Door JanStrick
Het is maar goed dat er in 1653 een noncha-
lante visboerwasdiemet zijnharingkar stun-
telig over de Weerter kasseien reed anders
hadden de Rogstaekers nooit een legende
gehad. Iedere Weertenaar die de lolly ont-
groeid is, kent het verhaal van de rog die van
de platte kar viel en helse paniek zaaide on-
der boeren, burgers enbuitenlui.Die rogmoet
destijds ruim over de uiterste verkoopdatum
zijn geweest toen hij hier arriveerde. Vervoer
van het meest nabije vanggebied naar Weert
kostte in vroeger tijden 10 reisdagen. Dus is
de vraag gerechtvaardigd: ‘Gingen de ‘Lompe
Weertenaers’ op de loop omdat ze dachten
met de duivel van doen te hebben… of van
de stank?
Hoe het ook zij, de Rogstaekers, die hun 8x11-jarig
jubileum vieren, vonden dit het moment om hun Rog-
staekerslegende nog eens op te boenen. En hoe! Het
spektakel speelt zich voor het eerst af in een heden-
daagse setting met ‘nieuwerwets Weerts’ als spreek-
taal.Plaatsvanhandeling: deMarkt. TussendeGruyter
en deMartinuskerk komt een enorm podium. Midden
op het plein verrijst een kleiner podium dat via een
soort ‘catwalk’ met het hoofdpodium verbonden is.
Niet voor een hoogstandje van Kelly Weekers, maar
omdatmenhet volkmeer deelgenoot wil laten zijn van
het gebeuren. Zo is er ook voor gekozen om sommige
pandenaandeMarkt bij het verhaal tebetrekken. Alles
isnaar dehuidige tijdgetransponeerd…Maar gelukkig
niet de namen van de hoofdrolspelers. Die heetten in
de oudheid al Jan en Mieke. Dàt hebben ze gelukkig
zogelaten.
Met depaplepel
De rol van Mieke is toevertrouwd aan Wendy van
Dooren. Toonvast, tekstvast en vastberaden om er
een pareltje van te maken. Een rising star, als we het
in het Weerterland over zingen hebben. Ook acteren,
24
“Hier gaatWeert nog lang over naprate
Hoofdrolspelers Leon enWendy:
kan niet vreemd aanvoelen voor deze telg uit de ‘van
Doorenschool.’ Ze is tenslotteeendochter vanJos, die
de laatste decenniamenig podium in de omtrek heeft
warm gehouden. En, niet te vergeten, een tweelingzus
vanJoerik, diedegitaar kent alszijnbinnenzak.Wendy
is vier minuten ouder, maar dat weten ze alleen thuis
en op het gemeentehuis. Wendy: “Ik ben op Bosseve
geborenop4oktober 1989. OpWerelddierendag.Mijn
gevoel voor dieren heeft daar zekermee temaken. Op
achtjarige leeftijd kocht ikal eenhondjedat ik intussen
vijftien jaar heb. Ik hoor pap nog zeggen: ‘Die komt er
hier niet in…!’ Nu is deze verwende viervoeter zonder
concurrentie het knuffelbeest van het hele gezin. Van
kindsaf aan looptmuziekalseen rodedraaddoormijn
leven, hoewel ikooknogveertien jaar jazzballet deedbij
de Flamingo’s. Onder andere op de Boonte Aovundje
in de stad. De familie van mijn moeder Marjo zat bij
HarmonieSt. Antonius. Zijzelf ookennog steeds. Daar
begonmijnmuzikaleopstapmet dehobo. Tussendoor
was ik op de basisschool bezig met de blok uit. Sa-
men vrome deuntjes uiten voor de kerststal was al
een hele happening toen. Totdat ik in groep achtmee-
deed inde schoolmusical enontdekte hoe leuk zingen
