentwel dat ik altijdmoet rijden.Maar dat vind ik niet
erg…’
Leon: ‘Er bestaat al een Zingende Tandarts in Neder-
land. Diehad zelfs in1981nogeengrotecarnavalskra-
kermet ’nBargdie hé un krul inde steert.!’
Wendy: ‘Ik zei opdePhilips al: als ik klaar benmetmijn
studie Nederlands, ga ikme eerst een jaartjemet mu-
ziekbezighouden…Raar genoegschrijf ikmijn liedtek-
sten in het Engels… ’
Leon: ‘Slecht weer? We hebben geen B-scenario.
Als het regent gaat het gewoon door en worden we
nat…Dus eenparapluof ponchomeenemen kannooit
kwaad…’
26
