Basic HTML Version
Yvonne Vaes (57) zwaait als directeur de scepter over
deze school, die deel uitmaakt van de verleden jaar
geopende nieuwe brede school Markeent aan de St.
Jozefslaan. Daar vallen voorts onder: een dependance
van de openbare basisschool De Graswinkel en kin-
deropvang Humanitas. Haar eigen school telt 190 leer-
lingen en negentien personeelsleden. De verhouding
autochtone-allochtone leerlingen is fty- fty.
Dat aan het paasfeest een zes weken durende periode
van vasten voorafgaat, nee, dat weet de jeugd van te-
genwoordig niet meer, erkent Vaes. “In de bovenbouw
-dat zijn de groepen vijf tot en met acht- wordt toch wel
aandacht besteed aan de betekenis van de vastenperi-
ode. En er wordt verteld dat niet alleen christenen aan
vasten doen, maar ook mensen met andere geloven,
zoals de islam.” Die vergelijking, zegt ze, wordt ook
doorgetrokken naar de vieringen rond de vastentijd.
“Katholieken vieren vóór de vasten drie dagen feest,
het carnaval. En moslims doen dat ná de vasten met
het Suikerfeest.” Maar, geeft ze toe, het begrip vasten
leeft bij de autochtone jeugd vrijwel niet meer. Terwijl
haar kennis over de allochtone schooljeugd haar heeft
geleerd, dat in moslimgezinnen vaak nog sterk wordt
geleefd volgens de islamitische regels van de vasten-
tijd, de ramadan. Daar wordt op haar school dan ook
terdege rekening mee gehouden. “Ik geef een voor-
beeld. Na het behalen van een doel bij een spellingtoets
mogen de kinderen een cupcake bakken en opsnoe-
pen. Maar kinderen uit een moslimgezin mogen dat in
hun vastentijd niet opeten. Ze krijgen er wél een, maar
die wordt dan in de diepvriezer voor hun bewaard tot
na de ramadan.”
Weten basisschoolleerlingen überhaupt aan welke
Bijbelse gebeurtenis het paasfeest ten grondslag ligt?
Yvonne Vaes knikt van wel. Pastoor J. Rosenhart laat
zich regelmatig in de school zien om er meer te vertel-
len over het katholieke geloof, en over de betekenis van
christelijke feestdagen, legt ze uit. “Het lijdensverhaal
van Christus komt dan bijvoorbeeld aan de orde. En
ik moet zeggen, ook kinderen uit andere geloven vin-
den zo´n verhaal heel interessant. Ze komen ook wel
met vragen. Zoals dat kind dat over de dood van Jezus
vroeg of dat echt zo gebeurd was. En dat, toen de ver-
rijzenis besproken werd, dat kind opmerkte dat hij dan
zeker niet dood was gegaan, maar alleen was auw-
gevallen.”
Het begrip Pasen wordt op Het Dal trouwens breder
getrokken, en niet beperkt tot de christelijke betekenis
ervan. “In de lessen wordt het ook in verband gebracht
met het thema lente, de start van nieuw leven. En eieren
zijn een symbool van nieuw leven, want daar kunnen
kuikentjes uit komen. In de onderbouw, dat wil zeggen
van groep een tot drie, mogen de leerlingen eieren zoe-
ken. En in de andere klassen krijgt ook iedereen een
ei. Daar zorgt de oudervereniging voor, die neemt de
kosten daarvan op zich.”
Palmpasen, de zondag vóór Pasen, gaat op Het Dal
evenmin ongemerkt voorbij, laat Vaes weten. De viering
daarvan wordt georganiseerd in samenwerking met de
parochie. De betekenis van de palmpasentak wordt uit-
gelegd, en de kinderen gaan met versierde takken naar
de kerk, waar een koortje van leerlingen zingt: “Wij zijn
samen onderweg, halleluja”.
door Tijs Strijbos
Pasen staat voor de deur. Een christelijk feest dat herinnert aan de wederopstanding
van Jezus, drie dagen na zijn kruisiging. Maar wéten jonge mensen nog dat deze
gebeurtenis de kern is van het paasfeest? Of zien ze het enkel als een feestelijke dag
waarop je gekleurde eieren mag rapen? En wordt op basisscholen nog wel aandacht
besteed aan christelijke hoogtijdagen? We leggen ons oor maar eens te luisteren bij
de katholieke basisschool Het Dal in Weert.
Katholieke basisschool Het Dal viert
de christelijke feestdagen nog volop
5
achtergrond op de voorgrond
In de dagen vóór Pasen wordt de hal van de school versierd.